Into Eternity: A Film for the Future (2010)

Onkolo is een interessante plek, voor het eerst in de geschiedenis van de mens wordt er iets gebouwd dat 100.000 jaar mee moet gaan (de piramides in egypte bestaan nog niet eens 5000 jaar)! Om die reden is het leuk om er een docu over te zien en om diezelfde reden is het jammer dat er niet iets meer van gemaakt is.

Veel beelden in deze documentaire zijn mooi geschoten, maar veel zijn ook overbodig, ze voegen weinig toe aan de inhoud. De inhoud is sowieso al aan de magere kant.

Ik begon aan deze documentaire in de hoop iets te leren over radioactief afval en de verschillende manieren om daar mee om te gaan. Helaas, veel dieper dan; 'radioactief afval blijft voor 100.000 jaar gevaarlijk' en 'Finland bouwt een goede opslagplaats ervoor' gaat deze docu niet in op de materie.

De film is duidelijk niet gemaakt met de energieproblematiek in het achterhoofd, de focus ligt op de enorm lange tijd die Onkolo mee moet gaan en laat je achter met een dromerig gevoel over de toekomst: 'Bestaat de mensheid nog over 100.00 jaar?' 'Weet men dan nog wat radioactiviteit is?' 'Is ons afval tegen die tijd niet een goede energiebron?'

Ik heb zojuist gezien "Into Eternity (2010)", een documentaire over de bouw van Onkolo in Finland. Een gebouw diep onder de grond waar de komende 100.000 jaar radioactief afval moet worden opgeslagen.

De vraag is; geen enkele nalatenschap van onze beschaving heeft ooit langer bestaan dan 10.000 jaar! Hoe moet dit bouwwerk, onze nalatenschap, dit wel realiseren?

Dit is onze piramide van onze generatie. Niet iets om trots op te zijn.

Een goed argument op tegen kernenergie te zijn!

het onderwerp van de film is erg interessant, maar het is erg slecht uitgewerkt in de docu, dit had leuk kunnen zijn voor een item van een half uur op discovery, maar geen film van ruim een uur

zoals bovenstaande reacties is het allemaal te veel van het zelfde wat in beeld komt, allemaal overbodig, terwijl er veel meer verteld had kunnen worden over nucleair afval in het algemeen

Grimmige, tot nadenken aanzettende documentaire met een interessant onderwerp. In Finland zijn wetenschappers volop in de weer om een permanente opslagplaats uit te werken waarin zo’n slordige 300.000 ton nucleair afval veilig kan worden opgeborgen voor minstens 100.000 jaar. Zo lang blijft er stralingsgevaar. De betrokken wetenschappers proberen antwoord te geven op de ethische en praktische vragen die dit oproept. Fraai sober in beeld gebracht door regisseur Michael Madsen (nee, niet de akteur) en toepasselijk kil en afstandelijk van toon.