La Tête d'un Homme (1933)

Wat zie ik, nog maar 1 stem voor deze klassieke Simenon verfilming van Duvivier met Harry Baur als Maigret ?

De derde Maigret verfilming, gemaakt vlak na die van Renoir. U raadt het al: Simenon was wederom niet tevreden en hij zwoer zelfs dat er nooit meer een Maigret verfilming zou komen..het liep even anders.

Enfin, Duvivier had zich blijkbaar voorgenomen om alles precies anders te doen dan Renoir, dit levert een behoorlijk hectische, overspannen, onevenwichtige film op die niet zozeer een whodunnit is maar eerder een psychologisch-dramatische vertelling met zowaar filosofische trekjes.

Het gaat er niet zozeer om wie ut gedaan heeft, maar zoals de titel reeds suggereert is Maigret hier niet in de eerste plaats een brave speurneus en waakhond van de gevestigde orde, eerder een bevlogen humanitaire zoeker naar Gerechtigheid.

In de figuur van de intellectuele dader Ferriere worden de upper classes gebasht, in de figuur van de fall guy de lumpenpaupers opgehemeld als slachtoffers van het systeem.

Dat is allemaal niet interessant, wel interessant is de figuur van Radek, gespeeld door potomok djengis khana Inkijinoff, een soort Dostojevskiaanse existentiele anti-held die duidelijk is geinspireerd door Raskolnokow en Ippolit. Weliswaar speelt zijn mongoloide uiterlijk en komintern-naam in op red en yellow scare, maar Duvivier maakt van hem een tragische gevallen engel.

Ik noemde de film hectisch en onevenwichtig, zo doen de scenes met de erfgenaam eerder denken aan de thin man, wat nogal contrasteert met de bijna expressionistische rest vol zenuwachtige montage en een voortdurend pennende camera.

Toch zeker een interessante proto-noir, als je het die naam mee wil geven zoals sommigen doen.

p.s.: schijnt ook verfilmd te zijn met Charles Laughton en er is de tv-film met Cremer geregisseerd door Juraj Herz!

Goede verfilming van een Simenon-Maigret roman. Naast de politie-intrigue ook belangstelling voor psychologische inslag in het verhaal.

Een erg overtuigende Harry Bauer.

1932 ! Chapeau !

Deze zeldzame Maigret film is vandaag te zien op TV > ARTE > 23:55 uur

Helaas een tegenvaller voor mij.

Ook al ben ik een die-hard Maigret liefhebber, toch vond ik deze rolprent bijna niet te harden.

Maigret verhalen staan niet bekend om hun snelheid, maar deze versie is op momenten niet vooruit te branden.

Ik heb de film zelfs moeten stoppen en de volgende dag een tweede poging ondernemen, zo slaapverwekkend werkte hij op mij.

Het acteerwerk van de meeste leden van de cast is theatraal, en in silent movie stijl, met veel rollende ogen en overdreven uitdrukkingen.

Het ergst van al zijn in dat opzicht Valéry Inkijinoff (Radek) die speelt alsof hij solliciteert voor de rol van de klokkenluider van de Notre Dame in een andere film, en Alexandre Rignault (Heurtin)

Daar stopt het niet bij, ook sommige anderen doen hier, in iets mindere mate, aan mee

Diverse keren wordt de kijker "vergast" op een tragisch chanson, dat enkele scènes opslokt, terwijl de acteurs en werkeloos bij zitten.

Bauer heeft het postuur van Maigret, gezet en zwaar.

Hij is niet de slechtste vertolker van de rol, maar maakte op mij toch weinig indruk.

Filmisch gezien is het ook niet bepaald een plaatje.

Rest als zeldzame pluspunt de recente 4K restauratie (2020) van de film, in het Frans, met Duitse ondertiteling (ARTE)

Zó vreemd vind ik het dan ook niet dat Simenon zelf helemaal niet blij was met dit product.

Deze Maigret ga ik in ieder geval niet bewaren in mijn filmcollectie.

La Tête d’un Homme is de derde verfilming van een Simenon roman en het gaat daarbij om een Maigret mysterie.

Commissaris Maigret wordt op bezadigde wijze gespeeld door Harry Baur en dat komt me prima over. Ook uiterlijk ziet hij eruit wat je je van Maigret voorstelt. Opmerkelijk in deze Simenon adaptatie vind ik wel het feit dat Maigret eerder een bijrol dan de hoofdrol lijkt te spelen. De plot draait rond de psychologie van de moordenaar, wiens identiteit bij het begin van de film reeds bekend wordt gemaakt aan de kijker. Daarmee zet regisseur en co-scenarist Julien Duvivier de wereld van de kijker, als die ook Maigret leest, op zijn kop want wijkt voor zover ik weet af van de formule waarbij de lezer stap per stap de redeneringen van de commissaris volgt in zijn speurtocht naar de misdadiger. In deze film daarentegen krijgen we een verhaal voorgeschoteld à la Dostojevski. Regisseur Julien Duvivier en zijn ‘directeurs de photographie’ trekken daarbij alle visuele registers open. Lang & Murnau lijken wel om de hoek te loeren, afgemeten aan de lage camerastandpunten, de rokerige ruimtes, dreigende schaduwen, bij momenten wazige periferie door het gebruik van speciale lenzen en als hoogtepunt de deliriumachtige vlucht van de moordenaar. En wat een fantastische beeldkwaliteit heeft deze film vandaag de dag dankzij de restauratie in 4K.

Deze film wilde ik al langer bekijken maar was tot voor kort moeilijk verkrijgbaar. Dankzij de tv-tip van Brix is het dan toch gelukt waarvoor ik hem graag dank (maar het lijkt wel alsof we een andere film gezien hebben ). Voor mij is het een bijzondere en genietbare film maar verwacht je niet aan een doorsnee Maigret want dan kom je bedrogen uit.