Pulgasari (1985)

Matige film waar het meeste gewoon saai of oninteressant was maar de scenes met Pulgasary wel weer erg lachwekkend, in het begin zelfs een cute kleine Pulgasary, hehe.

Wat trouwens wel leuk is om te weten is dat de regisseur van deze film Sang-ok Shin uit Zuid-Korea ontvoerd was om deze film en nog een aantal andere te maken voor de zoon van de Noord-Koreaanse leider, na een aantal jaren is Shin ontsnapt en gevlucht naar de VS waar hij 3 Ninjas Knuckle Up gemaakt heeft onder de naam Simon S. Sheen, wat een ondergang.

Nooit gedacht nog iets te zien uit Noord-Korea. De regisseur van deze film werd overigens gekidnapt in opdracht van Kim-Jong-Il (een enorme filmbuff) om deze ' propaganda'film te maken.

Zeer kitsch en over-the-top. Een klein vraatzuchtig wezentje redt een volledig dorp tegen de tirannie van een losgeslagen heerser. Wel leuk verder.

Soort van Power Rangers meet Pinocchio met een vleug synthesizermuziek eroverheen, en dat in een feodaal dorpje.

Ik meende intussen al wel een film uit Noord-Korea te hebben gezien, maar dat bleek niet het geval. Nu had ik door The Lovers and the Despot (2016) reeds vernomen dat Noord-Korea eind jaren ’70 een beroemde Zuid-Koreaanse filmmaker en zijn vrouw had ontvoerd in opdracht van Kim Jong-il. Ik moet die desbetreffende docu nog zien, maar het leek me leuk om eerst een van de films te kijken die Sang-ok Shin in die periode maakte, voor hij in 1986 uiteindelijk wist te ontsnappen.

Pulgasari is het resultaat van Kim’s bewondering voor de regisseur, en Godzilla en andere Kaiju films. Voor ogen van nu legt de fantasy film het af tegen de gemiddelde aflevering van de Power Rangers, en is het allemaal een beetje knullig en meer dan een beetje propagandistisch; maar dat kun je natuurlijk wel verwachten gezien de historische context en het feit dat Kim zelf als producent op schijnt te hebben getreden. Niet alles ziet er echter slecht uit, en dat snap je al iets meer met de wetenschap dat Kim ook special effect specialisten van Toho Studio’s vanuit Japan naar Zuid-Korea had gelokt onder valse voorwendselen.

Leuk om een keer te gezien te hebben als saillant stukje filmgeschiedenis, maar om nou te zeggen dat het echt goed is? Nee, dan zet ik liever King Kong nog een keer op, of desnoods Gojira (1954). Wie nieuwsgierig is, kan ook YouTube even checken.

2,5*

De "making off", waarvan ik afgelopen zomer het boek heb gelezen, is toch vele malen interessanter. De film vond ik vooral knullig en langdradig. Pulgasari (een ijzeretend monster) ontstaat uit een beeldje van en vermoorde boer en neemt het op tegen een wrede heerser. Klinkt leuk, maar vervolgens ontstaat er een eindeloos kat en muis spel tussen die twee, waarbij die laatste meerdere suffe boobytraps inzet.

Zoals gezegd ziet het er wat knullig uit. Waar ik daarom bij dit soort films altijd hoop op een hoop gesloop bleef dat hier grotendeels uit. Wel een aantal grote veldslagen waarin figuranten met houte stokken op elkaar afrennen, maar dat doet me toch minder.

Nee, deze communistische Godzilla-clone kon me weinig bekoren. Toch raad ik eenieder aan zich eens te verdiepen in het bizarre productieverhaal ervan. Dat is meer filmwaardig.

1,5*

Mijn allereerste Noord-Koreaanse film. Een soort van Godzilla film waarbij een reuzehagedis de bevolking bijstaat bij hun strijd tegen de corrupte en inhalige overheid. Best wel een fijn filmpje. De gevechten zagen er prima uit. Ook het plot was best aangenaam.

Het beest zelf daarentegen viel ferm tegen. Tot manshoogte was het erg duidelijk dat er een man in het pak zat. De bestrijding van het monster was inventief. Hoe het plot ermee omsprong was dan weer wat minder. Bij momenten vrij amateuristisch aangepakt.

Al bij al toch blij deze gezien te hebben. Die Aziatische oude films hebben ook hun charme.