Tin Shui Wai Dik Ye Yu Mo (2009)

verassingsloos pamflet tegen huiselijk geweld en hoe de overheid hiermee omgaat, met als enig positief punt de rol van Simon Yam. Hij is er voor geknipt om tegelijkertijd die laffe kwetsbaarheid en beestachtige woede in een persoon te vertolken. Je krijgt ook echt een hekel aan hem. Maar verder bewandelt de film de bekende paden en zakt halverwege helemaal in als er op een onlogisch moment flashbacks worden vertoond van het begin van hun relatie. Had niet echt gehoeven vind ik.

Was dit ook niet een vervolgfilm op een eerder deel? Scheelt één "woord" of is dat toeval?

Ik zie dat Tin Shui Wai op een deel van Hong Kong slaat. Of is Ann Hui bezig met meerdere films die tezamen een kroniek vormen en losstand van elkaar te bekijken zijn? Ik neem aan dat ze er niet was voor een Q&A om haar dat te vragen

Zou best kunnen. Het is echt zo'n typische thema film.

Had er ook wat moeite mee.

Af en toe pik ik wat mee van Hui. Totdusver beviel dat wel, van dit soort films zie ik haar liever niet maken. Niet dat het nu zo geweldig slecht was, maar mag het iets genuanceerder voor een film die een boodschap probeert uit te stralen?

Heb me flink geërgerd aan Yam's personage. Nu speelt hij het wel goed, maar hij wordt iets te makkelijk als allesveroorzakende boeman neergezet. Zo is het drama toch vooral éénrichtingsverkeer en verzuipt Hui's boodschap in de ongetwijfeld goede bedoelingen van haar film.

Het duurt ook allemaal te lang, had makkelijk een half uurtje vanaf gekund, zeker de flashbacks zijn soms iets te ruim. Uiteindelijk is het geen vervelende film, maar het had allemaal wat minder gemogen, zeker qua drama. Acteerwerk verdient wel een pluimpje, maar daar redt je geen film mee.

2.5*