Après la Guerre (1989)

Op het einde van de tweede wereldoorlog menen twee jonge knapen Antoine en Julien in de verte de Amerikanen te zien en gaan het vertellen in hun dorp. "Les Américains arrivent". Iedereen is vol enthousiasme om de aankomende colonne te begroeten. Maar... het zijn wel de Duitsers die het dorp binnenrijden. En de burgemeester die met de Amerikaanse vlag zwaait wordt doodgeschoten. De twee jongens moeten vluchten, want iedereen is kwaad op hen. Dat is de aanhef tot een bijzonder mooi drama, waarin de zinloosheid van de oorlog op een heel gevoelige manier in beeld gebracht wordt. Ook aan de nodige humor ontbreekt het niet. Vooral wanneer ze een gedeserteerde Duitse soldaat vinden, die net als hen op de vlucht is,, ze hem eerst helpen en stilaan een hechte vriendschapsband groeit, ga je erg met zowel de jongens als de deserteur meeleven.

Het einde van de film, wanneer ze in een spookstad arriveren, is echt dramatisch en pakkend. Na "Le Grand Chemin" is "Après la Guerre" opnieuw een parel op de kroon van het oeuvre van de relatief onbekende kineast Jean-Loup Hubert. Een prent die de kwaliteit van een meesterwerk zoals "Jeux Interdits" evenaart en voor mij de beste Franse film die ik in de laatste vijftig jaar gezien heb. Niemand is zo sterk in het maken van subtiele plattelandsdrama's als de Fransen....

Naast het sterk scenario vallen ook de sublieme vertolkingen op, vooral van de twee jongens, maar ook van Richard Bohringer en de soundtrack is ook al een juweeltje.

Een dikke *5*

Onbekend is onbemind. Slechts 3 stemmen tot nog toe?

Zie alleen een Franse dvd. Is ie ondertiteld?

Helaas niet.

Ik had gisteren wat last van slapeloosheid en ben dus maar deze film op de ARD gaan kijken. Ondanks het late uur tòch helemaal uitgekeken, want de film bleek zeer vermakelijk!

Ik heb goed nieuws, ik heb de Nederlandstalige ondertitels klaar voor deze film, je kan deze vinden op verschillende ondertitel websites, zoeken naar: "après la guerre". Als je ondertitels maakt voor een film zie je de film eigenlijk zeer gedetailleerd weer (verschillende stukken zie je soms 4 keer), de film is een pareltje voor de Franse film, helaas waarschijnlijk in het buitenland niet zo 'n groot succes. Frans acteur Richard Bohringer doet het enorm goed, de man heeft charisma. Ik zou zelfs durven zeggen (gewaagd) ongeveer hetzelfde kaliber als Lino Ventura. In ieder geval, de film is echt goed. Daarom ook mijn beslissing om deze film te vertalen. Le grand chemin (de grote/lange weg) is al vertaald geweest zoals de meesten hier al verteld hebben.

Indrukwekkende film over de laatste dagen van de Tweede Wereldoorlog in Frankrijk, waar de bevolking wacht op de Amerikanen, terwijl de Duitsers nog niet vertrokken zijn. We spreken over augustus 1944 en gezien door de ogen van twee jonge (half)broers, die op de vlucht zijn en stuitten op een gewonde Duitse soldaat, met wie ze een tijdje optrekken. Doet vooral in het begin denken aan een jeugdfilm, maar in het laatste deel gebeurt er toch veel gruwelijks, want oorlog is een smerig bedrijf. Bij vlagen grijpt de film je aan, maar is ook wel wat onevenwichtig. Ook wel een tikje gedateerd. Maar sterk geacteerd, zeker door de jongens.

"Après la Guerre" van Jean-Loup Hubert nog eens herbekeken. Dit is een ontwapend mooie, menselijke film die oorlogsgeweld door de ogen van kinderen laat zien zonder ooit in zwart-witdenken te vervallen. Richard Bohringer schittert als een vermoeide, menselijke Duitse deserteur, terwijl de twee jonge acteurs (de zonen van Hubert zelf) een natuurlijke, ontroerende chemie met hem opbouwen. Het scenario balanceert knap tussen lichte, avontuurlijke momenten en de harde realiteit van 1944, waardoor de vriendschap die ontstaat des te krachtiger en geloofwaardiger aanvoelt. Huberts regie houdt het verhaal sober en poëtisch, met een plattelandsetting die zowel vrijheid als kwetsbaarheid uitstraalt. Dit is een film om te koesteren: ontwapenend, hartverwarmend en onvergetelijk. Het is wachten op een 4K of Blu-ray release.

5/5