The Old Dark House (1963)

Niet echt een remake van Whale's hilarische klassieker, maar gewoon een flauw, stereotiep voorbeeld van het genre. Robert Morley is altijd leuk, maar hij is geen Ernest Thesiger. Bij lange na niet Castle of Hammer's beste, maar het is allemaal nog wel om aan te zien.

Ook niet echt een verfilming van het verhaal van J.B. Priestley, lijkt me. Alleen de namen Femm en Penderel komen uit het boek. Geen sterveling kan in deze film de oorspronkelijke roman herkennen.
Ik zag deze versie voorafgaand aan de verfilming uit 1932 door James Whale. Gelukkig maar, want in vergelijking achteraf zou deze latere versie toch wel wat door de mand zijn gevallen. Nu moet ik zeggen dat ik me er wel mee hebt vermaakt, als fan van Robert Morley ook. De humor is flauw, daar was ik vanavond wel voor in de stemming. De setting is erg fraai en de rollen van met name Caspar en Jasper, Morgana en Potiphar zijn mooi ingevuld. De scène met de hyena is natuurlijk tenenkrommend slecht.

Slap aftreksel van het door J.B. Priestley geschreven boek 'Benighted' en James Whales meesterwerk The Old Dark House uit 1932.

Een remake van de gelijknamige titel uit 1932, nuja er is het huis en de storm maar daar houdt de vergelijking al op. Ik was niet erg onder de indruk van het origineel, nogal flets verhaal en slecht uitgewerkte karakters. Sfeer was wel vrij goed. Nu op het vlak van verhaal en karakters is deze een heel stuk beter en een whodunit thema vind ik nooit verkeerd. De minpunten zijn helaas dat de focus toch iets teveel op comedy ligt en van horror is er eigenlijk geen sprake. Bovendien vond ik die Tom Poston ook al irritant in de film die ik eerder van hem zag (met name Zotz!). Castle heeft wellicht ook wel gemerkt dat hij deze acteur niet meer moet gebruiken voor zijn films. Of misschien werd die keuze hem opgedrongen. De film is een Hammer productie nou dat verklaart wellicht wellicht ook waarom ik er geen hoge pet van op heb. Ik vind zowat al die Hammer producties nogal matig.

Hier zou toch eerder comedy/mystery dan horror/mystery moeten staan

Ik weet niet wat hier het teleurstellendst aan is: de talentloze hoofdrol, de ongrappige slapstick of de afwezigheid van elke vorm van spanning of creepiness. Set-design en fotografie zijn prachtig en de cast is indrukwekkend, maar het is mij gewoon niet mogelijk om ook maar één moment geïnteresseerd te raken in wat er in Femm Castle aan de hand zou kunnen zijn of wie eigenlijk de dader is, en dat terwijl ik toch dol ben op films met spookhuizen zoals The cat and the canary (1939) en The haunting (1963). Altijd leuk om Robert Morley, Joyce Grenfell en Mervyn Johns te zien, dus wat ik voor deze film nog aan waardering kan opbrengen komt puur en alleen op hun rekening, maar verder is dit toch een flinke afknapper. (Ik had misschien ook beter moeten weten, want William Castle + Hammer = the worst of both worlds.)

Castle & Hammer slaan de handen in elkaar voor alweer een remake van The Old Dark House. Dit keer ligt de slapstick er wel héél dik op en neigt de humor vaak naar het niveau van een deurenkomedie. Toch valt er best nog wel wat te lachen en griezelen. Nergens is het verrassend maar de film doet het vooral goed dankzij de uitstekende cast. Tom Poston loopt lekker dwaas te wezen terwijl de immer lieflijke Janette Scott de kijker weet de betoveren. Niet te vergeten dat Fenella Fielding een echte vamp is die de camp-factor eigenhandig omhoog tilt tot een aanvaardbaar niveau.

Castle Gimmick van dienst:

Absoluut geen enkele gimmick! Wie had dit ooit verwacht?

In theorie is de film een remake van het gelijknamige The Old Dark House (1932). De film is net als zijn oudere voorganger gebaseerd op het boek Benighted van John Boynton Priestley. De film heeft echter slechts enkele elementen met het boek gemeen. Voor deze film is het verhaal uit het boek grotendeels herschreven. Zelfs de personages zijn ingewisseld. Eigenlijk heeft de film zowel met zijn voorganger als met het boek maar weinig gemeen en is alleen het huis de gemene deler.

Het huis betreft een oude vervallen villa waar protagonist Tom op uitnodiging een weekendje doorbrengt. Vanaf het begin is het duidelijk dat er iets griezeligs gaande is in het oude huis. De familie bij wie hij het weekend doorbrengt is bijzonder excentriek. Behalve dat de personages zich merkwaardig gedragen, maken zij steeds toespelingen op de dreiging van acuut levensgevaar. En dan zijn er nog de doodskisten die her en der in het huis staan opgesteld en de sfeer er niet gezelliger op maken. Het is een situatie die nieuwsgierig maakt.

Ik moest af en toe aan het huis van The Addams Family denken met inbegrip van de family. Erg serieus hoeft de kijker de omstandigheden en gebeurtenissen dan ook niet te nemen. We hebben hier te maken met een komische griezelfilm. Af en toe wat melig, maar in het algemeen best een leuke komische griezelfilm. De personages zijn overdreven vormgegeven. De dialogen zijn lekker droog. De gebeurtenissen zijn vaak in een slapstickachtige vorm gegoten. The Old Dark House is een film die leuk nostalgisch (soms wat oubollig) vermaak biedt. Best ok.