The Chronicles of Narnia: The Voyage of the Dawn Treader (2010)

Na het leuke 2e deel is ook dit weer een vermakelijke film. Dat zal vooral met de boeken te maken hebben. Ik heb ze zelf niet gelezen, maar als je tussen de lijnen kijkt zie je wel de kenmerken van een goed kinderboek. De film is verschoven van fantasy naar avontuur (met fantasie-elementen natuurlijk) en doet wat denken aan de Harry Potter cast die meespeelt in één van de sequels van Pirates of the Caribbean. Maar dan beter dan die sequels. Will Poulter viel beter mee als Eustace dan ik had verwacht. Z'n humor werkt eigenlijk wel, en hij is niet zo irritant als Edmond was in het begin. Al is Poulter niet meteen een topacteur als je op z'n volgende films af gaat.

Dit 3e Narnia deel is beter dan verwacht. Qua verhaal zit 1 ook goed, maar is het nog zeer houterig en is Edmond vrij irritant. Deel 2 en 3 kunnen de kwaliteit stabiliseren. Vraag is hoe het zit met een 4e deel nu ook de 2 jongste kinderen van de originele cast ouder geworden zijn. Maar dat zien we dan wel.

Het moraal ligt er wat te dik op, en ook het verhaaltje is niet zo sterk als dat van de eerdere delen. Toch valt er wel te genieten van deze film. Er wordt prima geacteerd, en visueel oogt het onderhoudend. 2,5 Ster.

beter dan de voorgangers? ja en nee het zit het tussen in toch vond ik het een goede film

Goed vervolg. Zelfs iets beter dan het 2de deel.

Na het tegenvallende Narnia boekverfilming "Prince Caspian (2008)" moest het budget van deel drie omlaag en dat is te zien aan sommige effecten in dit avontuur waarin twee koningskinderen weer in het magische rijk van Narnia belanden.

Dit derde deel begint spectaculair als Lucy Pevensie (Georgie Henley) en Edmund Pevensie (Skandar Keynes) en hun nare neefje Eustace (Will Poulter) bijna verdrinken, omdat er ineens water stroomt uit een schilderij met een schip. Het kunstwerk blijkt een poort naar Narnia en het drietal belandt in een zee op die bijzondere wereld. Ze worden opgevist door koning Caspian (Ben Barnes), die op een missie (opzoek naar zeven zwaarden) is langs vreemde eilanden. Bijvoorbeeld eentje vol onzichtbare mensen en een met een vijver waarin alles in goud verandert.

Dat klinkt leuk en afwisselend, maar het verhaal mist vaart en spannend wordt het nergens. Een nogal fantasieloos verhaaltje, dat bovendien weinig banden heeft met de vorige Narnia-avonturen.

Weer een vermakelijk deel.net zo leuk als de vorige twee delen.heb me weer prima vermaakt.

“Will you come and visit us in our world?”

Dit Narnia avontuur ziet er zeker schitterend uit, en het avontuurlijke sfeertje komt ook wel goed over. Maar van spanning is eigenlijk geen moment sprake, en de film heeft jammer genoeg ook een wat kinderlijke toon. Dat zal waarschijnlijk aan de boeken liggen, maar dit derde Narnia avontuur wordt op deze manier wel een lange zit. Daar kan zelfs het visuele aspect niets aan veranderen.

Wat mij betreft de leukste Narnia, met een plot met veel verwikkelingen, een grote diversiteit aan lokaties, Ben Barnes die z'n nepaccent gelukkig thuis mag laten, een uitstekend vervelend neefje, die suffe oudere broer praktisch afwezig, en een behoorlijk goed geslaagde zeeslang. Alleen die flauwekul over geloof ("We have nothing if not belief!") en dat gedoe met Aslan, daar krijg ik onderhand wel genoeg van.

Hetzelfde.

Andere regisseur, andere film. Dit derde deel van de Narnia-reeks heb ik gelijk meegepakt om de trilogie integraal af te kunnen sluiten. De regisseur van de vorige delen vond ik niet veel soeps, maar met de finale was hij goed op weg. Bijzonder dus dat deze film het eigenlijk structureel een beetje anders probeert aan te pakken.

Sowieso wordt het allemaal wat vluchtiger verteld. Ik dacht dat de vorige films met 150 minuten te lang duurden, maar deze film laat maar wat goed zien hoe de films eruitzien als ze dan besluiten er 40 minuten uit te halen. Een nogal slordige opbouw, vooral. Het voelt aan alsof de kinders al binnen 3 minuten de wereld binnenvallen waardoor er van rust in het verhaal nooit sprake is.

