Black Past (1989)

Amateuristische splatter film van de Duitse gore master Ittenbach, de films van Olaf Ittenbach zijn wel wat te vergelijken met de films van Andreas Schnaas (o.a. Violent Shit), lekkere gore scenes en plots die nergens over gaan. Toch vind ik deze wel vermakelijker dan de Schnaas films die ik tot nu toe gezien heb. Voor een amateuristische zijn de special effects toch ook echt heel goed, die overigens ook door Ittenbach zelf gemaakt zijn.

Zou je toch niet zeggen als je de poster ziet.

Zoek de verschillen...

Ik had mijn twijfels wat over deze film, maar hoe verder je kijkt, hoe beter en goorder de film wordt, dus, het viel me allemaal reuze, hou wel van dat gore.

Slechte acteerprestaties, als je dit al acteerprestaties kunt noemen. Niet echt bijzonder gefilmd. Een verhaaltje dat eigenlijk een dekmantel is voor... een hele grote dosis gore. Want wat een heerlijk smerig filmpje is dit weer van Ittenbach!

Ik heb al wat ervaring met de Duitse goremeester, zo zag ik eerder The Burning Moon (3*), Garden of Love (2,5*) en Dard Divorce (4*). Alle films bevatten allemaal een ziekelijke hoeveelheid gore. Er wordt niet omheen gedraaid, gewoon recht voor je raap.

Black Past is blijkbaar Ittenbachs eerste film, de film gemaakt in de eind jaren 80 bevat special effects waar veel horrorfilms met een minder budget van nu nog een puntje aan kunnen zuigen. Ook in deze tijd zijn deze smerige effecten weer heerlijk.

Toch merk je ook wel weer dat dit een ietwat ouder filmpje is van de man uit Duitsland. Zo is het camerawerk nergens even goed en wordt het niveau van Dard Divorce uit 2007 nooit gehaald. Ook is het verhaaltje totaal niet interessant en doet Ittenbach op een gegeven moment toch teveel van hetzelfde. Waar bijvoorbeeld The Burning Moon een geweldige climax op het einde had, is deze Black Past toch teveel van hetzelfde. Want na zo'n halfuurtje kijken is het gore, gore en gore. Niet meer, niet minder.

Erg slecht allemaal en erg goedkoop, maar dat wetende valt het alleszins mee en is het leuk om de creativiteit van Ittenbach te aanschouwen. De gore-effecten zijn op momenten erg indrukwekkend. Knap slaatje werk voor iemand die nul middelen voor handen had. Black past duurt echter veel te lang waardoor de aandacht verslapt, ondanks de gore.

2*

Langere recensie:

Cult Movies Reviewed: Black Past (1989, Olaf Ittenbach) - dvd recensie - cultmoviesreviewed.com

Ittenbachs eerste film had ik al lang niet meer gezien.

Beeld en audio zijn vrij slecht en uiteraard zijn de acteurs allen talentvrije familie en vrienden.

Het verhaal op zich is ook niet denderend maar zijn naam als Master of Gore was met deze film in Duitsland al zeker gemaakt. De gore, het enige positieve aan deze film, is dan ook zeer sterk voor een no-budged filmpje.

3*

ittenbach 100000000000000x beter dan schnaas

De geboorte van Ittenbach, een splatter grootheid. Dé master of gore! En wat een entree maakt hij.. Op een shoestring budget van 2,000 DEM (omgerekend ongeveer €1,000) gaat hij volledig los. Afzichtelijk geschoten en krankzinnig slecht geacteerd. Het is werkelijk een kunst om zo crappy te acteren + dubben. Met hulp van vrienden en familie is echter wel een nieuwe held geboren. Een filmmaker zonder remmen, die zich nog tot vandaag de dag laat gelden. Als regisseur, maar ook als maatstaf voor alle splatter die land en - genregenoten sindsdien hebben voortgebracht. Geniale splatter trash.

Is Ittenbach voor de gore films wat Russ Meyer is voor erotiek & exploitatiefilms? Dat is dus geen compliment want beide slagen er kennelijk in om van schokkende en/of opwindende thema's alsnog saaie films te maken. Nu goed das eigenlijk te kort door de bocht wat Ittenbach betreft. Ik heb toch wel 2 films gezien van de Duitse regisseur die niet slecht waren. Meyer is hopeloos zoals Woland ooit omschreef een talentloze zak hooi.

Niet dat Ittenbach bulkt van talent of genialiteit. Ondanks de groteske en overvloedige gore is dat veruit het enige wat hij te bieden heeft. Door de repetiviteit ervan en het uitermate zwakke verhaal en oninteressante karakters begint het al saai te worden voor het eerste uur om is. Een vunzig uitziende protagonist die lijkt op een meisje met te veel testosteron is nu ook niet aangenaam om naar te kijken. Nu goed het was zijn eerste film en hij werd wel degelijk beter. Maar aan de godfather of gore kan hij niet tippen zeker niet als het gaat om slimme en/of leuke concepten. My God Ittenbach speelde dus zelf de hoofdrol...