Don't Panic (1988)

Zeer matige release op het beyond terror label. De film probeert zowat het midden te houden tussen een zombie-film en een slasher. Het zeer dunne verhaal wordt door de oh zo slecht acterende mexicaanse cast op een totaal ongeloofwaardige manier neergezet.

Het begint leuk met dat oudja bord dat Michael cadeau krijgt. Een voorwerp waarmee je wel een leuke horrorfilm kan maken (zie witchboard uit 1986). Maar hier was dat bord slechts een formaliteit die alleen de eerste 10 minuten centraal stond. De regisseur had misschien wat meer creepy momenten met dat bord ofzo in de film kunnen steken.

Wanneer Michael's kameraad Tony bezeten geraakt door een of andere kwade geest en in een zombie achtig persoon verandert beginnen de moorden. Hierbij zien we heel wat bloedvergieten maar de kills worden nauwelijks of niet echt in beeld gebracht.

De finale van de film wordt ook nog eens rap rap afgehandeld. Hier had het toch wel leuker geweest zijn als de bezeten Tony iets meer weerwerk geboden had. Voor iemand die bezeten is en zogezegd demonische krachten bezit is het een lachertje hoe vlug deze kerel eraan is.

Daarna volgt noch een zeer melige slotscene waarover ik weinig kan zeggen zonder het einde te verklappen. Voor mij gebuisd op alle vlakken 1,5*

P.S. volgens de filmography van de acteurs die ik op de dvd terugvond dateert deze film uit '87 en niet uit '89

Leuke, onbekende horrorfilm over een soort demon.

De film is low-budget en valt soms moeilijk serieus te nemen. Dit komt grotendeels door de cast, die er echt niéts van bakt. Geen van alle kan acteren of lijkt op zijn/haar plaats. Het verhaal is leuk, maar niet goed genoeg uitgewerkt en vrij cliché. De demon/geest ziet er eigenlijk lachwekkend uit, net als de horror die vrij matig te noemen valt.

Voor de liefhebber is dit leuk.

Schijnbaar in de UK uitgebracht op DVD. Maar eens kijken of ik deze ergens op de kop kan tikken.

Eind-jaren-tachtig poging van de Mexicanen om een soort van slasher te maken. Op z'n Mexicaans is er maar zo'n beetje met de pet naar gegooid met slechte acteurs, slechte dubbing, slechte montage en vooral vreselijk slechte muziek op de soundtrack. Deze film lag ook al jaren stof te vergaren in een vaag boxje genaamd "5 Horror Classics". En we hadden er ook niets van verwacht eigenlijk. Maar .... gelachen hebben we wel!!! Gedurende de eerste helft loopt onze held (die een tiener moet voorstellen maar minimaal 30 is) in z'n pyjama op z'n fietsje iedereen te waarschuwen voor de gruwelijke killer. Z'n wapen hierbij is dat hij de akties van de killer kan zien ... dan worden z'n ogen rood en zie ie zelf geen ene moer meer waarop hij dan maar lukraak wat tegen muren opbotst. Paar doorzichtige maar bloederige slasher-scenes .... ach het is een nonsens-prutfilm, maar hij ademt nog flink wat eighties, tempo is vlot en voor de die-hard-liefhebber best nog wel een (heel) klein aanradertje.