Veel matige effecten, maar wel qua look een stuk echter en fantasierijker dan de vorige delen. Waar het vorige deel vooral op een 2,5* terechtkwam dankzij de finale, is het nu de hele film die het wat verder trekt. De omgeving van de finale hier vond ik bijvoorbeeld al sterk met wat mooie kleurtjes en decoraties. Sowieso waarschijnlijk de knapst geanimeerde scene uit de volledige trilogie.

Inhoudelijk echter nogal saai. Dat deed het eerste deel dan weer beter. Hier zijn de hoofdpersonages vooral wegwaaiend zand. Laat ze een scene niet zien en de kijker zal nauwelijks doorhebben dat ze afwezig zijn. De personages die verder worden toegevoegd doen weinig en de bestaande personages dienen vooral als leuke herinneringen aan de vorige delen.

Eigenlijk ziet het er vooral beter uit, maar het is qua narratief wat slordiger verteld, en het feit dat deze film dat voor elkaar krijgt is wel merkwaardig. Toch moet ik zeggen dat deze film heel wat beter wegkijkt dan de andere 2, dus daarvoor nog wat extra punten. Het einde van een reeks die ik nooit bijzonder vond, maar waar men het wel nodig vond om er hele schatkisten aan goud in te laten verdwijnen.

De afgelopen tijd heb ik de drie Narnia-films voor het eerst in 10 jaar herzien. Opvallend is dat ik mijn mening van destijds eigenlijk compleet moet omdraaien. Daar waar ik toen de eerste film de minste vond en deel 2 en 3 de sterkere delen, daar denk ik nu precies het tegenovergestelde.

De eerste film heeft een kenmerkende, sprookjesachtige sfeer. Die sfeer miste ik al een beetje in de tweede film en eigenlijk nog meer in dit derde deel. Peter en Susan doen (op een cameo na) niet meer mee en de focus komt nu vooral te liggen op Lucy, Edmund, Caspian en nieuwkomer Eustace. Het verhaal draait om een queeste die zich afspeelt op verschillende eilanden. Zeker niet saai, maar de film doet wat fragmentarisch aan en het is bij vlagen maar moeilijk te geloven dat je je in de Narnia-wereld waant. Maar goed, het vorige deel had al last van hetzelfde euvel.

Ik vind het lastig te zeggen of ik deze beter of slechter vind dan Prince Caspian. Het ligt dicht bij elkaar denk ik. Ik vind dat deze film het verrassend goed doet ondanks de afwezigheid van twee belangrijke personages uit de vorige films. Ik verweet het zelfs nog Prince Caspian dat het viertal te weinig aandacht kreeg. Will Poulter, inmiddels best een gevierd acteur die hier een beetje als vervanger lijkt te fungeren, zet aanvankelijk een vrij vervelend personage neer, maar de ontwikkeling die dat personage doormaakt is wel leuk om te zien en ook heeft hij wel enig gevoel voor komische timing. Georgie Henley en Skandar Keynes zijn ook overduidelijk gegroeid en comfortabel geworden in hun rollen en dat scheelt natuurlijk ook wel. De rol van Ben Barnes blijft echter vrij nietszeggend en ook Aslan wordt eigenlijk steeds minder interessant. Het is bijna vreemd dat hij nog zo'n centrale plek op de poster krijgt. Hetzelfde geldt natuurlijk voor The White Witch.

Door het avontuurlijke element is het moeilijk om je bij dit derde en laatste deel uit de Narnia-reeks te vervelen, maar tegelijkertijd voelt het toch enigszins alsof de koek op is. De special effects zijn wisselvallig, het acteerwerk is over de gehele linie dan wel weer in orde en het verhaal gaat iets te veel alle kanten op, waardoor het soms wat rommelig overkomt en het je ook niet lang na afloop nog bijblijft. Toch kan ik niet ontkennen dat het aangenaam was de drie films nog eens opnieuw gezien te hebben. De eerste film is geen meesterwerk, maar wat mij betreft wel gelijk het hoogtepunt. Wat daarna komt is vooral leuk om er nog achteraan te kijken, maar er heerst wat mij betreft geen constante sfeer door de trilogie. Ondanks dat het prima is zo, kan ik me niet aan het gevoel onttrekken dat er nog wat meer in gezeten had.

3*