After Midnight (2019)

Tribeca ’19 Movie Review: “SOMETHING ELSE,” something different, something great | Rue Morgue

Zucht, nee dit vond ik echt niks! De hele film was niet meer dan een rustig romantisch drama met wat incidentele horror-elementen om de metafoor vorm te geven. Saaie monoloog over hoe moeilijk relaties wel niet zijn. Voor 95% van de film zie je Hank daar moeite mee hebben of je ziet in flashbacks herinneringen aan zijn goede tijden met vriendin Abby, gespeeld door de leuke Brea Grant. Die andere 5% is voor een lange tijd onzichtbaar monster. Dit kan je ook nauwelijks een horrorfilm noemen, eerder een langzaam en niet boeiend drama met teveel oninteressant geklets. Dieptepunt was een Lisa Loeb karaoke-scène. Wel een gave poster maar nee, deze Hillbilly-mumblecore was niet mijn ding.

Vermoeiende film dit.

Script is om te janken en het budget ook denk ik.

De film is ontzettend slaapverwekkend dus als je niet kan slapen is dit een prima remedie

De vorige film van Gardner vond ik mooi, dat was the battery. Wat in die film heel goed werkte was de wisselwerking tussen de twee hoofdpersonen en de manier waarop ze met de situatie omgingen, er was namelijk een zombie uitbraak in de wereld. Eigenlijk probeert Gardner weer precies hetzelfde bij after midnight, maar helaas dit keer slaat hij volkomen de plank mis.

Hank leeft in een huis dat uit elkaar valt van ellende. Met zijn leven is het al net zo droevig gesteld. ZIjn vriendin verlaat hem en vanaf die nacht komt er een monster elke nacht aan de deur. Kijk, dit gegeven op zich is natuurlijk best interessant. Maar Gardner doet er helemaal niks leuks mee! Je zit te wachten op iets, dat gewoon niet komt.

Deze film is als een tijdbom, je ziet de tikker langzaam wegtikken. En op 0 als je denkt nu gaat het gebeuren, is het "poef" net zoals een heel laf stuk vuurwerk. Gardner realiseerde zich dit ook wel en probeert nog een soort twist op het einde maar dat maakt wat mij betreft de film alleen maar erger. Ook maakt de hoofdpersoon zomaar opeens een verandering door die wat mij betreft uit de lucht komt vallen.

Het is zo zonde, zeker na de eerste film. Dit bewijst maar weer dat je een succes niet zo eenvoudig kunt herhalen en als je te gemakzuchtig wordt je hard op je bek kan gaan. Ik zou dus daarom willen zeggen, kijk the battery en als je die film cool vindt sla dan deze over en wacht op de volgende.

After Midnight liggen de meeste mensen te slapen. De kans is groot dat jou hetzelfde overkomt bij het zien van deze film, want het bestaat vooral uit een hoop gemopper, gemekker, gezanik en gezeur van hoofdpersonen Hank [Jeremy Gardner] en Abby [Brea Grant]. Goed, er gebeurt iets in het begin en er is een spectaculaire ontknoping, maar van enige spanningsopbouw (laat staan van suspense) is geen enkele sprake dus neem het jezelf niet kwalijk als je dit afzet voor de zeurpieten met hun drie vrienden besluiten er een karaoke-avond van te maken, ook al komt het einde dan eindelijk in zicht!

Leuk.

Opvallend goed ook na bijna alleen maar slechte geluiden te hebben gehoord over het internet. Ik vond After Midnight een erg degelijke productie, maar misschien wel een film die zichzelf op een verkeerde manier te koop zet. De poster doet bijvoorbeeld een nogal artistieke monsterfilm verwachten, maar dat is deze film totaal niet.

After Midnight is een romantische dramafilm met enkele korte horror/thrillermomenten. Deze genres worden echter dusdanig naar de achtergrond gedrukt dat je je als kijker mogelijk wat bedrogen kan voelen, en dat snap ik wel. Zo wacht je dus best lang op de daadwerkelijke actie, maar ik moet zeggen dat ik het romantische aspect goed uitgewerkt vond.

De soundtrack ondersteunt de film sterk en het voelt allemaal vlot aan. De romantiek is misschien niet het knapst uitgewerkt in vergelijking met andere films, maar de chemie is voelbaar en het acteerwerk op niveau. Het tempo ligt daarnaast hoog genoeg en samen met bovengemiddelde cinematografie voelt deze film nooit echt langdradig aan.

De tweede helft heeft echter de beste momenten, met scenes die erg lang doorgaan in 1 take en pakken. De finale is sterk, alhoewel de echt allerlaatste sequentie wat uit de toon valt. De opbouw is echter altijd wel goed, en tussendoor wordt je als kijker nog even getrakteerd op (zeer) korte horrorsequenties. Diegene die echt volbloed horror verwacht zullen dan ook bedrogen uitkomen, maar ik kon het niettemin waarderen.

Wie overigens denkt de twist door te hebben zit ernaast. Deze film is uiteindelijk relatief simpel, maar de uitvoering is toch wel effectief genoeg om niet ten onder te gaan. De scenes blijven herhaaldelijk sterk en het acteerwerk houdt je aandacht erbij. Ik vond de regie echt wel wat toevoegen. Dromerig, pakkend sfeertje. Gecombineerd met een speelduur van onder de 90 minuten is het geen lastige zit.

Er zitten wat taaiere stukken bij, en de allerlaatste sequentie als het daadwerkelijke monster komt opdagen vond ik niks, maar verder niet al te veel op aan te merken. Frisse film die zichzelf wat ongelukkig heeft gepromoot, maar nergens echt saai is en altijd wel iets leuks te bieden heeft. Weinig humor, veel serieuze scenes, maar alles behalve storend. Leuk.