Le Crime de Monsieur Lange (1936)

Goede film met een meesterlijke vertolking van Jules Berry in de rol van de karikaturale 'schurk' Batala. Dankzij de narratieve structuur (er wordt verteld dat iemand een moord heeft gepleegd, vervolgens wordt het hele verhaal verteld om tenslotte terug te keren naar de eerste scène) zorgt Renoir ervoor dat de kijker zijn geweten in vraag stelt en het onderliggende onderwerp van de film (de lagere sociale klasse die voor zichzelf opkomt) is boeiend om te volgen.

De film bevat tevens enkele fijne kleine grappen, al is de 'komedie'-omschrijving op Moviemeter misschien ietwat overdreven.

Een film die na 70 jaar nog relatief modern aandoet, dankzij zijn vlotte vertelstructuur en goede vertolkingen.

3*

Lijkt me niet overdreven,al is het natuurlijk geen dijenkletser maar een maatschappijsatire.Renoir maakte deze film voor het front poulaire en toont mr. Batala als een stereotiepe roofzuchtige plutocraat,die overigens wel zeer vermakelijk is(dat geldt overigens ook voor de reactionaire mopperkont Bressard,een bijfiguur in wie we een prototype van Archie Buker kunnen ontdekken).Deze bloedzuiger teert op de creativiteit van pulpschrijver Lange,maar hij is zo vriendelijk om dood te gaan en de uitgeverij van Batala kan worden omgezet in een shiny happy arbeiderscollectief.Dan komt er een kink in de kabel en Lange wordt gedreven tot zijn crime.Renoir brengt dit misdrijf zoals in meer van zijn films(bv la chienne) als een soort nobele verzetsdaad.Zoals hierboven reeds gezegd heeft de film een flashback/bekentenis structuur,waardoor er een verwantschap is met het noir-genre.

Cinematisch hoogtepunt is de enscenering vd misdaad zelf,1 groot crane trackingshot,geweldig gedaan.

Overigens zou het kunnen dat het mysterieuze einde een inspiratie is geweest voor les 400 coups.

het simpele verhaal voelt helaas iets te veel als propaganda voor de communistische partij, wat het realisme niet ten goede komt, maar het kijkt wel lekker weg

Ik ben het hier voor het grootste gedeelte wel met mijn voorgangers eens. Het kijkt allemaal erg lekker weg, maar is in de basis wat te eenvoudig om het allemaal echt hoogstaand of heel goed te maken.

De opbouw is goed en houdt je als kijker enigszins nieuwsgierig naar de afloop. Het acteerwerk is naar behoren en vooral René Lefèvre speelt een leuke extraverte rol. Renoir zorgt een goede regie en levert op cinematografisch gebied af en toe nog wat moois af.

Een aardige klassieker dus, al heeft Renoir in mijn ogen nog wel wat betere films afgeleverd, dan deze hier. Maar slecht is die zeker niet.

3,0*

Een soort van kluchtje, hoewel nog redelijk serieus. Maar in de regel niet het soort film dat me trekt. De personages en plot wisten me niet te boeien en visueel vond ik er niets bijzonders bij zitten. Nu een week later nu ik dit typ weet ik ook nauwelijks meer iets van de film, behalve dat ik deze behoorlijk saai vond en zelfs de 80 minuten als twee uur aanvoelden. 1,0*.