Osôshiki (1984)

Deze film wil ik heeel erg graag zien! Maar hoe valt hier in godsnaam aan te komen?

Wat een wonderlijke en sfeervolle film is dit! Juzo Itami zet met deze film een steengoed regie debuut neer.
De acteurs, de humor, soundtrack en locaties zorgen voor een sfeervol geheel. Er zaten een paar scene's in die prachtig waren, bijv.: de camera dagboek scene's, ook de speech van de overledene was zeer sterk
Ik heb genoten.

Deze film is zeker 4,5* waard

Ik verhoog m'n stem van 4,5* naar 5*

De plot-beschrijving hierboven doet deze film sensationeler klinken dan dat het is, want de film kabbelt op Japanse wijze rustig voort langs kleine grappige en dramatische voorvallen gedurende drie dagen dat een familie bezig is met de begravenis van een van hen. Dit gegeven is redelijk origineel en opzich heel interessant om een film rond te maken. Ook de tragi-komische aanpak slaat meestal wel de juiste noot. Interessant voor de Westerling is niet het rituele aspect, waar ook in de plot aan wordt gerefereerd, want zo exotisch is dat allemaal ook weer niet, maar juist de herkenbaarheid van alle kleine voorvallen en karakters en hoe kinderen, volwassenen en ouderen er op hun heel eigen manier mee omgaan. Dat alles gezegd hebbende... ik was eigenlijk ook weer geen moment écht onder de indruk van de film en sommige plot-terzijdes voelden ook te geforceerd aan, misschien had een minimalistischere aanpak hier toch nog beter gewerkt...

Genoten van dit debuut van Itami. Een film over de rituelen omtrent een begrafenis, maar ook over de banaliteit ervan. Hoewel de film nergens echt komisch is zit het vol grappige momenten, en ik heb best vaak met een glimlach gekeken naar de perikelen van de verschillende familieleden. Het werd nooit grotesk, het bleef grotendeels redelijk subtiel- op de episode met de maîtresse na dan, dat was een onverwachte break van alle plechtigheiden. Vraag me nog wel af of die instructievideo's echt bestonden.

Leuke acteurs met een paar bekende gezichten. Chishu Ryu had ik eerlijk gezegd niet eens herkend, zag zijn naam pas bij de aftiteling.