You and Me (1938)

1 van de minder bekende films van Fritz Lang

http://www.amazon.de

Sympathieke film, maar nogal naïef betoog 'that crime doesn't pay'. En dat alles in het leven geld kost. Lang houdt het midden tussen een Capra achtige screwball comedy en zijn eigen noirs. Het levert een leuke film op, maar dat is het ook wel. Zijn andere films zijn bijzonderder. 3,5 sterren.

Ontgoochelende film van Fritz Lang met een merkwaardig begin en een al te zoetsappig einde. Daar tussenin de erg stichtelijke boodschap dat misdaad niet loont. Het lijkt mij onwaarschijnlijk dat de mensen daarop zaten te wachten tijdens de Grote Depressie. Naast het teleurstellende verhaal valt ook het acteerwerk tegen. George Raft en Sylvia Sidney kunnen veel beter.

Dat weet ik niet, maar ik ben van Fritz Lang toch veel en veel beter gewend.

Voor deze derde en laatste samenwerking tussen Fritz Lang en Sylvia Sidney werd ook George Raft gestrikt in een hoofdrol. Afgaande op deze namen zou je denken te maken te hebben met een volbloed misdaadthriller, maar dat is het zeker niet. De film start met een lied van de legendarische Kurt Weill – speciaal voor de gelegenheid gecomponeerd – waarin de consumptiemaatschappij op de hak wordt genomen, om vervolgens te concentreren op het leven van Sylvia Sidney en George Raft – beiden goed in hun rol - bij grootwinkel Morris. Met dank aan scriptschrijvers Norman Krasna en Virginia Van Upp vallen we van de ene komische noot in de andere in de eerste helft van de film, zoals ik nooit eerder gezien heb in een film van Lang. Nadien komt het drama- en misdaadelement meer op de voorgrond, maar de droge tongue-in-cheek insteek blijft verder (gelukkig) intact. Regie en camera van Fritz en Charles Lang (ik heb geen familiebanden ontdekt) zijn top, en liggen uiteraard in het expressionistische verlengde van wat we van de heren gewend zijn. Het is niet omdat er droge humor langskomt dat de schaduwen over boord worden gegooid. Behalve de visuele elementen doet ook het thema van de 'achtervolging door het verleden’ van zowel Sidney als Raft erg noir aan. Niettemin valt deze film nergens te bespeuren in noirlijstjes, en ik vermoed dat dit komt door de aanwezigheid van (wat mij betreft welgekomen) humor.

You And Me was een flop bij de box-office en naderhand liet ook Fritz Lang zich laatdunkend uit over dit atypische werk van hem. Zelf heb ik hier toch plezier aan beleefd. De afwikkeling van de ‘crime doesn’t pay’ scene is hoogst origineel en hilarisch. De leuke finale van de film lijkt dan weer bedacht door Frank Capra.

Misschien kunnen we concluderen dat wie houdt van lange schaduwen, Capra en screwball zich deze vergeten film niet zal beklagen.

Niet lang's beste film maar toch weet deze film de aandacht nog wel vast te houden , het romantische hoofdplot is redelijk te doen , het crime gedeelte is een stuk minder , dat gaat ook op voor het semi musical achtige toontje wat af en toe wordt gebruikt en dat best achterwege gelaten had kunnen worden .
Het drama gedeelte waarin een ex convict er pas laat achter komt dat zijn kersverse bruid ook een strafblad heeft
is nog het meest boeiende plot maar er wordt helaas wat te weinig mee gedaan

Een film die alle kanten op schiet, van expressionistische musical via romantische komedie naar proto noir en verder een moralistische (en extreem naieve) message picture om te eindigen als een screwbal komedie. Er klopt niets van deze film. Hij houdt zich totaal niet aan de genreregels. Lang vond het zelf achteraf "a lousy picture". Ik vond het hak op de tak gehalte van deze film wel leuk eigenlijk. Een evenwichtige film krijg je er niet van. En Lang heeft genoeg betere.

Hoogtepunten zijn het Kutt Weillied en het lied verder in de film in het begin en de expressieve scenes met de groep gangsters. Erg vermakelijk.