La Coda dello Scorpione (1971)

"Case of the Scorpion's Tail" is één van de giallo's van Sergio Martino die in navolging van Argento's "Bird with the Crystal Plumage" ook een dier in de titel verwerkte van zijn mystery/thriller.

Martino is geen Argento, maar heeft alvast erg goed gekeken naar diens succesvolle giallo. Ook hier hebben we een mannelijke hoofdrolspeler die in een web van leugens en moord terechtkomt. Ook de soundtrack doet met momenten denken aan Argento's regiedebuut. Daar stopt -gelukkig- de vergelijking zodat "Case of the Scorpion's Tail" toch een eigenzinnige en unieke film binnen het genre is geworden.

De film start veelbelovend met een vliegtuigaanslag, waarna Lisa Baumer één miljoen dollar erft van haar man Kurt die één van de passagiers was. Een knappe vrouw met zoveel geld wordt al snel het doelwit van anderen en aan personages geen gebrek in deze film. Zo is er Lara Florakis, de minnaar van Kurt en haar handlanger Sharif, de verzekeringsagent Peter en de knappe journaliste Cleo. Gelukkig neemt de film de tijd om de personages aan de kijker voor te stellen, zonder dit nodeloos lang uit te rekken. De vaart blijft er de ganse film goed inzitten en dat is best sterk voor een film van meer dan dertig jaar oud.

"Case of the Scorpion's Tail" heeft naast een boeiend plot ook een aantal knappe shots zoals de achtervolging op de wenteltrap, een wel erg speciaal gefilmde ondervraging bij de inspecteur en een prachtige achtervolgings- en moordscène op één van de hoofdverdachten waarin gewerkt wordt met schaduwen en slowmotionbeelden die de scène aan intensiteit doen toenemen. Aan de keerzijde van de medaile moet ik toch vermelden dat sommige moordscènes zodanig standaard zijn dat ze nooit zullen bijblijven, terwijl de algemene sfeer van de film vooral mystery/thriller oproept en niet zozeer die van een benauwende horrorfilm. De sfeer in de film is dus relatief realistisch.

Al bij al een geslaagde giallo, maar enkel aan te raden voor de fans van het genre.

Mijn oordeel: een goede 3,5/5.

Ik had misschien wat teveel verwacht van deze film.
Het verhaal is interessant om te volgen, al kan je als giallo-liefhebber wel raden hoe de uiteindelijke ontknoping eruit zal zien.
De film zelf vond ik ook niet bijzonder ambitieus, en ik vrees dat hij niet lang zal blijven hangen. Er zitten interessante scènes bij, zoals de ondervragingsscène met het bizzare camerastandpunt (loodrecht boven op de personages) en de achtervolging/moordscène die in een zee van groen licht baadt, maar nergens stond ik echt met open mond naar te kijken. Bovendien ergerde ik me ook aan de vele bruuske jumpcuts en de fletsheid van sommige shots.
En om het af te maken: de moordscènes zijn, zoals Patat reeds zei, nogal standaard enkel de fles in het oog was een verrassing en hoewel het mysterie wel aanwezig was, slaagt de regisseur er niet in om mij voldoende spannende momenten te bieden.

Wat mij betreft een eerder middelmatige giallo, maar misschien waren de verwachtingen na Martino's 'Lo Strano Vizio dello Signora Wardh' net iets te hooggespannen.

2,5*

Vraag me uberhaupt af of dit een echt giallo is, heeft weliswaar enkele kenmerken van een giallo maar zie deze toch eerder als een echte thriller/mystery. Voor mij hoeven de scenes niet bloederig te zijn, het gaat om het verhaal en de film. Er zit genoeg vaart en spanning in de film en de nodige plotwendingen. De film kent enkele leuke cameraposities en er wordt leuk in geacteerd. En Anita Stridberg is wel een erg aantrekkelijke dame in deze film. Al met al een dikke voldoende in de spannende eurothriller/mystery.

Waarschijnlijk één van de betere gialli van Martino en bij uitbreiding in het hele genre. Enige smet is, zoals wel vaker, het web van intrige dat zich sluit met een allesverklarende ontknoping. Toch blijft de veelheid aan plotontwikkelingen - in tegenstelling tot in pakweg Lo strano vizio della Signora Wardh - overzichtelijk en houdt de spanningsboog stand tot in de laatste minuten.

Audiovisueel niet zo overdonderend als Bava of Argento, al moet de muziek van Bruno Nicolai beslist niet onderdoen voor Morricone of Goblin. De fotografie en cameravoering zijn echter oerdegelijk, mede dankzij de Griekse setting. Aan spannende achtervolgingen, waarvan de meeste altijd wel een wenteltrap bevatten, ook geen gebrek. Tevens prachtig geconstrueerd, net zoals de stilistisch verantwoorde moorden waarbij een in zwart leder gehulde moordenaar zijn slachtoffers vakkundig de keel oversnijdt. De film bevat zelfs één Fulci-moment waarin een oogbol kennismaakt met een glasscherf. Mooie rolbezetting bovendien, met als uitschieters Hilton en de bekoorlijke Strindberg.

