Een kijk in het leven van de Amerikaanse astronaut Neil Armstrong en de legendarische ruimtemissie waardoor hij de eerste man werd die een voet op de maan zette op 20 juli 1969. We volgen zijn reis die leidt tot deze gebeurtenis die gerust een van de gevaarlijkste in de geschiedenis van de ruimtereizen genoemd mag worden. Hiertoe behoren ook de offers die hij en het land moeten brengen.
even zonder er bij terug te halen wat er precies getoond wordt, als je de foto's van de originele maanmissies pakt (staan ergens op de website van nasa) dan zie je dat het regelmatig niet zo spik en span was in de capsules. Dus wellicht klopt het gewoon met de werkelijkheid.
Veel van die foto's zijn van na de terugkomst, en na verder onderzoek van de command module.
Vergeet niet dat het ding (die dingen) gewoon nieuw gebouwd was. De versleten look klopt sowieso niet.
Daarnaast waren ze (terecht) als de dood voor infecties, dus vóór gebruik was het ding sowieso helemaal schoon.
Maar ik laat me graag overtuigen van het tegendeel, mocht je 'vieze' linkjes hebben.
"That's one small step for man, one giant leap for mankind.”
Ik ben altijd zwaar geïnteresseerd in films met inhoudt zoals deze; ruimtevaart. Iets wat me eigenlijk al in zijn greep heeft gehouden sinds ik jong was, en nog steeds ben ik erg onder de indruk van de ruimte en alles eromheen. Het heeft dus echt wel mijn interesse maar, wat minder mijn interesse heeft is Neil Armstrong. Een man waar ik en ik denk ook meerdere mensen veel over hoort, toch is die hele Apollo 11 missie wel eens bij mij voorbijgegaan en wekte het toen wel wat interesse.
Mijn eerste vraag was vooral of ik Ryan wel een gepast acteur vond voor een rol als dit. Ik vind dit namelijk niet direct echt in zijn straatje passen, dus het is wennen maar, hij doet het zoals gewoonlijk weer erg tof. Toch niet helemaal de film die ik bij hem had verwacht en/of gehoopt trouwens, het blijft een fenomenale acteur natuurlijk.
Het verhaal is prima overigens, het script is wat matigjes, het zit allemaal prima in elkaar maar soms gaat het misschien iets té snel? Ik ben wel van mening dat de film te lang duurt en de inhoudt toch wel vrij slap is, het verhaal schept de nodige interesse maar, ik vond het eerste uur niet bepaald boeiend om te kijken, wanneer ze richting Mars gaan wordt het dan wel niet interessanter, nog steeds weet de film mij nergens totaal omver te blazen.
En dan ben ik achteraf toch wat teleurgesteld, en ik had er ook wel echt veel meer van verwacht en gehoopt. Jammer, gemiste kans toch wel.
Het leven van die kerel die niet mee mocht naar de maan, maar wel in die raket zat, Michael Collins, dat is veel leuker. Ik, althans, zou me de rest van mijn leven kapot ergeren als ik wel in zo'n maanraket mee zou mogen, maar niet op de maan zou mogen rondwandelen. Dat moet een geweldige frustratie zijn, en dus voer voor een film
Dat viel reuze mee, in de schitterende docu In the Shadow of the Moon uit hij zich vrij duidelijk hierover.
Een biopic over een saaie vent met een interessant beroep, die dan ook onmiskenbaar iets heel bijzonders heeft gedaan en er ook nog een van de beroemste quotes uit heeft geflapt (altijd afgevraagd of ie het zelf bedacht heeft). Biopics zouden volgens mij moeten gaan over fascinerende mensen. En dat is wmb niet het geval. Verder precies wat je kunt verwachten, wat wmb geen aanbeveling is.
"First Man" is een intieme, rauwe biografie van Neil Armstrong, die de ruimterace en de Apollo 11-missie benadert via persoonlijke tragedie en technische precisie. De film opent met het verlies van Armstrongs jonge dochter Karen, waarna hij zich stort op zijn werk bij NASA om aan zijn rouw te ontsnappen. Regisseur Damien Chazelle vermijdt grootspraak en heroïek; in plaats daarvan toont hij de eenzaamheid, twijfel en fysieke risico’s achter de missie. Gosling speelt Armstrong als een gereserveerde ingenieur die liever voelt dan praat, terwijl Claire Foy als Janet Armstrong de emotionele ruggengraat van het verhaal vormt. Met een documentaire-achtige cameravoering voelt "First Man" minder als een triomfverhaal dan als een existentiële reis naar de maan. De moeite om eens gezien te hebben. 3/5
Ik had er eerlijk gezegd iets meer van verwacht. De maanlanding en alles daaromheen hebben mijn interesse, en ik had graag wat meer gezien van de spanning, de voorbereidingen en vooral het angstaanjagende besef dat je je begeeft op een plek waar nog nooit een mens is geweest.
Wat dat betreft krijg je in deze film wel ongeveer wat je kunt verwachten, zolang je niet te veel verwacht. Nothing glamorous. Het is geen typische heldhaftige, patriottische Amerikaanse film waarin Neil Armstrong als een grote Amerikaanse held wordt neergezet.
Is dat per se slecht? Nee. Armstrong stond in het echte leven ook bekend als een vrij droge, introverte man. Ook zijn steeds afstandelijker wordende relatie met zijn vrouw Janet komt aan bod. Volgens hun kinderen komt de manier waarop hun ouders in deze film worden neergezet zelfs het dichtst bij de werkelijkheid van alle verfilmingen.
Toch vond ik het geheel af en toe wat langdradig en miste ik iets meer spanning en meeslependheid. Zou ik deze film aanraden aan vrienden, familie of collega's? Niet direct. Ik kan me voorstellen dat veel mensen hem behoorlijk saai zullen vinden. Vooral de diehard maanlanding- en ruimtevaartliefhebbers zullen hier waarschijnlijk meer plezier aan beleven.
Leuk om een keer gezien te hebben als je geïnteresseerd bent in de maanlanding, maar verwacht geen spectaculaire of meeslepende ruimtevaartfilm.