Model Shop (1969)

Eerste Engelstalige film van Jacques Demy en de enige die hij in Amerika opnam. De film wordt beschouwd als een zwakke binnen 's mans oevre en was destijds een financiele flop. Zoals nu blijkt geheel ten onrechte.

De film is een los vervolg op Demy's debuut Lola, met wederom Anouk Aimée als Lola.

Los Angeles is erg mooi in beeld gebracht in de bekende felle kleuren van Demy. Het verhaal is op zich weinig spectaculair, George Matthews hangt en rijdt eigenlijk alleen wat rond in de stad op zoek naar mensen die hem geld kunnen lenen, maar het voortkabbelend tempo vond ik deze keer erg aangenaam. De momenten tussen George en Lola waren ook erg geslaagd.

Bijzondere vermelding verdient ook de jazzy psychedelische muziek van Spirit die goed paste bij de beelden (prima keuze van Demy om deze keer niet met Michel Legrand samen te werken). Toevallig is Spirit een van mijn favoriete bands allertijden, dus ik was aangenaam verrast dat de band ook zelf te zien was en dat zanger Jay Ferguson zelfs een kort rolletje had.

8 September komt deze in America uit via Sony. Wel een onzettend lelijke hoes, maar ik ga hem wel kopen!

Een fijn tijdsdocument en interessant vergelijkingsmateriaal voor die andere Europeaan die een hippie film maakte in die tijd: Antonioni's Zabriskie Point.

In vormgeving doet deze er bijna niet voor onder, ook deze kent trouwens fijne muziek (Spirit ditmaal). Grootste probleem zit m in de acteurs. Gary Lockwood (van 2001: A Space Odyssey-faam) is al niet zo'n geweldige acteur met een vlotte uitstraling (mee een onbehouwen type dat hier niet zo past), maar het was vooral Alexandra Hay die op mijn zenuwen werkte met haar hysterische gekweel. Maar de acteurs zijn eigenlijk het enige bezwaar tegen deze lekkere film die tamelijk onbekend is. Zo te zien komt daar nu dus verandering in.

De onlangs verschenen blu-ray uitgave van Arrow Academy maakt deze film tot een kijkfeest met een betoverende Anouk Aimée en een enigszins vergelijkbare melancholieke sfeer zoals in Les Parapluies de Chèrbourg, maar dan in een compleet andere omgeving. Ik heb de disc direct twee maal achter elkaar afgespeeld.

Deze film volgt het verhaal van Gary Lockwood als jongeman die zich niet goed in zijn vel voelt in het L.A. van eind jaren zestig. Visueel een feest voor het oog maar dus toch een film met een licht deprimerende ondertoon, met een soort thematiek die zich in de jaren nadien toch ook zou manifesteren in de Amerikaanse cinema.
Gary Lockwood ontmoet daarbij op zijn pad niemand minder dan Anouk Aimée, hoofdpersonage in Lola (1961) , debuutfilm van Demy. Model Shop bevat dan ook tal van verwijzingen naar deze film, al is het zeker ook mogelijk om de twee films los van mekaar te bekijken. In de relatie tussen Gary en Anouk speelt fotografie een rol, afstandelijk voyeurisme is hier het surrogaat voor een werkelijk diepgaande relatie. Thema dat al eerder aan bod kwam in sixtiesfilms als Peeping Tom, en La Prisonnière van Demy’s landgenoot Clouzot.

De verhaallijn is boeiend genoeg om de aandacht gaande te houden, ondersteund door de schitterende fotografie van het L.A. in 1968. Very sixties. Ook de popcultuur komt aan bod, met de intrede van de Californische hippieband Spirit, die eveneens voor een deel van de soundtrack van de film zorgt. En verder vangen we een glimp op van het toen heersende generatieconflict en fuzz rond de oorlog in Vietnam. Het einde van de film is enigszins parallel aan het einde van Lola, en zo wordt de cirkel rond gemaakt. In zijn tijd flopte de film, maar m.i. valt hier kijkplezier uit te halen.

Een uur lang een erg fijn sfeerportret van de stad LA. Prettig tempo, mooie beelden en vooral veel sfeer. Lekker voortkabbelend en erg leuk om te kijken. Daarna komt meer drama en gaat de focus van gebeurtenissen naar drama en psychologie en dat boeide allemaal veel minder. Per saldo nog wel voldoende maar met een vervelende nasmaak. 3,0*.