Chan Sam Ying Hung (1998)

A Hero Never Dies, hoeveel honderden kogels er ook om en door hem heen vliegen... Een bijna perfecte wraakfilm met een aantal briljante scenes. Beter dan The Killer of Die Hard. De film heeft een ontzettend sfeervolle en bombastische score, geweldig camerawerk een een erg strakke montage. Goed script ook, de film is grappig waar hij grappig moet zijn en ontroerend waar hij ontroerend moet zijn. De film is ook erg sterk geacteerd en bevat prachtige beelden en scenes die me nog lang bij zullen blijven. De sniperscene in het begin, de scene waarin Martin en Jack op elkaars glazen schieten of het shot waarin Martin met rolstoel en al op een schip word gehezen bijvoorbeeld. Prachtig!

Zijn er ook minpunten? 1 ja, Johnny To probeert het einde van zijn film wederom te verpesten met een verschrikkelijk engelstalig nummer. Waar het bij Loving You nog lukte lukt het hier gelukkig niet doordat de rest van de film zo geweldig is. 4.5*

Mooi.

Vooral de eerste helft is geweldig. To pakt hier reeds uit met een hoop enorm stijlvolle scenes die z'n typische stijlkenmerken al mooi introduceerden.

Vooral de scene in de bar is geniaal. Lekker speels, erg strakke stand-off tussen Lau en Lai zonder ook maar één geweer in de gehele scene. Maar ook de actiescenes mogen er zijn. Erg stijlvol in beeld gebracht allemaal.

De muziek is karakteristiek, maar vond het hier toch net te cheesy. Normaal raakt To er wel mee weg, maar de nummertjes die hij hier gebruikte waren net wat te melig. Daarnaast vond ik het tweede deel van de film wat minder geslaagd. Het drama deed het niet zo voor mij, het verhaaltje verwaterde dan ook.

Jammer, want op z'n hoogtepunten is dit vintage To, volop genieten dus. Een minder tweede deel zorgt ervoor dat ik m'n uiteindelijke score iets omlaag trek.

3.5*

Jammer dat het verhaal, vol met verraad, geweld en liefde, zo simpel en voorspelbaar was, want de film was duister en creëerde de juiste sfeer, al was de actie niet altijd in de lijn van het gebeuren. Ook de in mijn ogen geforceerde humor deed afbreuk. De cast leverde prima werk af.

Bijzonder stijlvolle film, een gangsterfilm met filmtropen uit het western genre, waarbij twee lijfwachten van twee oorlogvoerende triade-bazen symmetrisch tegenover elkaar gezet worden. Ze zijn bijna elkaars spiegelbeeld, en dat toont Johnnie To ook met zorgvuldig opgebouwde actiescènes in een visueel zinnenprikkelende film die weinig dialogen kent.

De muzikale score is danig goed gekozen dat het deuntje uit die barscène met de wijnglazen (en die terugkeert in verschillende uitvoeringen) nog een tijd in mijn hoofd zal blijven hangen. Je hoort ook Morricone-achtige akkoorden die To's stijlkeuze ondersteunen. Het verhaal vond ik wat rommelig overkomen in het begin maar herstelt zich later in de film wanneer verraad en wraak hun intrede doen. Johnnie To blijft een aparte regisseur die altijd redelijk in de smaak valt bij mij. Zo ook deze.