À l'Abordage (2020)

Het mooie van "A l'Abordage" zit in de natuurlijkheid, de spontaniteit van de vertolkingen.

De onverwachte "vakantie"-belevenissen van een groep jongeren wordt - meer op het psychologisch vlak dan op het avontuurlijke - vrolijk en ongedwongen voorgesteld.

Denderend is het wel allemaal niet maar toch blijft ge aangenaam geboeid kijken zoals naar die karaoke-scène waarbij "Chaton" en "Chérif" zich eens langs hun andere zijde laten zien.

Treffend en enigszins samenvattend einde: Wat heeft dit alles betekend in ons leven ? Is het belangrijk en wat nu ?

Mis zeker niet de kans om twee films van Guillaume Brac te bekijken op MUBI, met naast deze lichte, fris zomerse titel ook Treasure Island.

Edit: wie zoekt vindt, het gaat om nog meer titels:)

Wat een lieve, charismatische, toegankelijke films maakt Guillaume Brac toch. Ook deze heb ik weer met een glimlach aanschouwd.

*klein pareltje*

Leuke wegkijker en vooral erg lekker naturel. Hier en daar wat droge humor, maar vermakelijk.

*3.5+

Lekkere film met een beetje drama, een beetje humor en een flinke scheut romantiek, al komt die wat laat op gang. Zo uit het leven gegrepen. Geen absolute topper, maar alleszins de moeite waard. Vooral door het natuurlijke acteerwerk. Prachtige poster met de mooiste scène uit de film.

Deze draait nog een aantal dagen op Mubi en gezien de positieve commentaren wou ik deze zeker nog meepikken. Inderdaad geen slechte film, maar echt overweldigend vond ik hem ook niet. Het is niet dat de film er qua acteerprestaties of dialogen bovenuit springt. Een film met een bepaald vakantiegevoel met de Franse zomercamping, het baden, de vakantieliefjes, de ontspannende uitstapjes en het gezellig niets doen.

Een film ook over verwachtingen, over het aangaan van relaties met het andere geslacht en hoe de visie op en over elkaar danig kan verschillen. Los van het feit hoe vooral de jongens worstelen hoe ze zich moeten gedragen tegenover het andere geslacht is de film lekker broeierig en 'doucement'. Ook het tikkeltje humor deed het hem wel en het wollige personage Chérif was toch wel mijn favoriet.

Een zomerfilm zoals alleen de Fransen die kunnen maken.

De personages slenteren, praten en flirten. Dit leidt uiteraard tot enkele (b)romances, die ook al snel weer op de klippen dreigen te lopen. Voor de rest beperkt de spanning zich tot een fietsrit op de berg, een plons in de rivier of een avondje karaoke. Maar hoe triviaal deze vakantiebelevenissen ook zijn, toch heeft À l'Abordage me ingepalmd. Deze film ademt frivoliteit. Niets voelt geforceerd aan. Kortom, ideaal kijkvoer om een juliavond relaxed af te sluiten. 4*