La Nuit des Étoiles Filantes (1973)

Weinig horror en weinig erotiek gezien. Hel! Als dit erotiek is, dan is de gemiddelde soapserie harde porno! Er zijn natuurlijk bepaalde redenen waarom je films van Jesus Franco en Jean Rollin gaat kijken. Dat is niet om te griezelen, maar omdat je van ongelooflijke camp houdt in een kartonnen horrorsfeertje. Waar ik nog wel om kon lachen waren de barslechte dialogen en de hijgende oude mannetjes. De 'hoe fouter, hoe leuker' gaat inderdaad wel eens op, maar het grootste deel is pijnlijk slecht. Voor het verhaal heb ik geeneens moeite gedaan. Ik begrijp dat Franco een cultstatus heeft, maar het is volstrekt logisch dat deze man nooit doorgebroken is, zeker als dit nog een van zijn populairste films is. Overigens is het absurd dat er een willekeurige scene aan het eind geplakt wordt. Dat zal wel het aandeel van Jean Rollin zijn. Was (ondanks dat ik ook van hem geen hoge pet op heb) veel boeiender dan de tachtig voorafgaande minuten samen. Dit straalde nog iets fatsoenlijks uit.

Zo te zien aan de poster blijft zij niet lang maagd meer?

Wat een domme en vervelende film, hoezo horror? Saai over het geheel.

Een samenwerking tussen Rollin en Franco, het levert maar een saaie film op. Het is enkel leuk als de dames uit de kleren gaan, hetgeen niet zo geweldig vaak gebeurt. Van een verhaal is niet veel sprake en arthouse is het evenmin en zeker geen horror.

Herzien en nu ben ik er aanzienlijk minder enthousiast over als toen ik deze film voor de eerste keer zag. De erotiek stelde achteraf toch niet zo veel voor en het verhaal en het acteren was sowieso helemaal niks. Wat de film nog enigszins overeind houdt is toch wel de zeer aantrekkelijke Christina die helaas toch te weinig uit de kleren ging. Verreweg het mooiste vond ik die scène toen ze zich uitkleedde en naakt in het meertje met waterlelies ging baden. Het was de enige scène die ik mij nog goed kon herinneren en dat zegt eigenlijk wel genoeg over dit filmpje waarvan niet alleen de erotiek maar vooral de horror helemaal niets voorstelde.

2,0*

Wat een saaie zit ! Qua horror stelt het weinig voor en op gebied van erotiek biedt het ook niet meer dan af en toe wat bloot, al mag de hoofdactrice Christina von Blanc er wel wezen. Het verhaal verloopt zeer langzaam en qua inhoud is het een chaotisch werkje. En wat was dat voor een slap einde ? En daarna krijg je er nog iets bovenop dat totaal geen steek heeft. Overigens de mooie poster vind ik misleidend. 2/10

Dit is alweer de 25e film van regisseur Jesús Franco, die ik heb gezien sinds ik afgelopen maart begon met de reeks (de 1e film was "Die Sklavinnen (1977)"). Jesús Franco speelt zelf ook mee in deze film (wat hij meestal doet in zijn films) en hij heeft de nobele rol van een griezelige doofstomme kwijlende oom (Basillio) op zich genomen, wat soms zorgt voor wat humor. Wat Noodless hierboven aangeeft, daar ben ik het wel mee eens, want ook ik vond dit een saaie zit en en qua inhoud is het inderdaad een chaotisch werkje en de fraaie filmposter is inderdaad behoorlijk misleidend. Er zitten wel wat zombies in (voor het eerst te zien na circa 58 minuten), maar dat zijn gewoon mensen die wat raar kijken, vervallen gebitten hebben en wat make-up op zich hebben.

In "A Virgin among the Living Dead" draait het om Christina Benton (Christina von Blanc). Deze jonge vrouw reist af naar naar het plaatsje Montserrat, om daar de erfenisverdeling van haar overleden vader Ernesto Pablo Reiner (Paul Muller) bij te wonen. Eenmaal op haar bestemming te zijn aangekomen, blijkt dat Christina’s familie, waaronder oom Howard (Howard Vernon), tante Abigail (Rosa Palomar) en het kettingrokende nichtje Carmencé (Carmen Yazalde), maar een vreemd stelletje is dat zich vreemd gedraagt. Als Christina opeens onheilspellende visioenen krijgt waarin haar vader tot haar spreekt, ontdekt ze de bloeddorstige aard van haar bloedverwanten.