Alle typische genre-elementen zitten erin inclusief de geheimzinnige killer met de leren handschoenen, een beetje gore en tot 5 minuten voor het einde hebben we nog geen idee wie de killer nou zou kunnen zijn. En toch is een groot deel van de film teveel standaard en bevat het te weinig echte thrills.

Aardige wegkijker, maar we hebben onze giallo's liever nog iets pittiger qua plot.

Het stukje waar de moordenaar met een mes door de deur wrikt vond ik geweldig evenals het in vertraging rennen naar de deur maar verder vond ik de film heel gewoontjes

Stijlvolle giallo met een uitstekend moordverhaal waarbij je als kijker tot de laatste 10 minuten benieuwd bent naar de killer en hoe de vork precies in de steel zit. Het verhaal heeft heel wat intriges en verrassende plotwendingen. Dat is een al een pluspunt op zich. Daarbij zorgen de mooie locaties voor een gepaste sfeer. Ook het acteerwerk is oké. De moorden zien er vrij eenvoudig uit, al is er ééntje wel die zal blijven hangen. Goed camerawerk overigens. Prima film ! 8/10

Martino is 1 van de meer delicate giallo cineasten die zijn film gefinancierd kreeg dankzij J&B. Echter de CEO wilde ook wat James Bond achtige zaken in de film, en de fluwelen George Hilton kreeg zoals altijd de hoofdrol.

Erg mooi geschoten stijlvolle thriller met mooi aangeklede decors, mooie mensen en een toffe killer: een 'bovennatuurlijke' zwarte schim. Goed gebruik van rode (de kleur) elementen, erg sterk. Leuke details zoals de puzzel en voedsel: zoals rauw vlees tijdens de lunch. Prima kills ook. Ik denk dat Hitch ook nog even was aangekaart: de Vertigo wenteltrap en de Psycho plottwist. Mooie locaties: Engeland leek echt Engeland en Athene zag er ook heel Grieks uit. Qua productie echt meer dan okay.

Mooie camera standpunten, inzoomwerk, close-ups, establishing shots. Editing!

Soms vlogen ze wat uit de bocht toen de camera bv. een dialoog 90 graden had gedraaid. Ook wel weer leuk. De deur scène was rechtstreeks gekopieerd de Crystal Plumage. Tof.

Alleen je moet wel geduld hebben, bereid je voor op eindeloos geleuter.

George Hilton heeft eigenlijk wel wat weg van Gert Timmerman (van Gert en Hermien) in deze film. Daarnaast is Anita Strindberg bijzonder bevallig, maar haar borsten zijn toch wat vertekend door slechte implantaten. Wist niet dat ze dat toen al deden!

Zover mijn diepgravende analyse van deze fijne giallo. Dikke 3,5* blijft staan. De nieuwe Arrow bluray is een aanrader overigens.

Wereldse giallo van Martino rond een miljoen dollar in cash, een blondine met rare neptieten, heel veel flessen J&B en bloedige moorden. Daarnaast krijg je ook de toeristische toer van Athene, Londen en Madrid. Geen topper, wel erg leuk. 3.5*.

Deze giallo is ongeveer op het niveau van Black Belly of the Tarantula die ik een dag eerder heb bekeken. Ok de onthulling van de moordenaar is op zich wel verrassend maar de kills doe eerder aan een slasher denken dan een giallo. Er zit gewoon weinig spanning of creativiteit in met als enige schokkende die met de fles in het oog. Zo zijn er nog enkele ergernissen het feit dat protagonist en de journaliste wel heel makkelijk verliefd worden, de implantaten van voornoemde journaliste (vind ik meestal een afknapper en past ook niet in het tijdsbeeld) en zo vergeet ik er nog wel enkele. Mooie setting dat wel maar wat wordt er weinig mee gedaan. En iedere keer weer weet je wanneer een slachtoffer zal aangevallen worden, dat werd wel erg voorspelbaar. Blood & Black Lace blijft makkelijk een van de beste gialli.

Geweldig. Dit heeft alles in huis wat een goeie giallo nodig heeft. Er is de invloed van Psycho Hitchcock en Mario Bava wat natuurlijk goeie referenties zijn. Visueel heeft de film erg aantrekkelijk camerawerk met enkele scenes die eruit schieten. Pov’s met de moordenaar die rondloopt in het zwart gekleed en met leren handschoenen, recht uit het boekje. Daarnaast lopen er enkele knappe dames rond in de film die effectief bijdragen aan de plotontwikkeling. Er is de niet zo slimme politie-inspecteur die wel eens voor comic relief zorgt. Last but not least is het genieten van de bij momenten avant garde soundtrack van Bruno Nicoloa - typisch voor die jaren. Het is een film die stijl uitademt, spannende en bij momenten ook cheesy romantische momenten kent. Top voor de liefhebbers.