Il Gatto dagli Occhi di Giada (1977)

Schamteloze Argento rip-off,maar wel briljant gedaan tijdens enkele prima POV moordpartijen.Vooral die in de kleedruimte is zeer goed.Ook de muziek is een overigens briljante rip-off van Goblin,verzorgd door het mij verder onbekende Transeuropa-express.

Het probleem zit hem eerder in de plot,waarbij wederom op argenteske wijze een burger, met zijn lekkere vriendinnetje als sidekick,als ontraadselaar optreedt.Hoewel Pani het zeker niet slecht doet heeft hij zelfs naar giallo-begrippen een karakter van bordkarton.Bovendien is het motief vd moorden wat te ambitieus voor dit soort films en mede daardoor valt de finale in het water.

Opmerkelijk tenslotte is het optreden in een bijrolletje van Citti(Accattone,Edipo re).How are the mighty fallen,denk je dan.

Waar de titel op slaat?Geen idee.

Beetje teleurstellende film, misschien komt het door deze mooie, maar misleidende poster. De moorden zijn op één (mismaakte) hand te tellen en ze zijn niet erg boeiend in beeld gebracht. De kattenogen uit de titel zijn ook onverklaarbaar en lijken meer als gimmick te dienen. Het plot is eigenlijk best aardig, maar ik ergerde me wel enigszins aan de beroerde montage. Zo zijn er nauwelijks overgangen tussen scènes gebruikt, zodat een karakter plots van het ene gesprek in een ander gesprek beland.

Begon erg goed qua soundtrack en spanning (na de wat 'gewone' opening overigens), en die creepy tape^ die men moest ontcijferen was erg intrigerend (denk aan een Mike Patton soundscape ). Bijna de hele film door wordt de soundtrack trouwens op bijzondere wijze toegepast, al komt op het einde net iets te vaak die goblin-tune terug. Qua kills is het aardig te doen, met een enkele uitschieter zoals die in de keuken bijvoorbeeld. Verder een plot dat nog iets dieper wil gaan dan het 'gemiddelde' jeugdtrauma dat vaak in giallo's wordt aangehaald, en wat leuke terugkerende motiefjes maken het af - in die zin dat dit een prima film is en Pani een sympathieke prot., maar de aanvankelijke belofte werd helaas niet ingelost^.

Dat begrijp ik niet. Het staat toch symbool voor de (stille) getuigenis van het onrecht dat de familie van de moordenaar ooit werd aangedaan? Het beestje behoorde toe aan die slachtoffers en is daarmee een 'overlevend' aandenken voor de moordenaar.

Ah, bedankt...deze subtiliteiten waren mij enigszins ontgaan. Maar dit zal (tot een eventuele herziening) mijn score voorlopig niet beïnvloeden. De reden dat ik me voel aangetrokken tot het genre is de fijne '70 sfeer (plus de mooie soundtracks) en de spanning in combinatie met mooi geschoten moordscènes. Ik vond deze film vooral op de laatst genoemde punten erg mager scoren.

Oja...en de mooie vrouwen natuurlijk

Ik vond de zoektocht van Pani onderhoudend genoeg (de bijzondere ontmoetingen in Padova bijv.), maar een aantal kills dus ook (de genoemde in de kostuumruimte, de keuken, maar ook die in de badkamer met een mooi stukje klassiek). Tedesco is daarbij niet mis, maar er zijn wat dat betreft zeker meer flamboyante giallo's, daar heb je gelijk in.

Archetypische Giallo met een prima verhaal, een blik vol verdachten, een fijne soundtrack en een aantal mooi geschoten scenes. Curieus overigens hoe regisseur Antonio Bido in het interview op de shameless-release de overduidelijke invloed van Argento's werk als toeval bestempeld.

Deed me ook al snel aan Argento denken. Onwaarschijnlijk dat de regisseur niet door Argento is beïnvloed maar onmogelijk is dat natuurlijk niet

In ieder geval is het resultaat een stuk minder. Aan Goblin ligt dat zeker niet, prima soundtrack! 5/10*

Giallo blijft zich het eerste uur classifiseren als aardige middenmoter, maar gooit er in het laatste half uur, wanneer we ons naar Padua verplaatsen, nog even een stevige mysterieuze sfeer tegenaan die de waardering nog even flink doet stijgen.
Bodycount ligt niet zo heel hoog, maar onze heldin overleeft een moordpoging of vijf!!
Echte hoofdrol is voor Corrado Pani (die wat doet denken aan een jonge Johan Derksen!) en memorabel voor de geweldige moordscene met de doucheslang.
Die kat is er overigens compleet voor de kat z'n viool bij gehaald, volgens mij was het gewoon een tijdje mode om "gatto" in de titel te hebben.

Positieve punten van deze film zijn vooral de mysterieuze sfeer en de goede soundtrack. Ook een paar kills springen in het oog zoals de scènes in de keuken en de badkamer. Maar het verhaal wist me niet zo te boeien. Vrij langdradig opgebouwd zonder al te veel spanning. 5/10

Blu-ray release 23 okt. ("88 Films", Italiaans met Engelse subs, 95 min.)

Best een fijne giallo-thriller die zijn hart op de juiste plaats had en aan het einde nog een extra vleugje klasse toevoegt. Het was een zeer competente poging die stevig zijn wortels in het subgenre had. Vreemde telefoontjes, de vereiste gehandschoende moordenaar, J&B Whisky en personages die zich af en toe gedragen op de 'uniek' giallo-logica manier. Echter is hier in tegenstelling tot tijdgenoten, niet de gebruikelijke psycho-seksuele moordenaar maar eentje met iets persoonlijk motief. Daarnaast creëert de regisseur dit zonder veel gratuite gore en naaktheid. Er was een plezierig plot waarbij de doorgewinterde giallo-liefhebber algauw weet wie de dader moet zijn. Als de film zich verplaatst van Rome naar Padua wordt het nog meer genieten! Met griezelig lege straten, kakelende gekke mannen en slapende bejaarde omaatjes Al dan niet begeleidt door operamuziek. Er is ook een invloed van Argento's Profondo rosso, die het misschien nog het meest kenbaar wordt in de filmmuziek van Trans Europa Express die soms bijna identiek klinkt aan de soundtrack van Goblin.

raar, de film heb ik blijkbaar 7 jaar geleden al eens gezien, maar kon me er weinig van herinneren. Beetje bij beetje had ik wel het gevoel dat sommige scènes toch bekend voor kwamen. Eigenlijk dezelfde mening als toen.

Onderhoudende Giallo die vooral erg sterk begint met een voor een Giallo behoorlijk hoog tempo. Alles is lekker stijlvol geschoten, en de kills zijn best sterk (niet perse qua gore maar wel qua algehele uitvoering).

De soundtrack is daarnaast heerlijk en zowel Paola Tedesco als Corrado Pani zijn vermakelijke leads met goeie koppen.

Helaas kakt het na zo'n 3 kwartier een beetje in en wordt het tempo wat lager wat er toch voor zorgde dat ik de aandacht een beetje verloor.