Equalizer 2000 (1986)

Cirio H. Santiago was de pulpkoning van de Fillipijnen. Hij werkte in bijna subgenre's van de pulp. Sexploitation, blaxploitation, horror en vooral veel post-apocalyptische films.

Dit zijn ook het soort films dat je niet te serieus moet nemen, want één blik op het plot moet al duidelijk maken dat we hier niet met oscarmateriaal te maken hebben.

Deze, voor Roger Corman's New Horizons filmmaatschappij gemaakte film zit barstensvol aktie, met aardig wat ontploffingen en een boel schietpartijen. En daar gaat het ook om in Equalizer 2000, niks geen ontwikkeling van de personage's, bloedstollende auto-achtervolgingen en goed acteerwerk. Maar dat zoek ik ook niet in dit soort films. Gewoon lekker achterover liggen en de hele onzin over me heen laten komen.

3,5*

Ik zou liegen mocht ik zeggen dat Equalizer 2000 niet een zoveelste Mad Max afkooksel uit de Fillipijnen is, maar het is wel 1 van de leukste. In een post-apocalyptische toekomst zijn de regels simpel: Hoe meer firepower, hoe minder slechterikken. En daarom smeedt stoere spierbundel Slade ambachtelijk zijn allesvernietigende superwapen, de zogeheten Equalizer 2000, het luidste en meest multifunctionele machinekanon dat bijna even groot is als hijzelf. Of hoe ongecompliceerd een plot maar hoeft te zijn om retecoole cinema te brengen.

Slade heeft aan zijn zijde ook nog een schaars geklede superbabe met ambachtelijk gesmede boezem die geregeld fantasierijk hangt te bengelen, maar ook nog andere talenten heeft zoals defensief rijden opdat Slade vanop het autodak met zijn monsterwapen een paar legertjes kan omvermaaien. Ze is ook goed in het spelen van damsel in distress en in zelf legertjes omvermaaien.

Overige potentiële kijkredenen zijn ondermeer de Nazi-achtige outfits van de sowieso al karikaturale slechterikken, een out of the blue-komende indianenstam, een jonge Robert Patrick als onderschurk met halflang haar en een hilarisch hypocriet einde.

Maar het blijft toch in bijzonder slade die met zijn artisanale moordmachine voortdurend de show steelt. Dialogen worden in deze film vooral beperkt tot het gerammel van vijandelijk wapentuig, en het antwoord daarop van de Equalizer 2000. Het is een haast non-stop aaneenschakeling van actiescenes die voor 70 procent afdoende fijn ineenzitten laat ons zeggen, en daarmee maakt het zijn premise toch wel met redelijke glans waar. Op basis van sfeer, vermaak, concept en algemene dynamiek is Equalizer 2000 dan ook mijn persoonlijke favoriet uit het aanbod van pulpmeester Santiago. Ambachtelijk niet perfect, niettemin een kundig gesmede topper.

4*

Sorry Djelle, maar ik vond het een behoorlijk slaapverwekkend werkje

Bij het zien van de cover en het lezen van de naam van de regisseur had ik ook geen magisch werkje verwacht, maar tenminste wel iets wat nog cheesy op een leuke manier was. Net zoals Pyun's The Sword And The Sorcerer draait deze hele film om een superwapen, maar waar bij Pyun de hoofdpersoon nog behoorlijk wat schade aanricht met zijn wapen (en overduidelijk laat zien dat het wapen ook echt een verschil maakt), komt meneer Norton niet veel verder dan rechtopstaand in een auto wat heen en weer schieten zonder al te veel te raken. Kom op meneer Santiago, ik kijk naar dit soort films om schade en impact te zien, niet om mensen te zien vluchten voor explosies of te zien wegduiken als er rijen kogels over hun hoofden vliegen. Zelfs rechtopstaand in een rijdende auto, is een andere auto (helemaal als ze in rijen van vier aan komen rijden) een makkelijk doelwit voor een granaat, was het budget dan echt zo laag dat die auto's het moesten overleven?

