Il Dono (2003)

Won al 3 prijzen op festivals. Die van beste Italiaanse film op Annecy (Frankrijk) , de zilveren Alessandro van Thessaloniki (Griekenland) en beste internationale film in Belfort (wederom Frankrijk).

Bij vlagen interessante beelden, maar uitermate traag en bijzonder scriptloos. (verhaal bestaat uit drie regels en dialogen ontbreken; had een hoog Hukkle gehalte) Mij overigens een raadsel waar die prijzen vandaan komen op festivals. 1.5*

Geen dialogen in deze film, maar ik heb ze niet gemist. De beelden spreken voor zich, wat ik juist erg knap vind. Het is juist de traagheid van die kleine, oude, mediterrane dorpjes die hier heel goed tot uitdrukking komt en die heel herkenbaar is.

3,5*

De film Il Dono van de regisseur Michelangelo Frammartino heeft zondag in Leeuwarden de Interregio Competitie van het 26ste Noordelijk Filmfestival gewonnen.

De Interregio Competitie moet hét platform zijn voor films uit de minder zichtbare regio's van Europa.

(Motorcycle Diaries won de publieksprijs)

bron: NOS tt 424

Goh, wat leuk!

Ik heb nog steeds erg prettige herinneringen aan deze film en denk er regelmatig aan terug. Reden voor mij om nu alsnog een halfje meer te geven.

Draait in Amsterdam en Utrecht, apart. Dacht dat deze nooit meer in de bios zou verschijnen,

Je hebt 'm nu op 3 sterren staan.

Heb toch nog enige invloed

Beter in mijn herinnering dan ik destijds dacht. De irritatie-factor destijds is verdwenen.

Buitengewoon vervelend gezeik.

Allereerst was de kopie die ik zag wazig en vol ruis. Verder is het gemompel niet ondertiteld.

Tergend trage beelden begonnen zeer te irriteren: een bal die stuitert van hoog naar laag en daarna nog maar een keer, twee jongens graven een kuil...5 minuten lang, iemand die op een kruk een potje strontverveeld voor zich uit zit te staren, een brommer lijkt het niet te doen maar na tien slopende minuten krijgen ze hem alsnog aan de praat... enzovoorts.

Er is ook iets vaags bezig over een verkrachting, dan dat kon me al geen moer meer schelen. De film doet qua traagheid en verhaalloosheid erg cultfilmachtig aan en uiteraard valt zoiets in de prijzen.

Al met al de eerste ergernis van 2005: 0,5*

Een scherpe kopie doet vaak wonderen...

Ik zat ook niet alleen

Maar wat was die irritatie-factor dan?

De vervelende traaaaaagheid.

Tegenvaller. Ik hoop dat La Quattro Volta, die ik nog heb liggen, beter is. Een registratie van een Italiaans dorpje. Durft niet helemaal registrerend te zijn en daardoor is er nog iets van een tamelijk flauw, plat plot. Vooral heel erg wisselvallig.. Er zitten juweeltjes van scenes in, maar te vaak is het lelijk en mist het ritme.

2.5*