Will Success Spoil Rock Hunter? (1957)

Een grappige film met een geweldige herkenbare cast. De satires en parodieën waren origineel voor zijn tijd en nogal hilarisch. Jayne Mansfield zat vol zelfspot en Tony Randall blijft een amusante kluns.

Hele leuke en vermakelijke film.

Het intro is erg leuk gedaan! en bovendien ook origineel, had dit nog niet eerder gezien en het toverde bij de eerste minuten gelijk al een lach op mijn gezicht.

Door het leuke intro zit je ook gelijk in de film! en kijkt de film voor de rest lekker weg.

3,5 sterren voor dit erg fijne stukje film!

Komt dit jaar uit op Blu-Ray! Jayne Mansfield in HD... Woooow!

Wat Lubitsch was voor de jaren 30 en Preston Sturges voor de jaren 40, dat was Frank Tashlin voor de jaren 50: verantwoordelijk voor de grappigste films van het decennium. En een Groucho cameo!

Ga hem binnenkort aanschaffen, Blu-Ray.com is positief over de kwaliteit van de film en ik hoop dat hij snel op cdwow te koop staat

Jammer dat alle sterke onderdelen van deze film tóch niet een heel consistente komedie opleveren, maar er zijn wel heel erg amusante delen. Kan de vergelijking met Preston Sturges zeker begrijpen.

Allereerst is er Tony Randall, bij de liefhebbers van de 50's en 60's komedies wel bekend, maar daarbuiten toch redelijk onbekend gebleven denk ik. Hij is een kruising tussen Cary Grant en Jack Lemmon (niet alleen kwa tijd, maar ook qua acteren en aaibaarheid/felheid). Dit is wellicht zijn sterkste rol.

Dan is er Jayne Mansfield (wie?). En voor alles is er een eerste keer, en voilà hier was mijn ontmaagding qua Jayne Mansfield. Nog veel meer dan Marilyn Monroe getypecast als domme blondine. Ze kwijt zich voortreffelijk van haar taak (MM deed dat trouwens ook vaak) zo blijkt wel in een autoritje naar het platteland met Lover Doll, waarbij ze laat zien meer in haar mars te hebben.

Daarnaast is er nog een serie bijrollen die allemaal sterk zijn. Joan Blondell als Vi stak er wat mij betreft bovenuit, maar ook Betsy Drake (Jenny) vond ik sterk. De mannen waren iets minder (minder goed te verstaan ook, tenminste Henry Jones was in het begin een ramp om te volgen), meer stereotiep.

Los van het acteren enkele sterke one-liners ('prize geraniums' zullen mij bijblijven, evenals 'the future mothers of america'). En ik denk dat dit de beste film is met Groucho Marx die te pruimen is, maar ja in 30 seconden kan je weinig verstjeeren, ook al zijn het de laatste 30 seconden.

Jammer dus dat het tempo ongelijkmatig is, de focus van de komedie wat teveel meandert en het einde wat afgeraffeld. Verder is er voldoende te genieten. Op naar de volgende Tashlin/Mansfield, dat zal The Girl Can't Help It wel worden denk ik.

Dit keer op blu-ray gezien en die is zeker de moeite waard! Jayne Mansfield in HD is zeker geen straf.

Blijft ook bij de 2de keer een erg leuke film die 1 van de betere is in zijn genre! Tony Randall draagt de film naar een hoger niveau.

Stem blijft staan op 3,5.

Goeie film over een reclameman die een bekende actrice wil inzetten voor een reclame over lipstick. Een leuk plot dat ook prima is uitgewerkt en waarin genoeg gebeurd. Een behoorlijk vlot tempo en hier en daar komt het grappig uit de hoek (zoals de sneer naar tv op de helft van de film). Tony Randall en Jayne Mansfield brengen het leuk (alhoewel het gilletje van die laatste wel wat irritant wordt).

Iets meer dan een jaar geleden nog gezien maar ik had nu al weer zin in deze film! Heerlijke sfeer en een Tony Randall die er zichtbaar veel plezier in had, en dat kan je hem zeker niet kwalijk nemen met meerdere leuke actrices tegen over hem. Jayne Mansfield natuurlijk in het bijzonder.

Het vrij simpele verhaaltje is op een zeer creatieve manier uitgewerkt, iets wat ik bijvoorbeeld ook zag bij The Girl Can't Help It van dezelfde regisseur.

Misschien niet echt een bijzondere film, maar de fijne sfeer is erg verslavend!

Van 3,5 naar een 4!