Suzy Q (1999)

https://youtu.be/P9oF_xxr4_E

Vandaag viel de blu ray van Amnesia bij mij op de mat. Het fijne van deze editie (los van dat die gesigneerd is ) is dat ook Suzy Q erop staat. Een film die ik al lang op mijn to see lijst had staan.

Ik wist er op voorhand niks van en het bleek een fijn coming of age / familiedrama. Goede cast, fijne art direction en een hele leuke piepjonge Carice van Houten.

Het was echter niet zo slim m vlak voor het eten te kijken.

Ruime 3,5 met groei potentie.

Suzy Q het tv debuurt van Martin Koolhoven. We worden als kijker op vrolijke wijze geintrodiceerd met de suzy en het gezin waarin zij leeft. Kleine leuke plagerijtjes vinden plaats en als kijker denken we naar een gelukkig gezin te kijken. Maar niets blijkt minder waar. Pater familias Ko ofwel Jack Wouterse blijkt een ww2 veteraan te zijn die de oorlog nooit meer is bovengekomen hij kijkt hier met weemoed naar terug. Het gezin en Ko gaat gebukt onder het psychopatische gedrag van Ko wat leidt tot de climax. De film is door zijn kleurgebruik en rare shots een surrealistisch tijdstuk over de naoorlogse Nederlandse verstikking. Gelukkig zijn we verder en zijn we vrij gekomen van deze beklemmende tijd. 3,5*

het enige leuke is de jaren 60 even terug te zien.

verder een verhaaltje van niks nada noppes.

nergens leuk of interessant

bagger

Toch wel bijzonder. Ik weet dat Koolhoven bejubelt wordt, maar ik geloof niet dat ik veel met met had. Tot ik laatst Amnesia zag en wel gepakt werd door zijn aanpak. Dus daarom dit bekeken, met lage verwachting, want telefilm/Youtube. Het was inderdaad beetje worstelen in het begin met het wat houterige (of moet ik zeggen "Nederlandse") acteerwerk en fragmentarische beelden. Maar, dat eigenaardige, gekke camerastandpunten, kleurgebruik, dat vind ik dan wel leuk. Wat ongemakkelijk op een fijne manier, mede door de soort humor.

Gaandeweg kijk je beetje door het matige heen en merkte ik dat het verhaal me toch ook wel pakte. De 60's-sfeer, ouders met een ongezonde binding met hun kinderen, sowieso een ontwrichtte boel met de moeder die 'gezellig' alles bij elkaar probeert te houden, ergens leek het wel te kloppen in het geheel. Erg naar om naar te kijken, maar door het ongemakkelijke ook weer interessant.

Geen hoogvlieger (weet ook niet zo goed waarom iedereen wegloopt met van Houten, behalve de mooie blik, al lijkt met me lastig om als 23-jarige een kind te spelen), maar voldoende ingang om misschien tóch nog een Koolhoven te ontdekken.