Promises (2001)

Heel mooie en ontroerende docu waarbij ik echt tranen in mn ogen kreeg.

Prachtige documentaire zeg...

Het laat erg mooi zijn hoe moeilijk het is en zal zijn een oplossing te vinden voor het Israelisch/Palestijnse conflict. Zelfs de kinderen, die stuk voor stuk ontzettend lieve onschuldige jongens en meisjes zijn zoals iedereen, hebben nu al moeite elkaar normaal te bejegenen.

Zulk vastgeroest en onwrikbaar leed aan beide zijden, en dan de kinderen die elk daarin hun rol vervullen....erg ontroerend.

De 15e stem pas voor deze topper? Ook ik had nog niet van deze film/docu gehoord, maar dankzij een filmavondje op het werk toch maar even gezien. Nou zeker geen spijt van. Erg indrukwekkende, schokkende en ontroerende docu. Gaat dat zien! 4.5*

Vanavond van 23:10 tot 00:35

dus slechts 85 min.

Op het moment dat ik erlangs zapte liet deze film mij niet meer los. Er lijkt een sprankje hoop, maar het is waarschijnlijk niet meer dan een utopie.

Promises vond ik in ieder geval heel erg indrukwekkend.

Ik heb nu een hekel aan 'grote' mensen.

4* voor een zeer goede en eerlijke docu/film.

Goede documentaire, maar met heel wat kritiekpuntjes.

De opbouw, het is bloody obvious dat de gehele documentaire wordt opgebouwd richting de ontmoeting tussen Faraj en de broertjes Daniel en Yarko. Zij krijgen niet voor niets de grootste aandacht, waardoor de rest een beetje ondersneeuwt. Maar goed, de kinderlijke spontaniteit is geweldig, en als de oh zo stoere Faraj dan eindelijk een traantje laat, begonnen mijn traanbuisjes ook te lekken.

Ander minpunt, (regisseur) B.Z. wil ook maar al te graag en te veel in beeld komen. Laat die kinderen toch aan het woord... en daar hebben we minpunt 3. Ouders en grootouders bemoeien zich er ook mee, en de makers hebben wel degelijk veel aandacht voor de geschiedenis en huidige omstandigheden aldaar. Ook hierdoor zijn de gedachten van de kinderen te sporadisch aanwezig.

En dan het laatste shot, pasgeboren babies, hoe doorzichtig kun je zijn in symboliek.

Ontroerend is het zeker, voor veel mensen een groot pluspunt, vandaar de publieksprijs op het IFFR. Ook uitstekend research om kinderen te volgen met compleet verschillende achtergronden. Maar de uitwerking mist volwassenheid: 3,5*.

Daar heb je helemaal gelijk in. Het is echter wel de voornaamste reden hoe het komt dat die kinderen opgroeien met haat in hun donder.

In deze documentaire zie je heel duidelijk dat de kinderen niet van nature haten, maar dat ze het meekrijgen van de familie en de omgeving. Dit wisten we al, maar door het gezeur van de familie ook in beeld te brengen worden we er nogmaals op gewezen.

B.Z. is inderdaad te vaak en te prominent in beeld.

Mmja daar heb je wel gelijk in...

Misschien vond ik het als te nuchtere Hollander niet zo gepast dat hij harder zat te janken dan die kinderen; maar ja, misschien is het wel een hele emotionele man.

Ik kan me die scène nu al niet meer geheel voor de geest halen, maar ik had het idee dat hij daar nogal lang in beeld werd gehouden terwijl de hele docu draait om de kinderen.

Maar je hebt gelijk; die scènes draaiden niet alleen om de ego van BZ.

Ik heb nu een werkstuk met Geschiedenis. Hier is deze film een deel van. Ik ben wel benieuwd. Hoog gemiddelde maar niet zoveel stemmen, dus... dat word spannend. (Ahum)

Nou ik heb hem gezien. De film raakt me absoluut niet, maar je merkt dat er veel moeite voor is gedaan. Ik vind het geen aanrader.

Krappe 3***

Hoewel op sommige punten wat in scene gezet, toch zeer aangrijpend. De hele problematiek wordt aangekaart zonder dat het allemaal groots en ingewikkeld wordt. Tegen het einde wordt er veel geknipt zodat het allemaal mooi in beeld komt (dat telefoongesprek ging ongetwijfeld niet zo vloeiend als de makers deden voorkomen) maar dat neemt niet weg dat dit zo'n docu is die bijblijft. En alleen al daarom een must om te kijken!

In deze documentaire worden 7 Joodse en Palestijnse kinderen een aantal jaren gevolgd. En het blijft toch een droevige toestand daar tussen de Israëliërs en de Palestijnen. Het is ook overduidelijk hoe dichtbij ze van elkaar wonen, maar toch ook tegelijkertijd weer zo ver weg. Fascinerend en treurig tegelijk. En dan is het ook mooi om te zien als de kinderen elkaar ontmoeten dat het dan toch zo leuk kan zijn met elkaar. Helaas zorgen geschiedenis, opvoeding en ouders voor een andere realiteit. En dan is vrede nog heel ver weg lijkt het.

Interessante documentaire en indrukwekkend.