The Langoliers (1995)

Als er echt iets jaren '90 was moet het wel Stephen King Tv-miniserie zijn geweest! It (1990), Golden Years (1991), The Tommyknockers (1993), The Stand (1994), The Shining (1997), Storm of the Century (1999) en in 1995 ook deze van Tom Holland naar een kort verhaal van Stephen King (uit de bundel Four Past Midnight, 1990) Budgetten waren toentertijd voor televisie, een stuk minder dus acteerprestaties zijn misschien minder optimaal en is dit duidelijk te zien aan de special effecten die zijn gebruikt.(of juist niet) Het begint met de introductie van de belangrijkste personages met uiteraard sterk uiteenlopende karakters. Tijdens een vlucht naar Boston komen de tien passagiers tot de ontdekking dat een groot aantal medepassagiers spoorloos zijn verdwenen. Lange tijd weet de tweedelige miniserie een griezelige sfeer te creëren, niet door wat er op het scherm te zien is, (echt veel gebeurt er niet) maar door wat er juist niet op het scherm te zien is. Natuurlijk zou het beter zijn geweest als de speelduur was gehalveerd en er betere special effecten in het laatste stuk zouden zijn toegepast maar het was niet echt een concept dat toen bestond (althans niet in de huidige vorm) Ach nu misschien een beetje meer camp maar k heb me er zeer goed mee geamuseerd

Niet echt goed en niet echt slecht, leuk om een keer gezien te hebben.

Herzien naar aanleiding van een ander verhaal over vliegtuigpassagiers in bovennatuurlijke omstandigheden, Anomalie van Hervé le Tellier, hoewel de "clou's" van beide plots uiteindelijk weinig overeenkomsten hebben en de uitwerkingen ervan nog minder. The Langoliers is een televisiefilm in de beste zin des woords: rustig tempo, niet gericht op gekunstelde explosieve climaxen maar op intrige, en met ruimte voor elk personage. Alle acteurs doen hun werk naar behoren; David Morse is betrouwbaar als altijd, Dean Stockwell is geloofwaardig als de man die één en ander uitknobbelt, en Bronson Pinchot is hier aanzienlijk assertiever dan in de film waar ik hem uit herkende, de allereerste Beverly Hills cop. Alleen Patricia Wettig bevalt me niet zo goed, ze is te lijzig en lijkt te veel de mooie vrouw uit te hangen, maar dat kan persoonlijk zijn. De Pacman-achtige CGI zijn natuurlijk te beroerd voor woorden, maar die zie ik maar door de vingers. Al met al steeds opnieuw een film die mij aan het scherm gekluisterd houdt dankzij insteek, uitwerking en personages, hoe oud hij ook mag ogen en hoezeer hij ook duidelijk voor televisie is gemaakt.

Dit is toch wel één van de beste Stephen King films die ik gezien heb. Ondanks de lange speelduur blijft de film spannend en mysterieus tot het einde, waardoor het geen moment verveelt. Dat is erg knap voor een sciencefiction thriller. De spanning wordt goed opgebouwd en je gaat echt meeleven met het clubje hoofdrolspelers dat zich in het vliegtuig bevindt. Het is daardoor ook net of je zelf in het verhaal terechtkomt.

Fantastisch uitgewerkt, super spannend, rechtlijnig en een bevredigend einde: ik kan hier alleen maar de maximale score voor geven.