We Feed the World (2005)

Waardering voor deze docu toch iets naar boven bijgesteld, wat ik in deze film zag voldeed gewoon niet aan mijn verwachtingen. Ik hoopte eigenlijk geshockeerd te worden, maar dat gebeurde (nagenoeg) niet. Dit blijft mijn punt van kritiek wat betreft deze film aangezien de gehanteerde subtiliteit eerder een soort van schouder ophalende reactie teweeg brengt bij de kijker in plaats van de bedoelde verontwaardiging. Our Daily Bread is subtiel -ondanks dat veel zaken expliciet in beeld zijn gebracht- maar toch shockerend, met name door het weglaten van score en commentaar waardoor je de indruk krijgt dat je te maken hebt met een onpersoonlijke, medogenloze machine.

Een in your face documentaire over alle aspecten van de voedingsindustrie bestaat -voor zover ik weet- nog niet en daar vind ik het toch wel de hoogste tijd voor.

mooi vanavond op de buis!

eindelijk kan ik deze een keer kijken...

Stukken minder dan Food Inc., Taste the Waste of Meat the Truth. Waar die documentaires de huidige situatie schetsen en hier vragen bij stellen, is We Feed the World vooral op zoek naar een schuldige. En uiteraard is de vrije markteconomie weer de klos.

Het vingertjes wijzen overheerst in deze documentaire, op een manier in beeld gebracht dat je wel een afkeer moet krijgen van coöperaties als Nestlé. Film wat arme immigranten, hongerende negertjes en eenvoudige Roemeense boeren, plaats deze beelden tegenover een CEO in z'n moderne kantoor en de toon is gezet. De documentaire makers leveren echter geen enkel bewijs dat de Westerse coöperaties en de vrije markt schuldig zijn aan de situatie waarin deze mensen verkeren. Eén voorbeeldje: de hongerige Braziliaanse negertjes zijn gefilmd in Pernambuco en de sojavelden in de Amazone. Beide landstreken liggen duizenden kilometers uit elkaar. De documentairemakers doen echter net alsof die arme Brazilianen van hun land zijn verdreven door de boze coöperaties (wat sommige mensen hier ook schijnen te geloven). Complete onzin natuurlijk. En zo stikt de documentaire van allerlei valse verdachtmakingen.

En wat als we de vrije markt zouden afschaffen? Zou het dan allemaal beter worden? Ik denk eerlijk gezegd van niet, sterker nog: in Oost Europa heeft men dat 60 jaar lang geprobeerd. Dat geweldig geslaagde experiment heette de Sovjet-Unie. Een toonbeeld van welvaart, eerlijke inkomensverdeling, milieubewustzijn en dierenwelzijn *kuch*. Laat ze in Europa eerst maar eens die landbouwsubsidies afschaffen; daarna pas kun je spreken over een vrije markt. Zolang overheden voedsel blijven dumpen in de derde wereld en daarmee lokale economieën vernietigen, mag je de vrije markt niet de schuld geven.

Inhoudelijk is het geen slechte documentaire, maar door het constante vingerwijzen vertroebelt de boodschap. Kijk liever eerder genoemde documentaires. 2,5*

Allereerst respect voor je prachtig geschreven stuk. Maar ik ben Partij voor de Dieren-lid en ik vind Meat the Truth toch de mindere van de films die je hier noemt, hoewel ik Taste the Waste niet heb gezien. Meat the Truth wijst namelijk oog heel erg met een beschuldigend vingertje naar de toenmalige regering en bedrijven als McDonalds. De bedoeling is natuurlijk hoe dan ook te prijzen.

Dank voor je compliment! Maar ben je niet in de war met SuperSize Me? Marianne Thieme heeft het toch over de intensieve veehouderij in het algemeen, niet over de McDonalds. En welke regering bedoel je dan? Volgens mij is Mariannes kritiek hierin ook vrij algemeen; ik geloof niet dat ze een bepaald land c.q. regering de schuld geeft. Het is al bijna een jaar geleden dat ik Meat the Truth heb gezien, dus ik kan er naast zitten hoor.

De Dierenpartij vind ik overigens teveel one-issue, maar ik sta sympathiek tegenover een aantal van jullie standpunten.

Stiekem had ik er veel meer van verwacht. 'Inside Job' indachtig weten we dat documentaires evengoed esthetische parels kunnen zijn. Hier dus niet. Ik mis overigens een documentaire-maker die interpreteert in plaats van de toeschouwer, en die tegelijk in interviews advocaat van de duivel speelt. Want hoe kan het anders met onze voedselindustrie? Hoe moeten we over de mensen denken die aan het woord komen, en over hun technieken? Ik heb de laatste 10 minuten gemist (einde digiboxopname, bah), maar ik kan me niet voorstellen dat daarin ineens een conclusie wordt geformuleerd. Voor mij was het dus niet helemaal duidelijk, hoewel een paar sterke beelden en uitspraken de documentaire wel de moeite waard maken.

3*