Himlen Falder (2009)

Laatste tijd veel films gezien uit scandinavie maar deze kun je links laten liggen.

O ja, stinissen? Maar waarom dan? Lijkt me nu juist wel een interessante film.

Oké, dat snijdt hout. Ga het toch proberen, eigenwijs als ik ben. Laat hier wel weten wat ik er van vond. Bedankt voor je (super)snelle reactie.

Links laten liggen, stinissen? Meen je dat nu echt? Helemaal tot het einde gezien? Niet nog eens proberen?

Ik vond het een verbijsterende film. Indrukwekkend, gruwelijk, verschrikkelijk. Heb zelden een film gezien waar ik zo van onder de indruk was. Zat me ook voortdurend kwaad te maken over Sara/Mathilde. Meid ga wat doen in plaats van te kijken, riep ik steeds. Uiteindelijk doet ze ook wat, godzijdank.

Hallo stinissen, ben je er nog? Heb ik ook vaak hoor, dat ik absoluut niet begrijp waarom mensen laaiend enthousiast over een film zijn. Ben ook niet laaiend enthousiast over deze film. Het begin ontvouwt zich inderdaad traag. Maar is misschien nodig om je te realiseren dat dit meisje behoorlijk getraumatiseerd is. Ze is overigens geen 18, zoals in de synopsis staat, maar 28. Daarom begrijpt ze kennelijk zo goed dat die kinderen niet willen praten, maar ook niet weg willen.

Ik ga er verder niet veel over zeggen. Deze week was de presentatie van het boek van Kim van Kooten met de toepasselijke titel 'Lieveling'. En dan is er ook nog de immigrantenproblematiek. Beide thema's zijn in deze film terug te vinden. Maar kies een rustig moment voor deze film, ergens laat op de avond en zeker niet in gezelschap. Oké, dat betekent een slapeloze nacht. Geen ramp voor een keertje.

Las overigens dat de regisseur afkomstig is uit Afghanistan en in Denemarken in een asielcentrum heeft gezeten. Kent die problematiek dus als geen ander. Maar uiteindelijk wel in staat gebleken deze bijzondere film te maken.

Praten volgende keerverder lig in het ziekenhuis ze hebben me gedottert komt wel weer goef

Er werd uitermate goed geacteerd in dit verontrustende, emotionele, gruwelijke, bij regelmaat hartverscheurende drama over incest, pedofilie en nationaal socialisme. Echter, ik vond de verhaallijn niet altijd logisch; (de 28-jarige vrouw herkende, na 17 jaar, haar vader en broer, terwijl die hun dochter en zuster niet herkenden, en soms was het allemaal wat teveel van het goede (het onderdeel over nazisme in samenhang met het vreemdelingenvraagstuk, dat bovendien niet goed werd uitgewerkt). Fransman heeft gelijk wanneer hij stelt dat je van een getraumatiseerd slachtoffer van incest geen rationeel handelen mag verwachten. En absoluut een goede productie.

Leuk dat je hem kunt waarderen gauke. Ben het met je eens dat het wel een tikje overdadig is en dat de verhaallijn niet altijd even duidelijk was. Maakte nochtans grote indruk op me.