Primitif (1978)

Een kannibalen film waar nog niet op is gestemd. Hmmm, interessant .

Ik had al de nodige twijfels bij deze Indonesische kannibalenfilm. Al vanaf de eerste minuut werd duidelijk dat die terecht waren en dat dit niks werd.

De kannibalen zien er eerder uit als een stelletje verkleedde bosapen en komen niet bedreigend over. De film is gefilmd in een zielig bosje en bevat veel onzinnige scenes en weinig horror.

De Nederlandse vhs-hoes (Sunrise Tapes) is trouwens wel de moeite waard om eens te bekijken!

Een soort variant van Last Cannibal World en ook een beetje Mountain of the Cannibal God.

De gruwelijkheden zijn trouwens meer op de dieren gericht dan bij de mens. Als je het begin ziet heb je inderdaad het gevoel dat het niks is. Maar later werd het wel een stuk beter. Verhaal is jat werk en heeft niets origineels. Maar toch vermaakte de film mij wel door zijn niet al te lange speelduur. Ook de ontzettend merkwaardige muziek stukken, zijn natuurlijk niet origineel van deze film maar van "Kraftwerk". Vooral het best vrolijk jazzy/percussie stukje terwijl er iemand wordt aangevallen door een krokodil. klinkt heel gezellig.

3,5.

Bizar werkje

Om te beginnen bevat deze film het meest idiote acteerwerk dat ik ooit heb gezien. De zogenaamde primitives hebben kennelijk als enige regieaanwijzing gekregen dat ze grote ogen moesten opzetten en apengeluiden moesten maken. Daarnaast kent de film een belachelijke verkrachtingscene en een overdosis aan overbodige animal cruelty. Veel echte horror zit er niet in, of het moet de kwaliteit van de film betreffen.

De Severin blu ray heeft gebruik gemaakt van de originele negatieven, maar omdat daar de opening ontbrak, worden we getrakteerd op een transfer van een duitse release print. En nu komt het, zo gek heb ik echt nog nooit gezien, onder begeleiding van het nummer We are the robots van Kraftwerk! Hoe Indonesisch wil je het hebben?

Zo heeft de film toch ook zijn charme want als kijker val je toch van de ene verbazing in de andere. Zo word je getrakteerd op de geboorte van een kannibalen baby en een hilarisch knullige nachtelijke ontsnappingspoging bij fakkel licht, gevolgd door een diepzinnige antropologische discussie. Maar gelukkig toont de blanke man zich op het eind superieur en wordt een feestmaal voorkomen.

Bijzonder cultureel erfgoed!

3*

Het jungle/kannibalen-subgenre was voor een kortstondig moment, een populair Italiaanse exploitation-genre.De Indonesische regisseur Sisworo Gautama Putra (Pengabdi Setan aka Satan's Slave (1982) zag het succes van die films en besloot er ook één (na) te maken. Echter is het vrij tam vergeleken met de rest van het genre, met minder bloed en naaktheid maar met wel extra veel dierenmoord (echte dieren en nepjes) Drie antropologiestudenten willen meer weten dan dat de colleges en boeken over primitieve stammen beschrijven, echter komen ze zelf op het menu te staan van de stam die ze kwamen bestuderen. Tja maar wat je hier krijg is vooral dierengeweld, met veel stockbeelden en een kannibalenstam die meer komisch dan angstaanjagend was. En huh het Kraftwerk-nummer "We are the Robots"in de opening..? Hoe dan..? Ach het was voor wat het is wel oké..