Daimajin (1966)

Geslaagde en volgens mij ook vrij unieke kruising tussen een jidai geki en een kaiju eiga. Niet onvoorspelbaar, maar bij vlagen spectaculair met mooie cinemascope beelden en de muziek is ook zeer redelijk. Ik kom uit op 3,5*

Takashi Miike is van plan deze film te remaken. Altijd leuk

Bron

Sfeervol, mooi gemaakt. Met name in mysterieuze bosscènes was de film eigenlijk boven verwachting. De Yokai-trilogie die ADV uitbracht van de hand van Yasuda vielen allemaal wat tegen door de praterigheid en was suffig-simplistische uitwerking. Hier werkte alles veel beter. Met name ook door de muziek, die niet zeer redelijk is, maar gewoon (erg) goed. Het begint wel wat als een rechttoe-rechtaan actiefilm, maar na een minuut of twintig komt de film goed op gang. Het laatste deel met de Majin is eigenlijk een beetje dissonant van toon, want herinnert meer aan de Kaiju toestanden, dan aan Yokai - al is-ie een tikkie sadistischer (met mate dan toch wel). Maar toch wel bovengemiddeld al met al, Miike zou nog flink uit zijn pijp moeten komen wil hij dit gaan overtreffen

Erg geslaagd ja! En de structuur werkt ook echt goed; eerst een aangename jidai geki met onderdrukkers en onderdrukten, en daarna komt het monster zich er even mee bemoeien. Cool! Ook goed in beeld gebracht en met toffe muziek en special effects. Komt ooit nog wel een half sterretje bovenop.

Door de coole kaiju (het monster) en de twee vrij enthousiaste bovenstaande berichten, had ik best wat verwachtingen voor dit stukje genre entertainment, maar die zijn niet helemaal uitgekomen. De hele opzet is super simpel met platte karakters en nauwelijks echt verhaal. Maar dat hoeft voor dit type film uiteraard geen al te groot bezwaar te zijn, als het maar vermakelijk is. En dit is het wel, tot op zeker hoogte, maar niet genoeg. En zelfs als de langverwachte finale er eindelijk is, vond ik er ook qua spanning en opwinding weer van alles aan ontbreken. Er zat slechts één coole gag in de finale, zal em niet verraden, maar je kan em wel al van verre zien aankomen. Ondermaats schrijf- en regiewerk dus. Omdat ik me niet heb verveeld en een genrefilm met veel weg kan komen, rond ik het af op een 6.

Het laatste kwartier haalt hem voor mij naar een voldoende, al is de manier van acteren wel een doorn in mijn oog... Staat met subs op YouTube overigens...

Visueel best de moeite, maar het is toch wel een uurtje wachten alvorens er gebeurt waar je eigenlijk een hele film lang op zit te wachten. Het jidai geki stuk vond ik niet zo geslaagd, daarna is de film gewoon net wat te traag. Maar het einde maakt erg veel goed. Hopelijk hebben de vervolgen een minder lange aanloop nodig.

Triologie komt in juli uit op blu ray bij Arrow

Helaas is de marketing voor deze film enigszins afhankelijk van de wetenschap dat de gigantische god tot leven komt en er Kaiju-actie is te zien. Het geef eigenlijk zo zijn climax weg want dit is veel meer een samoerai-actiefilm die de nadruk legt op het kwaad van de mens en de spiritualiteit van dorpelingen die bidden tot een stenen god die bovenop een bergtop is uitgehouwen. Het begint als een solide kostuumdrama waarin een feodale heer door de kwaadaardige officier Samanosuke in een gewelddadige staatsgreep wordt omvergeworpen en de ware erfgenaam Kogenta moet vluchten. Ongeveer 10 jaar later is iedereen in het dorp tot slaaf gemaakt om een fort te bouwen en is er nog maar weinig hoop! Uiteindelijk, vergt het dus wat geduld van de kijker om de Majin wraak te zien nemen (dingen kapot te zien maken) Voordat het zover is krijg je een rituele eredienst, een spookachtig betoverd bos, zwaardschermutselingen en begeleidt door gave muziek (bashoorns en griezelige orgelklanken) De sets en kostuums en choreografie van de zwaardgevechten waren van een bovengemiddeld niveau voor een samoeraifilm uit deze tijd. Kortom het bezat een sfeervolle, fantasierijke en horrorachtige kwaliteit. Genoten!

Gezien de poster, de marketing, de synopsis, gezien alles is het al duidelijk waar deze film naartoe werkt, dus als een verrassing komt het niet dat er een gigantisch stenen beeld tot leven komt. Het duurt wel even voor het zover is, en laten we eerlijk zijn, dat is ook wel het hoogtepunt van de film. Voor die tijd gebeurde er een stuk minder, maar was het alsnog wel een fraaie, wat langzame folkloristische film over Japan in de samoeraitijd. Leuk gedaan, mooi historisch beeld met prima kostuums en sfeer, en een prima ontknoping.