Je Vous Salue, Marie (1985)

Ach, je zal gelijk hebben. Ik heb Le Mépris op dat moment wel herkend, neem ik aan, maar niet op die manier de relatie gelegd. Mooi.

Enkele interessante artikelen over de verhouding tussen GODard en Merleau-Ponty , Heidegger ... :

Merleau-Ponty :

" It is evident that Godard was influenced by Merleau-Ponty's philosophy, particularly in the realm of sexuality and the capitalist society as they relate to an objective and subjective existence. "

- Mackenzie Watts : ' Phenomenology and the Cinema of Jean-Luc Godard ' ( kb.osu.edu )

- Elena del Rio : ' Alchemies of Thought in Godard's Cinema: Deleueze en Merleau-Ponty ' ( JSTOR )

Heidegger :

closeupfilmcentre.com

kekovacs.blogspot.nl

Huiswerk... dat wordt blokken in de mei-vakantie

Wat Merleau-Ponty betreft: ik vond nog een van het net geplukt pdf-je in mijn documenten, dat ik kennelijk ooit tegenkwam na zoeken op het verband met Le Mépris... al zou het ook kunnen dat het één van jouw linkjes geweest is:

Touching the Virgin

Bedankt voor dit artikel , het is veel duidelijker van hetgeen ik wilde zeggen !

Overigens , dit meesterwerk van Godard is veel en veel meer dan alleen maar een ' filosofisch ' audiovisueel essay . De filosofie van denkers als Merleau-Ponty , Heidegger , Deleueze e.a. is maar een klein onderdeel van een veel groter ' filmisch ' geheel ; de filosofie staat in dienst van ' cinema ' en wederzijds ...

In de film wordt het onderscheid gemaakt tussen twee blikken van de man. Aan de ene kant, hebben we de blik van het hebben waar de man de vrouw probeert in bezit te nemen. Hij maakt haar tot een object van zijn verlangens en reduceert haar tot haar lichaam. Ik denk dat we dit ook allemaal weleens hebben ervaren. Bijvoorbeeld, wanneer je danst door de kamer en je komt er plotseling achter dat iemand aan het kijken is naar je. Je voelt je dan een object van de blik van de ander, berooft van je vrijheid. De andere blik is de blik van de liefde. De man accepteert het feit dat de vrouw ook een persoon is en daarom intrinsiek waardevol is. Uiteindelijk accepteert Jozef dat hij van Maria houdt, dat hij bij haar mag zijn, maar dat hij haar niet mag bezitten.

Heel nobel allemaal (ook iets te semi-intellectueel als je het mij vraagt), maar ik vind dat Godard misschien ergens toch blijft hangen in de seksistische mythevorming van de Katholieke kerk. Hij presenteert de twee arche-types van de vrouw: de prostituee/het kwaad (eva) & de maagd/het goede (Maria). De waarde van de vrouw wordt, in de Christelijke traditie, gemeten aan haar (gebrek aan) seksuele activiteit blijkbaar.

Ik heb niet het idee dat Godard deze mythes in de film probeert te (om bij jullie filosofische taal te blijven) deconstrueren. Maria blijft voor altijd maagd, Jozef moet daarmee leren leven. Ze zijn redelijk gelukkig. Eva gaat naar bed met haar docent, en verliest haar gevoel van eigenwaarde. Ze voelt zich verloren. Waarom zijn dit de enige twee opties? Waarom kan de vrouw haar seksualiteit niet liefdevol ervaren in de film? En waarom is de vrouw het object van de blik van de man en niet andersom? Waarom blijft Maria voor altijd maagd terwijl Jezus broers heeft in de Bijbel?

De film roept allerlei vragen op. En natuurlijk kunnen dan allerlei hele slimme mensen antwoorden vinden in filosofieboeken. Maar misschien moeten we ook toegeven dat het narratief wat steken laat vallen.

JLG is nooit echt geïnteresseerd geweest in de narratieve benadering , misschien vijftig jaar geleden in zijn vroege ' naïeve ' films . En hij gelooft absoluut niet in het concept van verhalen vertellen ( begin / midden / einde ) . JLG werkt vooral in de abstracte stijl . Hij gelooft niet in de eindstations , maar in de reizen ernaartoe ...

Eh...Ik heb een kopie van 76 minuten en van 109 minuten. Weet iemand wat het verschil is?

