Nelly & Monsieur Arnaud (1995)

De beste films van Sautet zijn volgens mij die waarbij hij samenwerkte met Romy Schneider en scenarioschrijver Jean-Loup Dabadie. Les Choses de la Vie, Une Histoire Simple, en andere.

Dit is een late Sautet. Minder sterk, maar met een paar heel goede momenten. Ditmaal heeft Sautet het script zelf geleverd. Het is nogal praterig, maar zolang er gepraat wordt door Serrault is dat nauwelijks een bezwaar.

Een beetje moeite heb ik met Emmanuelle Beart : een prachtig vrouwmens, maar het kost me vaak moeite om met haar te communiceren (zal ik maar zeggen).

Tegenvallend dus, terwijl Un Coeur en Hiver (met een veel niet-lieftalligere Emmanuelle Beart) absoluut top is.

Vincent, François, Paul... et les autres ben je nog vergeten te vermelden (zou ik erg graag willen herzien)

Recensie

Schattige film, lief. De kleine, alledaagse dingen die af en toe door de film heen opduiken, maken de film erg toegankelijk, waardoor inleving met een toch niet-alledaags verhaal lekker soepel gaat.

En wat is Emmanuelle Béart een schoonheid!

4,5*

Net zoals in Coeur en Hiver weer de subtiliteit en het realisme dat je zelden in films tegenkomt. Het is de geniale Sautet-touch die alles af maakt. Met een hele fijne rol van Emmunaelle Béart en een indrukwekkende rol van Michel Serrault.

Muziek van Philippe Sarde was heel sporadisch en indrukwekkend aanwezig.

Voorlopig 4.5* Maar zou nog kunnen groeien, want wat is het jammer dat de film is afgelopen en je ze verder niet meer kunt volgen.

Michel Serrault is een erg goed acteur.

Zo'n acteur van de oude stempel die niets fout kan doen lijkt het. Emmanuelle Béart acteert ook goed, maar ik ben net als Hugo niet zo van haar gecharmeerd. Ik krijg in deze film een lichte hekel aan haar personage.

De schier oneindige reeks restaurantbezoekjes komen me wel eens de neus uit bij Sautet. In Un Coeur en Hiver was dat ook erg aanwezig.

Sautet is een constante regisseur voor mij. Al zijn films komen tot nu toe op 3,5 sterren uit bij mij. Dit is de derde film die ik van hem zie; ik zag eerder Les Choses de la Vie en Un Coeur en Hiver.

3,5 sterren dus wederom voor Sautet.

Misschien even vermelden: Fransen gaan veel meer uit eten dan Nederlanders, dat is hun 2e huis zeg maar. Je ziet het ook veel terug in de films van Rohmer. Ik zou dat dus niet als een kritiek zien, maar meer als een benadering van de realiteit.

Klopt, ik zie het wel in meer Franse films. Maar er zijn grenzen!

Ik kijk ook altijd even mee over de schouder van de scenarioschijver. Ik vind het een beetje van luiheid getuigen om allerlei horecascenes aan elkaar te rijgen. Het lijkt me een erg makkelijke constructie om je plot omheen te bouwen.

In Woody Allen films zit het trouwens ook veelvuldig, maar daar heb ik me er nooit aan gestoord. Hij weet wat meer te varieren (verschillende gezelschappen, locaties) wat dat betreft.

Net als Un Coeur en Hiver is dit weer een bijzonder mooie karakterstudie waarin de complexiteit van een vriendschap op subtiele wordt neergezet. Emmanuelle Béart speelt ook hier weer de hoofdrol en doet dat uitstekend. Grote gebaren zijn vrijwel afwezig, puur met een bepaalde blik of simple draai met haar hoofd weet ze heel goed haar emoties over te brengen. In de Jaren 70 was Romy Schneider schijnbaar de muze van Sautet, in de Jaren 90 leek het Béart te worden. Helaas heeft hij niet meer dan deze 2 films met haar kunnen maken, dit werd zijn allerlaatste.

http://www.cinemavanti.nl

Eidscene waarin Beart door Parijs loopt is een schoonheid.

Beart is kunst (het zit zelfs in haar naam), wat een poppetje!

Ook nu ontgoochelt Sautet niet al moet gezegd dat het vooral de klasse van Michel Serrault en het mooie, intelligente van Emmanuelle Béart de subtiliteit in de gevoelens van de personages tot hun recht doen komen en beletten dat de film in eentonigheid zou kunnen vervallen.

Een film over intimiteit en gehechtheid, rustig gebracht, met goede dialogen, met een beetje suspense en vooral met, naast de twee reeds vermelde, een stel uitstekende acteurs.

Fantastische rol van Serrault tegenover een afstandelijke Béart in deze zeer Franse film van Sautet.