Suburbia (1983)

vond het toch een redelijke film, al ben ik de eerste die dat hier vind...

ik vond het boeiend om te zien hoe alle TR jongeren hun tijd in dat krot van hen doorbrachten

het verhaal is nog net voldoende, maar de acteerprestaties, vooral het hoofdpersonage is ver onder de maat.

de openingsscene in de concertzaal is zo slecht dat ie ook geniaal is, een meisje die helemaal gestript wordt en 5 minuten gillend blijft staan, heel lachwekkend!

het was ook even zoeken naar Flea, die vond ik eigenlijk wel goed in de film met z'n ratje en duistere humor!

Ik vond het wel een interessante film. Leuk om te zien hoe het ging met die punks vroeger, ach hoewel het natuurlijk maar de vraag is of deze film representatief was voor het leven dat de punks vroeger leefden.

Alleen erg jammer dat het acteerwerk zo irritant slecht was. En ook jammer dat Flea niet meer te zien was.

2,5 *

Cultfilm, maar helaas helemààl niet correct.

Enerzijds geeft de film een relatief waarheidsgetrouw beeld van het leven van protestjongeren in een kraakpand. Anderzijds: de openingsscene met het meisje dat op de dansvloer wordt uitgekleed, het racisme, de homofobie,... dat slaat gewoon nergens op. Spheeris gaat daarmee zwaar in de fout...

Toch beste genoten van de film; de sfeer, de beelden, de onvrede met de gang van zaken in de maatschappij, het ongenoegen tegenover de semi-rijken die zichzelf een trapje (of twee trapjes) hoger in schatten,...

En niet te vergeten, met The Vandals, TSOL en DI drie genietbare live-acts.

Thriller???? slaat nergens op, dit is typisch een drama.

Sommige scenes slaan ook nergens op, zoals een grietje dat uitgekleed wordt tijdens een concert, of de ''overval'' op de winkel.

Toch vond ik de film best sterk, vooral omdat ie nergens een waarde oordeeel geeft over goed of fout. De ''nette burgers'' konden dan wel fout zijn, de T.R. kolonie was ook niet bepaald helemaal zuiver. Net zoals dat meestal ging/ gaat; ''alles is een ander zn schuld''.

De scene kennende draait mn maag meestal meteen om met acteurs die punks spelen, maar dat viel hier nogal mee, achteraf ik ontdekte dus dat er hier vrijwel geen acteurs voor zijn gebruikt, maar anonieme ''punks'' hebben geacteerd.

Wie waren er goed of fout?

Was de film goed of slecht?

De kikker is dr nog niet uit, maar onderhoudend was ie zeker wel . . . . . .

Aardige film waarin een jongen van huis wegloopt en een onderkomen vindt bij een groep punkers. De film weet het tijdsbeeld en vooral de jeugdige subcultuur goed neer te zetten. Van een verhaal is geen sprake en het geheel komt wat ongestructureerd over (wat aan de ene kant ook wel weer goed past bij het onderwerp). Soms redelijk rauw en leuk om een jonge Flea te zien hier (samen met zijn rat).

Natuurlijk waren niet alle punks racisten, maar bij de harde kern in Engeland had je er toch wel een hele groep tussen zitten, of je het nou leuk vind of niet. Maar hier in Nederland je bedoeld die punkers in de kraakpanden, nee die niet. Dus zo zwaar gaat Spheeris daarmee niet in de fout. Ik heb in Londen destijds wel behoorlijk wat foute punks gezien.

Wat bedoel je met 'de harde kern' ? In de punkscene is er helemaal geen harde kern, daar is iedereen een individu. Leven en laten leven, in de letterlijke en figuurlijke betekenis. Dat is de boodschap van, om het even bij de bekendste namen te houden, Crass en Subhumans in Europa, en van DK's en Minor Threat in de VS.

