4:30 (2005)

Niet 's werelds snelste film.

Eigenlijk was hij niet vooruit te branden, iets wat mij toch wel verrastte na 15 gezien te hebben.

Veel gepraat wordt er ook niet, wat wil zeggen dat het vooral kijken is naar de acties van de hoofdpersonages. Naar goede gewoonte zijn die vaak nogal dubieus en moeilijk te doorgronden, maar daarom niet minder mooi.

De relatie tussen vader en zoon wordt prachtig weergegeven. Terwijl de vader eigenlijk niks waard is, dient hij toch als een soort van rolmodel voor z'n zoontje, die probeert z'n vader op een voetstuk te plaatsen, maar daarin moeilijk slaagt.

't Is best ook een zielig verhaaltje, maar wel erg mooi. Erg mooi kleurgebruik en mooi geschoten, schaarse muziek maar wel aandoenlijk. De muzike bij de scene halverwege en de muziek bij de aftiteling zijn prachtig (beiden hetzelfde nummer).

Erg klein, maar mooi en integer drama. Wel bloedstollend traag, veel lange shots en stille personages. U weze gewaarschuwd of geïntrigeerd.

4*

Prachtig, vertederend filmpje inderdaad.

Deed me zowel qua thematiek als qua stijl denken aan het ook al mooie Flower in the Pocket. Vond deze zelfs nog mooier.

Vader en zoon? Volgens mij was het niet de vader maar kamerhuurder Jung.

Het zichtbare probleem dat ik met deze film had was het feit dat we van droogkomische momenten naar hartverscheurend drama gegooid werden. En waarbij op het einde plots het doek valt en ik het gevoel had iets gemist te hebben. Dat wil niet zeggen dat de film meer dan aardig is alleen mocht het voor mij wel wat duidelijker. Tenzij ik gewoon niet goed genoeg opgelet heb of er verder niets meer inzat. We hebben te maken met een jongentje die alleen wordt achtergelaten door zijn moeder. Hij woont samen met een oom die nogal suïcidale trekjes heeft en ook nog eens niet de taal van de jongen beheerst. Contact lijkt alleen te ontstaan vanuit blikken uit de ogen van de twee. De vraag of er vriendschap ontstaat vind ik uiterst essentieel vooral vanwege het einde dat neigt naar een conclusie waar ik niet blij mee ben. Het einde leek voor mij wel redelijk surrealistisch en meer een beeldtaal van de gedachtegang van het jongetje. Denk aan die vrouwelijk armen waar naar hij verlangde of de sinaasappelen die hij plots kreeg. Plus het feit dat de oom gewoon de benen nam. Maar dit is puur wat ik ervan vind en eruit haalde. Al met al, een nogal onbevredigde film die neigt naar iets wat ik niet kan benoemen. 6.5