Abrakadabra (2018)

Wat mij betreft echt een flinke upgrade ten opzichte van hun debuutfilm (Francesca nog niet gezien). De stijl was denk ik nog nét wat beter tot zijn recht gekomen binnen een wat abstracter plot, anderzijds heb je Cattet & Forzani al om die niche te vullen. De Onetti's zijn ook nog een stuk trouwer aan het basismateriaal; dit had echt zo een film uit de 70s kunnen zijn, ware het niet voor de wat betere beeldkwaliteit. Wat je er ook van vindt, knap werk is het zeker.

Verder audiovisueel waar vingerlikmateriaal, met als hoogtepunt de scene met de waterpijp en de daaropvolgende seksscene . Leuk ook die hele goochelaars/theater setting, toch net wat anders dan wat je doorgaans ziet in dit soort films.

Heerlijke stijloefening waarbij je het plot slechts moet zien als een kapstok. Al is enige affiniteit met de giallo stijl wel écht een vereiste, voor een avondje horrorvertier kun je beter elders wezen. Kleine 4*.

flink verschil met Cinemagazine, leatherhead. Factor 8

Altijd schattig van die stellige afkraakrecensies waar het onbegrip vanaf straalt.

''expres ernaast geëdit geluid''

Ugh....

Het woord 'pastiche' was nog nooit zo goed van toepassing dan als bij deze film! De betekenis; een kunstwerk dat is gemaakt via nabootsing en/of het combineren van bepaalde kenmerken van een of meerdere originelen. Of eigenlijk ook weer niet want dit is gewoon een Giallo- film! Zeg dat het uit de jaren '70 komt en niemand zou het veertig jaar tijdsverschil opmerken! Kortom een knap staaltje imitatie en lofzang waar veel plezier aan te beleven valt.

Deze film bevat namelijk alle vertrouwde onderdelen van het Giallo-genre: gestileerde moordwapens handschoen-fetisj, (wel wit en geen zwart), slechte nasynchronisatie en geluidseffecten, verzadigde kleuren, J&B Whiskey, Dutch angles, split screen, sprankelde psychedelische muziek en ja zelfs een script met idiote gaten in de logica. Een moordmysterie met sexy vrouwen en een waar feestje voor Giallo-fans!

Maar met dat verschil dat deze minutieus gedetailleerde Italiaanse old school Giallo bijna volledig gedraaid is in Argentinië. Ondanks dat ik me wel afvraag of we meer van dit soort films, die hun bloeitijd allang achter zich hebben liggen, nodig hebben? Was het wel erg gaaf en interessant om te zien! Deze film is uitsluitend voor Giallo-fans, en voor bijna niemand anders ...!

Luciano & Nicolas Onetti is een interessant duo. Liefhebbers tot op het bot van genre films, dat merk je aan alles. Hun 'What the Waters Left Behind' was een geweldige Texas Chainsaw / House of 1000 Corpses achtige cannibal flick. Daarom verheugde ik me ook zo op deze Giallo ode 'Abakadabra'. Helaas kon ik met deze film heel wat minder dan met What the Waters Left Behind.

Visueel is het stunning. De film lijkt regelrecht uit de 70's the komen (dat is een compliment). Set dressing, camerawerk, kleurgebruik het is echt buitengewoon uitstekend. Maar helaas heb ik wel wat meer nodig dan dat, zelfs bij een film van nog geen 70 minuten.

Visueel is het enorm goed, maar alles erom heen deed me weinig tot niks. Het is namelijk echt gewoon buitengewoon saai en oninteressant. Weinig kills en gore ook, en de kills die er wel zijn hadden wat mij betreft wat stilistischer gemogen.

Nee, het duo Onetti blijf ik interessant vinden, maar hier kon ik helaas helemaal niks mee. Voor de liefhebbers, de Bluray van Cauldron films komt met de soundtrack disc.

Het is een hype om moderne films eruit te laten zien alsof ze uit de jaren '60 en '70 komen. Dat geldt ook voor deze korte slasher. De film bevat chaotische kleurpatronen, onhandige geluidseffecten en kon me voor de rest niet echt onderhouden.

2,0 *