Misschien verwijs je naar de nationalistische en al dan niet racistische skinheads ? Maar, ook al waren er in het commerciële circuit ooit wel "leuke bandjes" met een 'punks & skins unite'-boodschap, in realiteit zijn dat twee totaal verschillende groepen en bewegingen die nergens, maar dan ook nergens op één lijn zaten/zitten - of het zou om de keuze van schoenen moeten gaan

De scene in de film waar de dame in ballet-outfit door het publiek uitgekleed en bespot wordt, doet me kippenvel krijgen. Zoiets zou nooit, nooit, nooit op een punkconcert kunnen gebeuren. Ik sprak ooit met Casey Royer van D.I. over dat moment in de film. Hij was niet blij met m'n vraag (ik was nummer 10.597), niet met de scene (maar dat stond in het script), en hij zou het niet opnieuw doen.

Een paar jaar terug las ik in een interview met Pete Moffett, drummer bij Government Issue van 1986 tot 1989. Hoe hij een beetje toevallig in het milieu terecht kwam, en hoe het zijn leven helemaal opkrikte: een plaats waar iedereen zichzelf kon zijn; waar hij, tot zijn eigen verbazing, voor niemand moest verbergen dat hij homoseksueel was.

Dàt is punk.

Je hoeft me echt niet uit te leggen wat punk is. Ik zeg dat ik er in London in de punk tijd genoeg gezien heb die niet aan jou idealen voldoen. Daar kan ik verder ook niks aan doen. Maar vergis jij je niet met de flower power periode (grapje)

Herzien op de bluray van 101BlackLabel. Het regiedebuut van Penelope Spheeris.

Het verhaal begint met Evan die afscheid neemt van zijn jongere broertje Ethan en van huis wegloopt om te ontsnappen van zijn alleenstaande moeder die alcoholist is en losse handjes heeft. Als hij kort daarna laveloos op straat door Jack (Chris Pedersen) wordt gevonden ontfermt hij zich over hem en neemt hem op in de familie van T.R. (The Rejected). Zij vormen een punkrock familie bestaande uit weggelopen jongeren die wonen in een kraakpand in een buitenwijk. Kort daarna ziet Evan op tv hoe zijn moeder is opgepakt voor het veroorzaken van een ongeluk rijden onder invloed. Hij haalt thuis zijn jongere broertje op en die wordt ook in de familie opgenomen. Wat volgt is een rauw beeld van deze groep die het doelwit worden van “Citizens Against Crime”, een groep buitenwijkbewoners, met een aantal fatale wendingen.

Mooi drama met dito soundtrack. Chris Pedersen vond ik veruit het beste spelen van de groep. Hij heeft o.a gespeeld in Night of the Comet, Platoon en Point Break.

Razzle, de jongen met de rat, werd gespeeld door Mike B. The Flea, de bassist van de Red Hot Chilli Peppers.

In de special features hoorde ik dat er live optredens waren van D.I., T.S.O.L en The Vandals. Ik ben verder niet bekend met deze punkrock bands, niet mijn soort muziek, maar wel leuk om te weten.

The Rejected.

Een eerlijke kijk op de punk cultuur begin jaren 80. Deze jongeren waren meestal verschoppelingen uit abnormale en liefdeloze gezinnen, en leefden samen in een community temidden van vuilnis en kakkerlakken. Ze werden scheef bekeken door de "gewone" burgers en zelfs met geweld bedreigd door een burgerwacht. Maar los van de armoedige leefomstandigheden, zien we ook de muzikale cultuur, het anti-sociaal gedrag, de marginalisatie.. Ik vond het geschetste beeld heel goed en geloofwaardig neergezet. Hoezo slaat nergens op? Natuurlijk slaat het gedrag van die jongeren nergens op! Dat is net het hele punt, de doelloosheid van hun leven, het gebrek aan omkadering.

Spheeris wist er in ieder geval een onderhoudende en rauwe film van te maken en je voelt aan dat er research vooraf gegaan is aan deze film; bijna ieder personage krijgt wel een stem. Zoals te verwachten was gaat het richting een zielige afloop. Suburbia is een prima film. Two thumbs up.