Hoewel het verhaal en de eerder genoemde filmposter je willen doen geloven dat je naar een bloedstollende Horror / Erotiek film gaat kijken, blijkt dat in de praktijk wel mee te vallen en dat geldt zowel voor de Horror als de Erotiek (hoewel er wel een verkrachting plaatsvindt, maar dat blijkt een droom te zijn). Qua Horror moet je het vooral doen met amateuristisch ogende zombies die uit de grond kruipen en wat suggestieve griezelelementen en qua Erotiek zie je vooral wat onschuldige naaktheid (borsten en schaamstreken) van de vrouwen Christina von Blanc, Carmen Yazalde en Linda Hastreiter (als Linda die een blinde vrouw is en die bij de familie hoort). Zowel Christina von Blanc aks Carmen Yazalde vond ik zeer mooie vrouwen om naar te kijken (dat heeft Jesús Franco meestal ook goed geregeld in zijn films) en Christina von Blanc zie je ook regelmatig volledig naakt (o.a. als ze gaat zwemmen of op bed ligt) en van Carmen Yazalde zie je helaas alleen de borsten.

Het verloop van het plot is warrig en moeilijk te volgen (zeker vanaf de tweede helft van het verhaal), maar wel zit er wat zwarte humor in (o.a. tijdens een begrafenis waarbij een duidelijk verveeld personage, te weten Carmencé, haar teennagels schildert) en ook zitten er wat aparte scènes in, zoals de scène waarbij Christina door de tuin van het kasteel gaat lopen (na circa 27 minuten) in een groene outfit (kort broekje, blouse en Romeinse bandage sandalen tot Kniehoge, ik heb oog voor details ) en bij een meertje terecht komt (vol met waterlelies), en zich daar gaat uitkleden en gaat zwemmen (deed me denken aan de film "Le Lac des Morts Vivants (1981)" van regisseur Jean Rollin, die deze film samen met Jesús Franco heeft geregisseerd, waarin ook zo'n soort scène zit bij de opening). Ze wordt daarbij stiekem bekeken door twee vreemde oudere mannen en als een jonge man de oudere mannen wegjaagt en Christina aanspreekt, zeggen ze tegen elkaar:

Jonge man: Don't you know that nudism is forbidden here ?
Christina: It's a private garden, isn't it ?
Jonge man: But you can be seen from above.

Christina neemt dan de jonge man mee naar het kasteel (de jonge man is overigens bang voor het kasteel), waarbij hij gelijk wordt weggejaagd door oom Howard die tegen hem schreeuw "Get lost, bastard !" en daarna zegt hij tegen Christina:

"You have no right to bring people here without our permission !"

Daar blijft het niet bij, want daarna slaat hij haar een paar keer in het gezicht met de vlakke hand. Ze rent verbijsterd weg en komt dan terecht in een kamer, waarin ze ziet dat een naakte Carmencé het bloed (wat overduidelijk uit een verfpotje komt) aan het drinken is van een borst van een eveneens naakte Linda, daarbij heeft Carmencé een bebloede schaar in de hand, waarmee ze dus in de borst van Linda heeft geknipt / gesneden.

Een andere aparte scène is de scène waarbij de doofstomme Basillio (Jesús Franco) samen met tante Abigail een hand hebben afgehakt met een bijl (die ligt dan op de tafel) van een pas overleden persoon, te weten Herminia die de tweede vrouw was van Christina's vader Ernesto Pablo Reiner, en waarbij ze dan de sieraden op de hand aan het verwijderen zijn. Daarbij zegt dan Abigail tegen Basillio:

"I was so happy to get rid of that old bitch. She was still moving when we started. Especially her hands. She didn't want to die, but she did anyway and now it's all ours !"

Uiteraard komt Christina ook die kamer binnengelopen (nadat ze een akelige droom heeft gehad) waar Abigail en Basillio bezig zijn met de hand en als Christina de hand dan ziet, valt ze flauw en zegt Abigail.

"We'll have to call a doctor."

Abigail mompelt dan wat onverstaanbaars terug en giechelt wat, waarop Abigail zegt:

"What is on your mind ? Well forget it."

Oftewel Basillio zou Christina wel willen neuken terwijl ze bewusteloos is

Als Christina dan weer ontwaakt, ligt ze volledig naakt op bed, en bij haar zit dan de halfnaakt Carmencé. Waarna ze tegen elkaar zeggen:

Christina: What are you doing here ?
Carmencé: Nothing.
Christina: When did you come in ?
Carmencé: About an hour ago.
Christina: And you stayed here ?
Carmencé: Your hips were moving in such a fascinating way.
Carmencé: No, you needn't worry. I'm just saying that. I've got a right to watch.

Daarna is het verhaal nauwelijks meer te volgen en zien we o.a. het oplezen van het testament van de vader van Christina door een advocaat (daarbij vallen steeds de ogen dicht van Basillio, die het maar saai vindt) waarbij Christina alles erft (inclusief het kasteel waar de familie inwoont), zombies (die Christina aanvallen), "The queen of darkness" (Anne Libert) die Christina aan het volgen is, de overleden vader van Christina met een touw om zijn nek en wordt Christina verkracht door oom Howard, waarbij Abigail en Basilio haar vasthouden.

