The Black String (2018)

Erg verrast door deze! Geef 'm een 3,5 maar zit dicht tegen een 4 aan. Leuk om Frankie Muniz weer ergens in te zien. In het begin zag ik vooral Malcolm, maar dat verdween naarmate ik meer in de film gezogen werd. Toch wel 1 van de meest ondergewaardeerde horrorfilms uit 2019 denk ik zo.

F*ck it, ik verhoog hem. Blijft in mijn hoofd zitten en de soundtrack was ook nog eens erg ok.

Een fijn vaag filmpje inderdaad.

hele interessante film. Hekserij en vervloekingen worden op een vrij originele manier gebracht. Meer als een psychische aandoening die hallucinaties en daarmee agressie en geweld veroorzaakt. Frankie doet het naar behoren en glijdt lekker af totdat hij echt geen vrienden meer heeft en compleet gestoord klinkt. Je ruikt hem door de beeldbuis heen en zijn aftakeling wordt wel overtuigend gebracht. Dus ik zou zeggen 3,5 ster en hopelijk zien we Muniz vaker in dit soort niche films.

Een risicoloos debuut van Brian Hanson die ook (mede) verantwoordelijk is voor het script. Hij produceert een aangename film die niet bol staat van verrassingen. Het verhaal is weinig origineel en volgt een bekende verhaallijn. Een veilige keus. Als beginnend regisseur is het waarschijnlijk verstandig om simpelweg een aangename film af te leveren. Het is een manier om naam te maken. Als je na meer van dergelijke maaksels, krediet hebt verworven, kun je je altijd nog uitleven in originaliteit. Ik zie dat Hanson te zijner tijd wel doen. Talent genoeg.

Hanson kiest er voor om zijn hoofdpersonage Jonathan als optische verteller te gebruiken. De film toont de waarnemingen van Jonathan. Het spannende daaraan is dat Jonathan een onbetrouwbare waarnemer is. De kijker tast derhalve steeds in het duister over het bestaan van het bovennatuurlijke element in de film. Speelt het bovennatuurlijke zich werkelijk af of speelt het zich alleen in het hoofd van Jonathan af. Jonathan weet het zelf ook niet altijd. Het is een vermakelijke rode draad. Niet origineel als verhalende kapstok, maar best leuk als leidraad.

Om Jonathan’s diffuse perspectief te onderstrepen, zijn de beelden vaak out of focus. Geheel in lijn met zijn warrige gemoedstoestand. Misschien zijn er hoofdpijngevoelige kijkers die dit stijlmiddel verafschuwen. Of kijkers die twijfelen aan de filmische competentie van Hanson. Ik kon het goed waarderen. Het stijlmiddel verleent het verhaal een bepaalde surrealiteit die zorgt dat de film iets boven de middelmaat uitstijgt. De film, die op zich op zeker speelt, wordt er boeiender door.

Jonathan wordt gespeeld door Frankie Muniz. Bekend van de alleraardigste serie Malcolm in the Middle. Ik las dat hij in 2013 een lichte beroerte heeft gehad, die zijn herinneringen aan zijn bijdrage aan die serie grotendeels heeft gewist. In het licht van de thematiek van The Black String die zijn hoofdpersonage bezig laat zijn met herinneringen en waarnemingen, een opmerkelijk feit.

The Black String is een gemakkelijk te consumeren horror/thriller, die er in slaagt je af en toe te laten vergeten dat het allemaal weinig om het lijf heeft. Best leuk.