Purple Rain (1984)

Deze muzikale beroemde classic film.

Met niemand minder dan de legendarische zanger Prince in de hoofdrol en de toen prachtige zangeres Apollonia in de hoofdrollen.

En zijn fantastische band, and the Revolution.

En de muziek van The Time en Vanity six.

Een film over Prince zijn roerige leven en een kijkje in zijn artiesten leven.

En verder met een prima cast.

Met sensationele mooie hits zoals èèn van de grootste nummer èèn hits in de Pop geschiedenis Purple Rain.

Naar de gelijknamige titel van de film en het beroemde album.

En vele te gekke hits zoals When doves cry en I would die for you.

Deze keer gezien op de nieuwe 4K uitgave.

Met prachtig geupscaled beeld en mooi geluid.

Helaas geen Dolby Atmos.

Weer genoten van deze schitterende tijdloze en heerlijke sfeervolle eighties muzikale classic film.

Ik heb op zich nooit veel met Prince gehad, maar het moet gezegd dat daar de laatste jaren wel langzaam verandering is ingekomen en ik het nummer Purple Rain wel steeds meer waardeer. Geboren in '79 was mijn eerste kennismaking met Prince niet gemakkelijk, ik weet nog goed dat ik de poster van het album Lovesexy in een soort van stoepbord zag staan en me afvroeg wat voor aandachtszieke naakte viespeuk dat nu weer was, een rare vent op zijn minst, en zo'n eerste herinnering blijft altijd bij. Desondanks ontdekte ik door de jaren heen best leuke nummers en heb ik inmiddels compilaties in de collectie.

Maar goed, de film, die kwam ik dus tegen bij de kringloop en dat kon ik toch niet laten hoewel ik meteen al wist dat het niet bepaald hoogdravend was vanwege het lage cijfergemiddelde, maar het is zoals ze zeggen, eerst kijken dan beoordelen. En poeh....dat viel nog niet mee met Prince overigens hier nog op de rand van zijn echte doorbraak en laten we zeggen dat er met hem geen groot acteur verloren is gegaan. Buiten dat is dit toch wel een uitermate belabberde film, slechte acteerprestaties, bordkartonnen karakters, lachwekkende dialogen en ontzettend irritante personages in de vorm van Morris en Jerome. Aardig te vernoemen is nog dat Vanity 6 ook een rol zou krijgen maar de sfeer tussen de leading lady en Prince dusdanig bekoeld was dat men snel een doorstart maakte me Apollonia 6. Maar goed dat is wellicht echt interessant voor de echte kenner of Princegek.

De film kan verder het best omschreven worden als een grote lege hap, een standaard uitgekauwd en voorspelbaar verhaaltje over de strijd van het doorbreken, moeizame relaties met de ouders, tegenwerking, en on the side nog een romance. Het is cliché, voorspelbaar, nul diepgang en de andere minpunten waren al benoemd. Toch is het Prince de artiest die op het podium nog enigszins de meubelen redt, want waar ik al steeds meer oog voor de man en zijn muziek begon te krijgen geld dat nu nog meer voor deze multi-instrumentalist die op zijn eerste album/plaat ieder instrument zelf inspeelde. Uiteraard wordt de man omringd door een uitstekende band met onderandere Wendy and Lisa, overigens ook een kwaliteit het aantrekken van goede bandleden, is de man natuurlijk een weergaloze artiest en showman en staat hij toch wel buiten iedere discussie als jaren '80 icoon met een geheel eigen geluid dat een tijdsbeeld opzich is.

En zo roept Purple Rain de film dus een dubbel gevoel en dubbele beoordeling op. Het film en acteer gedeelte is beneden alle peil, de muziek en optredens zijn daartegen meer dan goed. Als geheel schiet Purple Rain dan ook best wel te kort, daarom recht door het midden een 2,5 voor de moeite.

Qua film is dit beslist ondermaats. Verhaal nul, smijt daar nog wat stuitende vrouwonvriendelijkheid bovenop en hij kan helemaal de prullenbak in. MAAR…

Dit is wel PRINCE!!! natuurlijk. De concertmomenten zijn echt weergaloos. Zet daar nog een heerlijk eighties Prince-publiek bij en dit is smullen. Het gebeurde daar allemaal in Minnesota en zo bewijst deze film dat de eighties wel meer was dan wat dwaze Engelse New Romantics. De styling is tegelijkertijd potsierlijk én het heeft wel een smoel. Past perfect bij deze eigenzinnige Prince (was dat autobiografisch, dat 'No-one digs your music but yourself'?) die iets neerzet wat nog nooit gezien was en een werkelijk briljante artiest en performer was. Eén van de allergrootsten wat mij betreft. Aleen al de intro met het meesterlijk valse orgeltje en dan 'Let's go Crazy, let's get nuts!': wat een schitterende gitarist ook en jonge, wat heb ik spijt dat ik deze nooit live heb mogen meemaken. Film 1, muziek 5, da's dus een mooie 4.