Maar wat blijkt nu, Christina maakt dit allemaal niet werkelijk mee, want opeens zien we een verwarde Christina op bed liggen, waarbij ze wordt verzorgt door twee dokters (een man en een vrouw) en die zeggen tegen elkaar:

Vrouwelijke dokter: Ηow is she ?
Mannelijke dokter: Bad.
Mannelijke dokter: What happened to her ?
Vrouwelijke dokter: I don't know.
Vrouwelijke dokter: She was found passed out near the abandoned house in the valley.
Vrouwelijke dokter: She's been delirious ever since. She talks about her family, mainly her father.
Vrouwelijke dokter: He hanged himself a few months ago.

Daarna hoor je opeens een geluid en als de dokters dan gaan kijken, blijkt Christina gestorven te zijn en wordt er nog verteld:

"Your mind will no longer discern the truth. You will create your own nightmares."

Daarna zie je Christina samen met "The queen of darkness" naar een vijver lopen, waarbij ze kopje ondergaat en de overige familieleden en wat vreemde figuren volgen haar dan, en de film is daarna afgelopen.

Gezien de toch wel veel stemmen en berichten bij deze Horror / Erotiek film van Jesús Franco, zal het waarschijnlijk gaan om een cultfilm van hem, maar persoonlijk vond ik dit toch één van de mindere films die ik de afgelopen tijd van Jesús Franco hebt gezien. De eerste helft van het verhaal is opzicht nog mysterieus en bevat onbedoeld wat grappige dialogen, maar de tweede helft van het verhaal is chaotisch waardoor het allemaal bijna niet meer te volgens is en het einde (wat wel een duidelijke verklaring geeft voor hetgene wat er gebeurt) vond ik te spontaan. Met name door de mooie vrouwen Christina von Blanc en Carmen Yazalde vond ik deze film nog het kijken waard.

Gefilmd onder de titel Le nuit des é toiles filantes ("De nacht van de vallende sterren"), een pseudo-surrealistische film over de ontmoeting van een meisje met de dood en het hiernamaals. De distributeurs hadden echter andere ideeën in gedachten; de eerste (Pierre Quérut) voegde soft-core beelden toe met Alice Arno en verkocht het als seksfilm. Toen het op video werd uitgebracht, verwijderde men de toegevoegde seksscènes, en huurde Jean Rollin in om ongerelateerde zombiebeelden te maken. Zodoende werd het uitgegeven onder de titel A Virgin among the Living Dead. Helaas is die titel ook een soort van spoiler!

Dat de keuze op Jean Rollin viel is niet heel gek want Jesús Franco bediend zich hier van hetzelfde soort surrealistisch, dromerig art-house stijltje wat je ook bij die regisseur ziet. Ik ben van dat getouwtrek tussen (s)exploitatie en kunst niet weg! Ik geef toe dat er wel een handvol momenten waren die vreemd of opvallend zijn; zoals een begrafenis waar de familie uit de maat een Latijnse hymne zingt, Franco die zelf een dwaze idioot genaamd Basilio speelt die door de gangen loopt en brabbeltaal praat met een afgehakte kippenkop of een lesbische--vampier-seksspel met een schaar.

De vrouwelijke cast is sexy en aantrekkelijk, en Christina von Blanc is een absoluut prachtig wezen met grote blauwgrijze ogen en met regelmatig alleen blote huid. Echter geef deze film maar een halfbakken gevoel. Het is een Goofy-film met naaktheid om de tekortkomingen te verdoezelen en slechts enkele momenten van inspiratie. Bovendien bestond er bijna geen plot... natuurlijk, misschien was het 'abstracte beeldvorming' of 'niet-lineaire verhalen vertellen' maar de gammele aard doet anders vermoeden!

De aanleiding om deze te bekijken is de dubbele vinyl “Bruno Nicolai for Jess Franco” die ik in huis heb gehaald. Met vier soundtracks die Nicolai heeft gecomponeerd voor Franco films. De hoes van deze dubbel LP grijpt trouwens terug op de poster die hier te zien is bij de film. Afgaande op het design lijkt de poster van een latere uitgave dan 1973. En het gaat al zeker terug op de versie waarbij Jean Rollin nadien nog zombiescenes heeft toegevoegd aan de film.

De versie die ik zag is dan ook degene met de Rollin zombies. Die zombies zijn compleet overbodig want voegen niets toe. Verder zag ik een sfeerfilmpje. De horror zit niet in wat je ziet op het scherm maar eerder in de suggestie van wat gaande is, de creepy personages, touches of gothic erotica, het kasteel en haar omgeving … Het ontvouwt zich als een koortsdroom waarbij de uitmuntende soundtrack van Nicolai dit ten volle ondersteunt. Op de klankband horen we als vocaliste de iconische Edda Del’Orso die we op talloze (Italiaanse) soundtracks uit die tijd horen en vooral roem verwierf via haar bijdrage aan Morricone soundtracks.

Voor mij was het de eerste Franco en dit soort werk ligt wel in mijn straatje. Met de kanttekening dat de aanwezigheid van de excellente soundtrack wel een voorwaarde is om dit goed te kunnen smaken. Neem de soundtrack weg en het wordt een saai allegaartje, maar dat geldt voor minstens 95 % van de films.