Spider from the Attic (2021)

Een brouwsel met elementen van Harry Potter en de Geheime Kamer en The Shinning met een vleugje Mean Girls. Alleen dan gewoon niet leuk. De openingsscene slaat de spanningsboog helemaal plat. Karakters handelen absoluut niet rationeel. Regie en acteerwerk waren ondermaats. Geen aanrader.

Het tempo waarmee regisseur Scott Jeffrey filmproducties aflevert (2021 alleen al kende maar het liefst 11 films van de beste heer) verraadt min of meer meteen dat Spider from the Attic weinig inhoudelijke passie kent. Liefhebbers van spannend vermaak zullen ook bedrogen uitkomen, aangezien het scenario een aanzienlijke hoeveelheid dramatiek in het geheel vermengd. Het duurt dus even voordat de spinnen uit zolder kruipen en zelfs dan kent de film geen hoogtepunten. De voornamelijke boosdoener voor het behoorlijk saaie schouwspel is de onbegrijpelijk donkere belichting, die ervoor zorgt dat je als kijker eigenlijk geen hand voor ogen kunt zien. Het was onnodig, omdat de computereffecten serieus kwalitatiever uitpakken dan de gemiddelde Asylum-productie (maar vergis je echter niet, het ziet er nog altijd belabberd uit). Uiteindelijk duurt de film slechts 83 minuten, maar elke seconde bleek een ware beproeving te zijn om door te komen. Geen plezier, geen stijl en geen eigenzinnigheid, enkel castleden die een oprechte inspanning lijken te leveren om er wat van te maken en een halve ster extra verdienen.

Iedereen die spannende arachnid-actie verwacht, zal zwaar teleurgesteld worden door deze film. Aangezien dit een Regisseur/producer Scott Jeffrey (hij acteer dit keer niet maar je ken hem ook als Chambers) en coscenarist Rhys Frake-Waterfield -productie is, geen grote verrassing dus! Als je denk waar heb ik die namen weleens gehoord...nou van Winnie-the-Pooh: Blood and Honey dus!

Ze weten zichzelf weer te overtreffen en brengen de verhaallijn van de YouTube-ers die op zoek zijn naar een primeur helemaal terug naar absoluut niets. Een voice-recorder werkelijk? Een falende radiopresentatrice, haar sceptische collega's en dochters. gaan naar een huis dat eigendom is van een wetenschapper met een geschiedenis die onorthodoxe en controversiële experimenten omvat. Helaas, nadat je het CGI-wezen in de proloog hebt gezien, verstopt het zich een half uur of zo.

Op papier had het een behoorlijk gekke maar leuke monsterfilm te kunnen zijn, maar dit is een lowbudgetfilm, en mogen de acteurs naar hartenlust praten zoveel als ze willen. De film wijkt dan ook regelmatig af van de spinnen en richt zich op vermoeiende zwangerschaps-/relatie gesprekken, moeder-dochterrelatie gesprekken en veel ander opvulpraat Dingen waar niemand ook maar een beetje in geïnteresseerd is.

Toegegeven, het wordt in het laatste half uur wel wat interessanter. De spinnen krijgen honger en Belle begint te bevallen. Maar dan, net als het lijkt alsof de film zichzelf zal redden, eindigt het met een zwakke teaser/geen einde. Tja op zijn best een kijkbare tijdverspiller maar je moet je eerst worstelen door nogal praatgrage eerste twee derde helft.