Soms is iets goed omdat het zo slecht is.....Dit dus. Kan het slechter...Elke minuut.

Ik ben bij Prince blijven hangen , omdat ik Purple Rain, live Syracuse 18 minuten, weggeblazen ben door zijn solo´s. Wel 100 keeer geluisterd denk ik. Op Youtube staat ongelooflijk veel van Prince. En...verbluffend..Wat niet mijn muziek was , funk, ben ik steeds meer gaan waarderen. Hij beheerst alle stijlen , heeft een geweldige stem en zijn gitaarwerk is vaak buitenaards. Ik heb cd´s gekocht en man , man, wat een musicus. Het beste zijn nog zijn afterparty´s...Wowwwww, daar speelt hij met zijn band wat hij zelf wilt spelen....en jeeeeeeeez, 1 van de beste afterparty´s is in ons Den Haag..Het paard van Troye. Na zijn optreden in de Kuip is hij met de band naar Het Paard gegaan,..Amper 400 toeschouwers. Je kan je oren niet geloven. Superlatieven schieten tekort. Lange nummers. De dubbel cd begint met een soort jazzrock a la Miles Davis. Op het derde nummer giert hij er een solo uit, wat je oren niet kunnen geloven. Er staat ontzettend veel op Youtube.

Voor de liefhebbers , de afterparty in het Paard heet `Prince in the Netherlands. Uitstekende kwaliteit. Dubbel cd, 19 euro dacht ik. Zo heb je Prince nog nooit gehoord.

O...de film...Niks natuurlijk, belabberd met waardeloze acteurs en een verhaal wat in 2 minuten is geschreven..Aandoenlijk slecht, jaren 80, 40 jaar oud dacht ik.Zijn muziek redt het nog enigszins..Maar uit respect geef ik toch 3 ster.

Ik heb weinig interesse in de film Michael. Was ook nooit fan van MJ. Prince daarentegen vind ik een geweldig artiest. Schreef z’n eigen muziek, had z’n eigen studio, was bandleider, regisseerde een paar films en speelde fantastisch gitaar. Zijn liveshows behoren tot de beste die ik heb gezien. Daarnaast had hij ook een gezonde interesse in knappe vrouwen.

Deze Purple Rain mag dan qua opzet simpel zijn, het is een geweldige film geworden. Natuurlijk grotendeels door de muziek, maar ook de hele stijl ademt pure 80’s popcultuur..

5*

Toen al volop Sexy M.F.

Destijds als piepkuiken tot jonge tiener had ik het meer voor Prince dan MJ, nog voor het Love Symbol, TAFKAP of simpelweg The Artist werd. Maar als al wat oudere tiener begon ik gaandeweg te ontdekken welke zalige songs Michael Jackson toch ook al op z'n palmares had, en kreeg hij licht de bovenhand. Om dan als twintiger toch weer de kaart van Prince te trekken, zeker met dat ik het album The Gold Experience zo wist te appreciëren en wat later ook Emancipation (3 CD's!).

Toen ik dan bijna 30 werd, was MJ er niet langer en enkele jaren later zou ook Prince het tijdelijke voor het eeuwige ruilen. Tegen dan volgde ik beide niet meer zo, muzikaal. Sowieso was ik als tiener eerst in de Metal en nadien ook nog wat in Trance gevlogen, wat me gaandeweg wel minder en minder naar popmuziek deed grijpen. De teller stopte voor Prince blijkbaar op niet minder dan 39 studio-albums, of als dusdanig tellend dan. Holy moly.

Voor het verhaal heb ik deze film niet meteen gekeken, maar de muziek van deze kleine opdonder en anderen was wel dik in orde. Heb er verdorie zin door gekregen m'n albums van hem weer wat vaker op te leggen. Ongelofelijk overigens wat een sterke songs hij toen al op de teller had staan, want tegen 1984 was hij toch nog maar enkele jaren actief, met Purple Rain zelf als zesde album. Er zouden er daarna dus nog 33 volgen.