The Wise Kids (2011)

Toch wel een qua thema bijzondere film die coming of age en coming out combineert binnen een sterk religieuze gemeenschap. Het is een kleine film, het verhaal is eenvoudig, en misschien ook allemaal net te rooskleurig en voorbeeldig. Maar het acteerwerk is echter heel sterk, niet alleen van de jonge tieners maar ook die van hun begeleiders. Je kunt zien dat de acteurs hun uiterste best doen om het allemaal zo realistisch mogelijk te tonen. Het acteerwerk weet de film naar een hoger niveau te tillen, waardoor het wat mij betreft net tegen de 3,5* aan zit.

Wat ik vooral fijn vond is dat het niet, zoals de meeste films over religieuze kampen, een directe aanval op het christendom is. Ik mag dan wel atheïst zijn maar vind het wel altijd een beetje (onge)makkelijk hoe de meeste christenen daar als sadistische homohatende rednecks worden afgeschilderd. Dit is vooral een hele lieve film die echt liefde toont voor al haar personages en ze stuk voor stuk in haar waarde laat en op hun eigen tempo laat open bloeien. Echt een duidelijke richting heeft het allemaal niet en verhaallijnen, als je ze al zo kan noemen, worden gewoon open gelaten maar dat is altijd wel een beetje eigen in dit soort werkjes, zie een Myth of the American Sleepover uit hetzelfde jaar waar dit me erg aan deed denken. De simpele alledaagse dingetjes des levens waar je zelf dan weer amper bij stil staat worden wel weer heel speciaal gemaakt en met veel aandacht belicht en veel meer verlang ik op sommige dagen ook niet van een film. Een beetje de positieve variant van gebakken lucht zeg maar, bij gebrek aan een betere benaming. (3,5*)