Far from the Madding Crowd (1967)

Het camera werk van Nicholas Roeg rol en de prachtige pijnlijke rol van Peter Finch zijn de grootste verdiensten van deze redelijke film.

Prachtige film, een van mijn favorieten. Het verhaaltje lijkt een gewone streekroman, maar de uitwerking is geweldig subtiel. Je voelt dat de personages niet aan hun noodlot zullen ontsnappen. De natuuropnames zijn geweldig sfeervol en je leeft mee met de seizoenen en de hartstochten van de mensen.

Vier sterren.

Een tijd geleden gezien op Canvas, mooie film.

Heeft iemand een tip waar ik hem in Nederland zou kunnen aanschaffen.

Ik heb hem gezien in de velvet, Rotterdam.

Adembenemend camerawerk van Nicholas Roeg en Terence Stamp in één van de hoofdrollen: genoeg reden om vanmiddag met dit prachtige weer voor de buis te gaan zitten ipv in de tuin.

En dat werd dus een fikse tegenvaller

De laatste jaren zijn we natuurlijk doodgegooid met films en BBC-series met dit soort literaire romantiek...en eerlijk gezegd als je er eentje hebt gezien dan heb je ze volgens mij allemaal wel gezien.

We hadden beter Roman Polanski's Tess kunnen herbekijken - dat vind ik nou een echte uitschieter in dit genre (ook een Thomas Hardy-verfilming).

Camerawerk is goed, maar niet dat we daar nou echt de hand van een Roeg is herkennen.

Zon is nou ook al bijna weg...zucht..

Nogal languitvallende romantische film met een pak uitstekende vertolkers en vooral een adorable Julie.

Het eerste gedeelte is wel het betere werk want hoe meer naar het einde toe wordt het toch wel erg melodramatisch. Jammer.

Niet te vergeten dat Schlesinger ook veel oog heeft voor het beeld, de kleuren, de kostuums, de natuur, de dieren....

Prachtige film met lang Uitgesponnen (romantische) scenes.

Schitterende landschappen, oog voor details. Goede rollen, mooie personages.

Films die zelden meer gemaakt worden.

Vier sterren

Ik heb deze verfilming van het beroemde boek van Thomas Hardy en de versie uit 2015 vrijwel naadloos achter elkaar bekeken. Deze film wint het ruimschoots op bijna alle fronten.

Allereerst omdat regisseur Schlesinger de tijd neemt om de ontwikkelingen (met name in de karakters) op rustige wijze te schetsen. Daardoor krijgt het verhaal veel meer diepte. Het grootste verschil met de film uit 2015 zit ‘m echter in het acteerwerk. Niet zo verwonderlijk natuurlijk, want met een cast met toppers als Julie Christie, Peter Finch en vooral een weergaloze Alan Bates kan er volgens mij weinig mis gaan.

Een soap.

Een groots opgezette, prachtig gemaakte en goed gespeelde soap.

Maar het blijft een soap.

Wat is er ook alweer tegen een soap? Oppervlakkigheid kun je Thomas Hardy toch nauwelijks verwijten.

Wat werden vrouwen toch onderdrukt he vroeger , begeert door meerdere mannen en dan toch de verkeerde keuze maken door voor de bad boy te kiezen .

Na het ridicule feminisme te hebben ontmaskerd voor wat het is , heb ik geleerd om dit soort films met een hele andere gekleurde bril te kunnen bekijken en dat levert vaak hele boeiende inzichten op .

En ondanks dat dit natuurlijk een romantisch verzonnen sprookjesverhaal is is het sociale raamwerk wel degelijk

in de kern op waarheid gebasseerd .

Acteerwerk en settings zijn verder aardig maar verder geen hoogvlieger .

Niet mijn genre, maar met Finch, Stamp, Christie en Bates alsnog leuk om eindelijk eens gezien te hebben. Geen verkeerde plaatjes van Roeg ook. De andere verfilmingen laat ik echter voor wat het is.

3,1*