Last of the Red Hot Lovers (1972)

Naar een toneelstuk (niet z'n beste) van Neil Simon.

Elke film van Gene Saks met een script van Neil Simon uit de 60's of 70's is zeker de moeite waard.

Misschien lang niet zo goed als The Prisoner of Second Avenue, maar het tijdsbeeld als achtergrond van het verhaal is altijd erg plezierig om naar te kijken.

Interessante opening: vooral de scenes met de 1e vrouw zijn leuk.

Het is dat ik het nu lees in het eerste bericht bij deze film, maar ik zat tijdens de film al te denken dat het ook net zo goed een KLUCHT had kunnen zijn

**1/2

Eens. Weinig spektakel, maar man wat schrijft de man mooi.

Last of the Red Hot Lovers heeft me erg goed kunnen vermaken en vooral de gedachtes van Barney(Alan) waren boeiend en voor mij persoonlijk tot op een bepaalde hoogte herkenbaar.
De onzekerheden en het gepieker maken Barney een erg menselijk en makkelijk type om mee te identificeren.

De vrouwen zijn als dag en nacht en dat maakt de film ook lekker afwisselend, de eerste was behoorlijk koud en gevoelloos en de 2de was bijna in alles het tegenovergestelde.
De derde vrouw die hij op een feestje tegenkwam vond ik iets wat misplaatst en een tikkeltje geforceerd. Bobbi(de 2de date) vond ik het leukst en het vermakelijkst, ze was een behoorlijk aanwezig en uitdagend personage en ze was ook makkelijk de aantrekkelijkste van de 3.

Fijn en makkelijk tussendoortje.
3,5*

Helaas blijft deze film onder de radar, echt een heerlijke film die zelfs bij een 2de keer super vermakelijk is.

half sterretje erbij.

Derde keer en nog steeds erg fijn om naar te kijken.