Parasite (1982)

Dit is echt een vreselijk, verschrikkelijk slechte film. Er staat me vaag iets bij van Cronenberg-achtige vieze beesten die er heel nep uitzagen, en Demi Moore in een goedkope sportwagen.

De rest heb ik echter doorgespoeld, wegens te slecht.

ik heb deze film alleen maar gezien omdat ik ooit [schaammode] fan van Demi was [/schaammode].

Wanproduct 1e klas.

Ik heb deze film nog in 3-d in de bios gezien. Was niet erg goed.

Demi's debuut volgens mij. Vunzige smeerboel en zeer dom gemaakt. 1

Eerste grote rol van Demi Moore, waar ze samen met een Jeff Goldblum look-a-like vecht tegen een corrupte maatschappij en een gigantische parasiet. Genoeg ingredienten om een culthit in wording te brouwen zou je denken, en toch slagen sommige filmmakers er nog in die kans te verkijken.

De prent is te traag, te saai en het script te rommelig. De wetenschapper is blijkbaar een halve Chuck Norris zou je eerst denken, want in het begin gooit ie gretig mensen in de lucht en door de ruit. En dat terwijl 1 of andere damsel in distress in haar bote tieten aan een ketting hangt te bengelen (!). Het zijn het soort scenes die ik zeker wil zien in Machete 3, hier komt het ietwat bevreemdend over niettegenstaande het één van de betere momenten uit de film blijft.

De parasiet is verder wel leuk maar krijgt te weinig screentime, en hoewel met momenten best onappetijtelijk mocht het allemaal nog dat tandje smeriger. Zeker weten.

Voor de 3D fanaten: hier krijgt de forceerfunctie van je toestel nog eens nut, gezien de film destijds zo bedoeld was valt het weer op zijn plaats en kan je zien hoe goed ze de techniek hebben toegepast. Ik ben waarschijnlijk de enige idioot uit het universum die dit gedaan heeft, maar bon, ik kan nu wel zeggen dat Parasite het op dat vlak nog redelijk doet. Al betwijfel ik of veel mensen ingewanden en vuiligheid richting gezichtsveld wenselijk vinden.

** 1/2

Beginjaren '80 was er een ware 3-D golf met films als: vrijdag de 13e: Part III in 3D, Jaws in 3D of Amityville in 3D en hele reeks andere 3D-films. Ook een jonge Charles Band waagde zich aan deze kortstondige 3-D-revival en blijkbaar niet onverdienstelijk want het werd een aardig financieel succes. Ik keek de film in 2D maar herkende veel van de prima low-level 3-D wel. Zo waren er parasieten die richting de gezichten van het publiek vallen en een gespietste pijp die bloed uit het scherm druppelt.

Natuurlijk is het een goedkope, low-budget productie, maar er was één groot voordeel: Stan Winston deed hier de monstereffecten. Dat is dezelfde man die ook de wezens creëerde die je ziet in Predator (1987), Aliens (1986), Terminator (1984) en Jurassic Park (1993) De gore-effecten van 'Parasite' zijn verder wel wisselvallig. De parasiet zelf ziet er wegens het budget niet heel geweldig uit, maar het volstaat voldoende en er zijn leuke momenten (zoals de ontsnapping uit het lichaam vroeg in de film). Het is ook niet bijzonder bloederig, maar het zien van de grote parasiet die af en toe op vlees kauwt is best geinig.

In de nabije toekomst van 1992 is de wereld een verlaten plek geworden nadat een vorm van nucleaire oorlog plaatsvond. Zoals je kan ziet profiteert het verhaal van het succes van Mad Max en liet me ook sterk denken aan David Cronenbergs Shivers (1975) Demi Moore mag dan misschien de grote naam zijn van de cast, maar afgezien van het helpen van de dokter Paul Dean en het maken van limonade, had ze niet veel te doen. Dit was een best vermakelijke film, mede door het beginnende talent en een Lamborghini Countach. Daarnaast weet ik nu ook dat Charles Band later nog veel ergere films zal maken!

Ik betwijfel of de 3D hier een grote meerwaarde had geboden gezien hoe weinig screentime de monsterlijke parasiet kreeg. De film heeft enkele leuke effecten maar qua viezigheid valt het mee of eigenlijk flink tegen. De film heeft vooral te lijden onder een zwak en rommelig script, vervelende personages die zich lijken te vervelen en weinig motivatie te hebben. Ik vraag me eigenlijk af of ze wel weten waar ze mee bezig zijn. Volgens mij wist regisseur Band zelf niet goed wat hij wilde maken. Als dit een van zijn beste is hoef ik niet verder te kijken, vrees ik.