RIchard Norton is onder andere in de leer geweest bij Chuck fucking Norris en staat in de martial arts wereld behoorlijk goed bekend, jammer dat dit in de film matigjes naar voren komt. Zijn handgevechten zijn alsnog interessanter dan de saaie shootouts, maar je blijft de hele tijd het idee hebben dat een mooie spinning kick de gevechten toch interessanter zouden houden dan de paar vuistslagen die er uit gegooid worden. Niet dat alleen Norton hier in teleurstelt, de rest van de cast heeft ook vrij weinig te doen. Goed, Corinne Wahl heeft een imposante boezem in een weinig verhullend pakje (deze boezem komt ook niet in actie), maar krijgt ook vrij weinig te doen behalve de helft van de tijd 'bitch' genoemd te worden. Slechts Robert Patrick is een klein lichtpuntje, omdat hij de enige acteur is die wat dynamiek in zijn stem aanbrengt, waar de rest te duidelijk bezig is met zo monotoon mogelijk hun zinnetjes op te lezen. Geen idee meer wie de main badguy was, zijn rol was uitermate verwaarloosbaar.

Ik ben dol op slechte actiefilms, maar wil toch echt meer afwisseling dan die enkele woestijnshots die hier worden geboden. Afgezien van het feit dat de film zich in Alaska in de toekomst moet afspelen (Alaska is nu een woestijn, dat wijst er in ieder geval op dat er iets raars gebeurd is), is er geen enkele hint naar effecten van fallout of een oorlog. Iets post-apocalyptisch als mannen in monsterpakken, kannibalen, zuurmeren of reusachtige insecten, waren zoveel malen leuker geweest dan de paar verschillende stammen onderling die vechten om... olie? Grappig dat men meer bezig is met het vernietigen dan het echt redden van het spul, maar goed.

Equalizer 2000 is een gaapfestijn. Er wordt veel geschoten, maar eigenlijk gebeurt er niets. De soundtrack is nog best aardig, maar de actie is zo inwisselbaar, de achtervolgingen zijn oersaai, de achtergronden zijn slaapverwekkend en ik mis toch echt wat humor. Misschien dat er wel een knipoog te bespeuren valt, maar ik heb hem niet gevonden. Geen coole oneliners of brute scenes die je bijblijven, dat is jammer. Dan vind ik een film van Sam Firstenberg (over pulpregisseurs gesproken) als Avenging Force toch echt een stuk beter, omdat de actie daar veel afwisselender is, de acteurs veel meer opgaan in hun cheezy rollen en omdat ik daar in ieder geval nog voor iemand wil juichen. Deze film doet het voor mij echt niet.

Geen probreem Lennert . Ik kan er wel inkomen in je kritiek, de constante vuurgevechten kunnen inderdaad wat monotoon overkomen net als de settings, een probleem dat ik wel vaker heb bij een Santiagofilms. Hier vond ik het echter meevallen en minder storend, en kon me bovendien goed optrekken aan het simplistische maar leuke oeridee van Equalizer (de wet van het sterkste wapen). Scenes zoals Slade die aan zijn supermachine werkt vind ik leuke pulp. Bovendien vond ik er toch geinige actiescenes inzitten die enigszinds afwisseling boden (het typische held komt door dak aangerescued- stukje bijvoorbeeld). En corrine wahl helpt toch geregeld mee dacht ik.

Ja, Corinne Wahl was een hoogtepunt, jammer dat er niks van een over the top sexscene tussen de twee hoofdpersonen kwam

Maar goed, zijn er van Santiago andere films die zich niet per se in de woestijn afspelen? Ik denk dat de film voor mij al een stuk aangenamer was geweest als men af en toe in de jungle of aan een strand zou rondrennen

Dan moet je Eye of The Eagle of Kill Zone eens proberen (met David Carradine!).

Volgens mij zijn die zelfde auto's ook weer gebruikt voor Raiders of the Sun, zo gaat dat in low-budget-land

Corinne Wahl is zowat het enige lichtpuntje van deze film. Helaas zijn er geen topless scènes aanwezig.

De film is redelijk chaotisch te noemen en heeft heel veel actiescènes die zich precies lijken te herhalen. Veel hetzelfde dus, weinig verhaal en qua setting is het ook maar matig. 3/10