Subspecies (1991)

hmmmmm ben ik de 1e hier die wat neerzet!

Qua sfeer weer een uitstekende film, maar helaas ook wel wat minpunten.

ten eerste geen brute slashings, maar dat hoeft natuurlijk ook niet altijd.

Ten 2e die duivelpoppetjes had van mij ook niet gehoeven, want dit was wel heel kinderachtig en verschrikkelijk slecht uitgewerkt.

Ten 3e het acteerwerk is natuurlijk niet geweldig.

Maar verder de omgeving en hoe het is opgenomen is een lust voor het oog.

En vampier radu ziet er echt creepy uit

Vond het best een aardige film. Zeker qua sfeer inderdaad. Acteerwerk vond ik ook nog best aardig. En de soundtrack gewoon goed. Die duivelspoppetjes waren inderdaad behoorlijk kinderachtig, maar daar staat dan weer tegenover dat Radu eindelijk eens een vampier is zoals ik ze graag zie. Verhaal vond ik ook wel wat hebben. Jammer alleen dat er niet wat brutere kills met flink wat gore inzitten, maar alles bij elkaar toch prima vermaakt.

Na het zien van Nightmare Weekend viel deze dan gelukkig weer mee, maar soms vraag ik me af of we niet eens filmavondjes zouden moeten hebben met goede films die we op vhs vinden in plaats van de slechte films. Subspecies is een heel erg standaard vampierfilm zoals we er al zovele gezien hebben, maar de film houdt zichzelf nog enigszins staande met mooie locaties, aardige regie en redelijk acteerwerk. Jammer genoeg gebeurt er verder uitzonderlijk weinig, is de vampier make-up vrij lelijk en ogen ook de stop-motion demonen meer grappig dan overtuigend. Waar men echter wel in slaagt, is het goed omgaan met de Oost-Europese folklore, waar vampiers niet zulke gentlemen waren als Bram Stoker's Dracula (1992) of Anne Ryce ons willen laten geloven. Toch vermaakt de film maar matigjes, dat is toch het belangrijkste.

Heb hem lang geleden eens een keer gezien. Wat ik er nog van weet is dat die ene gemene vampier best goed geschminkt was en hij constant stenen gevuld met bloed aan het drinken was. Zijn zogenaamde goede broer met die dikke wenkbrauwen vond ik er toen verdacht veel uitzien als een karakteristieke Roemeen en tsja, blijkt hij dan toch een echte Roemeen te zijn. Wat een prachtige filmhoes is dit toch, kunst gewoon, erg zonde dat ze zo niet meer worden gemaakt.

Tja, hier wist ik echt niet way ik van deze film kon verwachten. De regisseur gaf me in ieder geval al geen moed en zijn leeftijd (van de film) is ook niet jong meer te noemen. Toch maar even proeven wat voor smaakje er aan zat. zelf vind ik Bram Stoker's Dracula een geweldige film maar deze zal daar niet aan gaan tippen op de beoordeling afgaand.

Goed de eerste vijf minuten zijn aardig te noemen ook al is de CGI echt gedateerd. Er heerst een leuk sfeertje in een dito setting maar het doet goedkoop aan. We zijn weer in Transylvanië en maken kennis met drie naïeve Amerikaanse dames die onderzoek doen naar de historie en folklore van hun verblijfplaats. Natuurlijk komen ze door deze studie in aanraking met onze bloeddorstige protagonist.

Op zich is het allemaal wel aardig maar hoogstaand kan het zeker niet genoemd worden. Horror is een te zware kwalificatie voor de prent maar er is gewoon geen ander woord voor. De cast is niet goed maar ook niet slecht te noemen, het doet wat ze moet maar levert niets extra's. Het beeld- en geluidswerk is redelijk, we hebben het allemaal al gezien en gehoord niks spannends wat dat betreft.

Al met al heb ik me redelijk vermaakt, het liep allemaal wel aardig. Het plot stelt niet veel voor maar ik heb films gezien die met meer slechter uit de bus kwamen. Het script was het beroerdste onderdeel van de film die je gerust in de categorie B-film kunt indelen.

Heb je geen hoge verwachtingen dan is deze film voor één keer prima te aanschouwen.

Ps. het blijft altijd heerlijk om de nocturne kerkorgel te horen.

Goedkope film uit de Band stal die opvallend braaf blijft (al geldt dat voor alle films uit die stal) en goedkoop oogt (en ongetwijfeld ook niets heeft gekost). Er wordt slim gebruikt gemaakt van de setting en Hove draagt de film met zijn lange rubbere vingers die voortdurend dubbelklappen. De vervolgen kabbelen op hetzelfde verhaaltje, setting (en Hove) voort, maar ik ga me er niet meer aan wagen.