33 minuten.

Herzien, en toch weer gegrepen door deze film. Het blijft fantastisch wat Godard hier doet met beeld, tekst en muziek.

Handhaaft zich met twee vingers in de neus in mijn top 10 aller tijden.

Waarschijnlijk ben je er intussen wel achter, maar ik meld het toch nog maar even:

De kopie van 76 minuten zal Godards film zijn, de kopie van 109 minuten zal daarnaast ook de korte film Le livre de Marie van Anne-Marie Miéville bevatten, die als companion piece tezamen met Je Vous Salue, Marie werd uitgebracht.

Hé bedankt. Dat wist ik nog niet. Was nog niet aan het bekijken van de film toegekomen.

Overigens: de twee films kunnen goed op zichzelf bekeken worden.

Wel worden ze beschouwd als bij elkaar horend, om niet te zeggen dat het een tweeluik is. Op mijn bluray kun je er in ieder geval niet om heen: Le Livre de Marie is het eerste hoofdstuk; Je Vous Salue, Marie begint met het tweede hoofdstuk.

Niettemin, de films zijn qua stijl en narratief totaal verschillend.

Zolang Godard maar enige vorm van narratief gebruikt kan ik hem goed hebben, maar dit soort werken vol allerlei audiovisuele probeersels daar heb ik veel minder mee. Door het fragmentarische kon dit me inhoudelijk nauwelijks boeien. De personages leven ook niet maar zijn er enkel als pionnen voor de film. Ook raar gebruik van geluid dat steeds wegvalt. Dat oogt en klinkt allemaal wat knullig vooral. Roussel is eindeloos boeiend om naar te kijken en soms is de mix van beeld en muziek is prachtig, maar veel te weinig om dit werk naar een voldoende te brengen. 2,0*.

De film van Jean-Luc Godard kreeg vanuit kerkelijke hoek veel kritiek te verduren. Enigszins provocerend is de film natuurlijk ook. Geen wonder als de titel 'Je Vous Salue Marie' refereert aan een bekend katholiek gebed. Als de protagonisten Maria en Jozef heten. Als het heilige icoon Maria ook nog eens in ongepaste naakte posities te bewonderen valt. En als het verhaal bovendien draait om een maagdelijke zwangerschap en geboorte.

De film werd omringd door een hoop gedoe. In een sfeer van verontwaardiging en vijandigheid werd de film uitgebracht. In de bioscopen waar de film draaide vonden protestacties plaats die soms zelfs gewelddadige vormen aannamen. Ook Paus Johannes Paulus II bemoeide zich ermee en veroordeelde de film als beledigend en kwetsend voor de religieuze goegemeente. Dat een dergelijke commotie het gevolg is van het uitbrengen van een film bewijst maar weer eens dat film een significante plek inneemt in het sociaal-culturele veld en af en toe heerlijk in het gezapige wereldje van fatsoen, onwankelbare morele superioriteit en pedanterie kan roeren.

De film is eigenlijk niet heel bijzonder. Maria bij het sporten. Maria bij de gynaecoloog. Maria aan het werk bij het tankstation van haar vader. Maria en Jozef in discussie. Maria naakt. Met deze fragmenten en beelden presenteert Godard zijn visie op het beroemde Bijbelse verhaal. Tamelijk onsamenhangend en met tussenpozen onderbroken door een professor die zijn studenten onderricht over de evolutietheorie, hetgeen de samenhang tussen al die fragmenten. niet bevordert.

Fragmentarisch, kil en abstract. Geen sfeer die uitnodigt om toenadering tot de protagonisten te vinden. Dat lukt dan ook niet. Je Vous Salue Marie is een afstandelijke observatie van het doen en laten van een zwangere Maria. Een provocerende toon kon ik niet echt ontwaren. Maria naakt. Ach, misschien is dat dan een beetje provocerend. Aan de andere kant is het naakt totaal niet sensueel maar dient meer als beeldspraak om de diepe verbondenheid, die Maria met haar lichaam voelt, aan te geven. Ik ervoer de naakte Maria niet als een schokkend element.

Je Vous Salue Marie is een film met interessante aanzetjes, leuke symboliek en een sterke beeldspraak maar is geen prettig samenhangend geheel en verdwijnt na het kijken alweer snel uit de gedachten.