Le Chemin des Écoliers (1959)

Ga ik binnenkort huren bij de Cinematheek. Ben benieuwd want het zijn allemaal topacteurs.

Nou, de film op zich is mij tegengevallen. Wel allemaal topacteurs, Bourvil, een zeer jonge Alain Delon, Lino Ventura en de mooie guitige Francoise Arnoul.

Er wordt best goed geacteerd, daar ligt het niet aan, maar het verhaal is erg slapjes en er zit totaal geen spanning in. Ook de fotografie is niets bijzonders, gewoon een zeer modale film.

Een 2.5*

Straks op tv5, naar het schijnt ook met Nederlandse ondertiteling.

Was met Franse ondertiteling, maar dat moet ook te doen zijn.

Binnenkort eens kijken.

Oubolligheid troef! Eind jaren 50 was er heel wat loos in de Franse cinema, met de rebellie tegen de "cinéma de papa". Als je deze film ziet, weet je meteen wat daarmee wordt bedoeld.

Bourvil en de zwarte markt

Altijd handig om eens willekeurig een film uit je to-see lijst te selecteren. Geen idee hoe het komt, maar ik lijk vaak over bepaalde films over te kijken. Le Chemin des Écoliers was er daar één van en toen ik de cast bekeek kon ik me niet voorstellen waarom. Bourvil was de reden waarom ik de film had gekocht, maar bijrollen van Alain Delon en Lino Ventura? Dan is mijn interesse wel gewekt.

Het plotje rond een familie wiens zoon de slechte kant lijkt op te gaan is redelijk miniem en toch verbaast de lage score me wel wat. Alsook het gebrek aan stemmen aangezien de film toch in verschillende uitvoeringen op DVD is te vinden. Soit, ik heb me echter in ieder geval goed geamuseerd. Valt me wel op dat Le Chemin des Écoliers niet echt een volbloed komedie is. Zeker Bourvil houdt zich nogal rustig (de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik hem tot nu toe enkel in Louis de Funès films heb gezien) en Michel Boisrond maakt er meer een aanklacht tegen de zwarte markt en het gedrag van de Fransen tijdens de Tweede Wereldoorlog van. Met de nodige humor weliswaar (Bourvil is op zijn best wanneer hij in het restaurant van Tiercelin terecht komt), maar ik had in ieder geval iets meer schaterlachen à la de Funès verwacht. Bon, hier kon ik gelukkig ook wel wat mee.

Het is vooral de cast die ervoor zorgt dat de film de vergetelheid is ontdoken. Boisrond is niet meteen een regisseur die indruk nalaat (ik heb maar 2 andere films van hem gezien en allebei met Bardot, wat meteen de reden was waarom ik ze heb aangeschaft), maar Bourvil, Delon en Ventura doen dat wel. Focus ligt vooral op dit trio en zeker Ventura is erg in zijn sas als de sjoemelende restauranteigenaar. Wel een erg jonge Delon trouwens in één van zijn allereerste rolletjes, maar er is weinig op hem aan te merken. Er komt nog wat schoon Frans vrouwvolk om de hoek kijken in onder andere de vorm van Françoise Arnoul en ook daar niets op aan te merken. Arnoul heeft de juiste uitstraling (die scène waar Delon haar nylonkousen moet tekenen!) en Sandra Milo heeft als Olga nog wat leuke momenten met Bourvil.

Geen schitterende film, dat verwacht ik ook niet van een regisseur zoals Boisrond, maar vermakelijk genoeg om anderhalf uur te blijven boeien. Le Chemin des Écoliers wordt vooral omhoog getrokken door een goede cast en een vlot tempo.

3.5*

Bij dit sociale drama dat zich afspeelde in het oorlogsjaar 1943, over een 18-jarige jongen die een verhouding kreeg met een getrouwde vrouw en op de zwarte markt geld wist te verdienen, was vooral sprake van mooie filmrollen. Maar het verhaal zelf was niet bijzonder sterk (toch ietwat nietszeggend en voorspelbaar).

Zeer genietbaar acteerwerk.

Ik betrapte mij er zelf op zowat heel de film met een smile op mijn gezicht te hebben zitten kijken.

Ventura was de geboren acteur, wat een naturel!

Leuke rol van Bourvil ook.

Eigenlijk deed heel de cast het prima.

Beetje abrupt einde.

Er had van mij nog wel een kwartiertje bij gemogen om het beter af te ronden