Laat ik vooropstellen dat de opmerking over dat de film er goedkoop uit ziet qua CGI, dat er zeer brave beelden worden vertoont en dat het verhaaltje mager is, waar zijn! Echter is dit zo'n fijne film, dat hij voor mij onder de 'Guilty pleasure' valt. Als eerste maken we kennis met de vampier Radu die de koning Vladislav (Angus Scrimm) en tevens zijn vader vermoordt voor de macht en de bloedsteen. Radu ziet er zo'n beetje uit als een kruisbestuiving van Nosferatu en de zanger van de rockband 'The Cure.' Hierna zien we de drie vrouwelijke studentes Mara, Lillian en Michele naar het Roemeense Prejnar gaan om daar de legendes over vampieren te bestuderen. Tijdens de film krijgen we ook nog wat meer achtergrond informatie over het bestaan van deze vampieren. Vooral de scene van het lokale festival was erg mooi om te zien. Sowieso werden de gebouwen uit Roemenië erg goed gebruikt om een fijn sfeertje te creëren. De film is met hier en daar wat gore, sporadische een ontblote damesborst, een erg leuke vampier en cheesy stop-motion een film waar je één en al plezier aan beleeft. Tenminste ik wel!

Aardig B-vermaak. Onderhoudend filmpje en leuk dat ie ook echt in Roemenië is geschoten, slechts een paar jaar na het wegvallen van het ijzeren gordijn.

Een traditionele vampierenfilm, met houten staken, knappe blondines en al, en inclusief wat echte traditionele stukjes folklore uit het vampierenland. Jammer genoeg ook nogal fantasieloos, afgezien dan van de vreselijke miskleun met de duivelpoppetjes. Jammer, want met deze locatie en deze cast was er toch met weinig moeite iets veel indrukwekkenders van te maken geweest. De soundtrack is ook best lelijk - en overigens ook nogal traditioneel en fantasieloos.

Ondanks dat de titel verwijst naar de kleine stopmotion-demoontjes, is het vooral Anders Hove als bloeddorstig schepsel die de hoofdrol van antagonist opeist. Subspecies is dan ook niet veel meer dan een traditionele vampfilm, maar wel de eerste Amerikaanse productie die in Roemenië (na de val van het communisme) werd opgenomen. Dat levert wat authentieke beelden op en het acteerwerk is niet eens zo heel onaardig, maar de uitwerking van de horrorelementen is daarentegen uitzonderlijk armoedig. Weinig tot geen bloedvergieten en een gebrek aan spanning zorgen ervoor dat de film geregeld best saai wegkijkt en voor weinig opwinding zorgt, maar de slotfase is echter stiekem best entertainend. Zo levert regisseur Ted Nicolaou min of meer exact wat je van een 90s horror met budgettaire beperkingen kunt verwachten.

Het eerste deel van de door Full Moon Productions geproduceerde vampierfranchise is in tegenstelling tot de verwachting een aangename verrassing. Subspecies is eens niet een idiote film waar het productiehuis in grossiert, maar is een goed verzorgde en sfeervolle productie. De film rondom de vampiervorst Radu is zelfs in Roemenië opgenomen. Dat zorgt voor een mooie sombere sprookjesachtige entourage die je in een studio of met een nagebouwd plastic kasteel niet kunt bewerkstelligen.

Regisseur Ted Nicolaou en zijn (waarschijnlijk autochtone) cameraman Vlad Paunescu weten het ongerepte bos- en berglandschap, de indrukwekkende kasteelruïne en de kleine dorpjes in mooie beelden vast te leggen. Het is een prachtig decor waarin Radu zijn bloeddorstige ding mag doen. De make-up-effecten zijn grandioos. Met vingers als de originele Orlok in Nosferatu, eine Symphonie des Grauens (1922) en ogen die diep in de holtes zijn ingebed is hij een indrukwekkende verschijning. En net als in Nosferatu mag hij bovendien steeds weer zijn dreigende schaduw op de kasteelmuren werpen terwijl kaarsen en toortsen sfeervol flakkerend het interieur verlichten.

De omlijsting is grandioos. Het verhaal stelt helaas niet veel voor. Toch vond ik dat niet heel erg, want de traagheid en slaperigheid die het verhaal kenmerken sluiten wel weer erg goed aan bij het sombere sprookjesachtige karakter van de entourage. Subspecies beviel me goed. Goed genoeg om me aan het vervolg te wagen.