Niet best. De film is voornamelijk memorabel omdat het een vroege rol van Demi Moore bevat (niet dat uit dit prul af te leiden is dat ze ook daadwerkelijk een serieuze carriere zou hebben). Verder zitten er op momenten nog wel wat goedkope maar redelijke body-horror-momenten in, maar verder is dit een saai en warrig zootje. Er zit wat Mad Max-achtige dystopie in, waarschijnlijk vooral om een groepje bad guys (m/v) te introduceren in een poging om toch een beetje spanning te creëren. Maar dat lukt maar matig, net als dat de eerder genoemde body horror hoofdzakelijk een matig aftreksel van Cronenberg is. En dat zijn dan nog de betere elementen van de film, want er zit ook een hoop saai geneuzel tussendoor en veel zinnig plot is er ook niet te bekennen.

Om het maar positief te bekijken, Charles Band heeft later nog veel grotere meuk gemaakt (Evil Bong bijvoorbeeld).

Camp.

En niet zo'n beetje ook. Parasite behoort tot de categorie van films die waarschijnlijk vooral te genieten zijn als je van domme, lompe horrorfilms houdt. Soms zit er voor mij ook een voltreffer tussen, daar behoort Parasite absoluut niet tot toe. Wat ik vaak nodig heb, is wat plezier, en dat kan ik gedurende deze film nergens proeven.

Wel bijzonder om een bekend actrice in een wat jongere rol te zien, ik neem aan dat deze film vooral wordt gekeken vanwege die reden. Ook ik raakte net wat geïnteresseerder in de film omdat Moore erin meespeelde. Eerlijk is eerlijk, als ik zo naar deze film kijk, had ik niet echt kunnen raden dat ze een doorbraak zou krijgen. Het is namelijk maar een matige acteerprestatie.

Verder kenmerkt de film zich in een redelijk hoog tempo, maar ook een verder terughoudend gebeuren. Er komen maar weinig speciale effecten aan bod gedurende het verloop. Wanneer het wel voorkomt, ziet het er best lollig uit. Ik vind de hele opzet van die parasiet best leuk bedacht, alhoewel weinig origineel. Het geeft in ieder geval ruimte om uit te pakken, maar daar zal wel geen geld voor zijn geweest.

Vermakelijk is het wel, maar ook teleurstellend vanwege het gebrek aan echt treffende horrormomenten. Je zou het als liefhebber van veel camp en onzin wel kunnen waarderen, maar films als deze hebben hun gemiddeldes niet voor niets. Tot op zekere mate is het best kijkbaar, maar voor Charles Band steekt het nauwelijks boven zijn gewoonlijke B-niveau uit.

Niet bepaald goed, maar toch heb ik me best vermaakt.

Een low budget in regie van de semi-legendarische Charles Band met een coole score van zijn broer Richard. Er zitten duidelijk invloeden in van Mad Max en Alien. Ook vermakelijk dat dit een eerst grote rol was voor een jonge Demi Moore. De special effects zijn erg geslaagd en vraten waarschijnlijk een belangrijk deel van het budget op. Deze zijn van Stan Winston, ook al een legende in Hollywood. Actrice Vivian Blaine was een overlever van Classic Hollywood die ooit nog had samengewerkt met Frank Sinatra en Laurel & Hardy. Typisch voor die tijd dat ze een acteur/actrice op retour toevoegden als extraatje. Al met al toch wel een productie met heel wat namen zowel cult als (latere en vroegere) mainstream.

Sfeer is toch een heel belangrijk element in zo’n low budget films en die is uitstekend en overtuigend neergezet. Ik heb me hier uitstekend mee vermaakt. De soundtrack van de film heeft onlangs een release gekregen bij Mystic Vault met een heel mooie uitgave die ik intussen in huis heb.

Een low budget in regie van de legendarische Charles Band met een coole score van zijn broer Richard. Er zitten duidelijk invloeden in van Mad Max en Alien. Ook vermakelijk dat dit een eerst grote rol was voor een jonge Demi Moore. De special effects zijn erg geslaagd en vraten waarschijnlijk een belangrijk deel van het budget. Deze zijn van Stan Winston, ook al een legende in Hollywood. Actrice Vivian Blaine was een overlever van Classic Hollywood die ooit nog had samengewerkt met Frank Sinatra en Laurel & Hardy. Al met al toch wel een productie met heel wat namen zowel cult als (latere en vroegere) mainstream.

Sfeer is toch een heel belangrijk element in zo’n low budget films en die is prima neergezet. Ik heb me hier uitstekend mee vermaakt. Prima camp. De soundtrack van de film heeft onlangs een release gekregen bij Mystic Vault met een heel mooie uitgave die ik intussen in huis heb.