Le Nom des Gens (2010)

Een totale verrassing. Prachtige satire op de hedendaagse Franse samenleving. De politieke tegenstellingen, de consumptiemaatschappij, pedofilie, het jachtige bestaan, de vogelgriep, de Algerijnse oorlog, schijnhuwelijken, vooroordelen en zelfs de holocaust om zo maar wat thema’s te noemen: ze komen in deze klucht-met-een-ernstige-ondertoon op een verfrissende wijze allemaal aan de orde.

Op superieure wijze vertolkt door Jacques Gamblin en Sara Forestier, die voor haar ongeremde, ontwapenende en aanstekelijke spel terecht een César in ontvangst mocht nemen. Het acteren, de strakke regie en de vlijmscherpe, vaak hilarische dialogen maken deze film tot een van de allerbeste komedies van de laatste jaren.

Waarlijk een juweeltje.

Aanrader!

Super leuke film, waarom nog zo weinig stemmen? Het begin deed me sterk denken aan Amelie en ik was even bang dat ze die richting op wilde gaan. De introductie van de hoofdpersonen gaat dmv anekdotes en duurde me eigenlijk net een tikkeltje te lang. Maar je kreeg zo wel een mooie indruk. Ze hadden van mij die intro iets korter mogen maken dus en zo'n zelfde intro mogen wijden aan de andere personages in deze satire. En dan met name de sekspartners van Bahia want daar draait het toch ook allemaal om? Helaas bleven die alleen maar sekspartners en kwam je nu eigenlijk niet te weten wat hun gedachtegoed precies was en hun achtergrond.

Bahia is in het begin ook vooral raar en je begrijpt niet wat Arthur van haar moet. Uiteindelijk groeien ze naar elkaar toe en word de film ook een stuk leuker en Bahia een stuk minder raar en Arthur minder een sulletje. Wat er dan allemaal gebeurt is alleen maar leuk en vermakelijk met als hoogtepunt de ontmoeting van de ouders van Bahia en Arthur.

Zo genoten van deze film, eindelijk weer een leuke komedie. Eens met BBarbie verder .

Zeer vermakelijk is deze film. Knap en dus treffend worden groeperingen, stromingen en politieke denkbeelden neergezet en bijtijds op de hak genomen. Critici kunnen (terecht) vinden dat de film vooral "het linkse geluid" belicht; het maakt er in ieder geval voor mij niet minder om.

De eerste twintig minuten gingen voorbij voordat ik er erg in had. Vervolgens lijkt de film toch iets (te) clichématig te worden. Gelukkig duurt dat maar even. Uiteindelijk een goede dramakomedie gezien!

TV5 Monde Europe (Le nom des gens, donderdag 30 mei, 21:00 uur) Engelse subs.

Ik ben minder enthousiast dan mijn voorgangers over deze politiek correcte tragikomedie, die ik eerder simpel en pijnlijk dan leuk vond. Wel slim bedacht van de regisseur: je neemt een bonte mix van Franzen en Algerijnen, Joden en Arabieren, hippies en bekrompen burgers, techneuten en mensen die allergisch voor kernenergie zijn, slachtoffers van Auschwitz en oorlogsmisdadigers. En je maakt een film over herkomst en racisme onder het mom dat de liefde zich weinig aantrekt van identiteit en giet dat in een absurde verpakking. Succes verzekerd!!! OK het is een ongewone liefdesgeschiedenis, maar ik vond het maar een schizofreen gedoe.

Ogenschijnlijk lichtvoetige Franse komedie over herkomst en politieke overtuiging, maar zekerlijk ook een satirische blik op meerdere aspecten van onze westerse samenleving.

Eigenlijk ongeloofwaardig, maar charmant.

Te gekke toestanden maar sympathiek.

Vlotte, gevatte dialogen.

Een uitsekende Jacques Gamblin die van de ene verbazing in de andere valt en dit omwille van Sara Forestier die dartel en ogengeneerd voor deze verbazingen zorgt.

Had zo mooi kunnen zijn maar het eindeloze politieke geleuter waarin constant verwezen moest worden naar Auschwitz en Algerije, joden en Arabieren, extreem links en extreem rechts, Le Penn en Sarkozy etc. doet deze "komedie" volledig de das om. Het zou mij niet verbazen dat als deze film in 2015 gemaakt zou zijn de regisseur ook de bootvluchteling er bij gehaald zou hebben. Tja, ik heb nu eenmaal een afgrijselijke hekel aan oeverloos politiek geouwehoer in films, zeker bij films die voor komedie moeten doorgaan, hoewel het dramatische voor mijn gevoel het komische in deze film ver oversteeg.

Valt er dan nog iets positiefs te vermelden; jawel, de verschijning van de lichtvoetige Bahia - zeer goed gespeeld door Sara Forestier - was voor mij een lust voor het oog. Zonder het i.m.o. totaal overbodige politieke geleuter had dit daarom best wel een mooie film kunnen zijn. Maar helaas dacht de regisseur daar anders over.

2,0*

Sluit ik me volmondig bijeen. Film wordt geheel gedragen door Sara Forestier, een multitalent dat schrijft, regisseert, acteert, prijzen wint en ook nog eens ontzettend sexy is. In deze film huppelt ze veelvuldig bloot of halfbloot door het beeld en het is een feest om naar haar te kijken.

Maar het is ook de film van Michel Leclerc die alles strak in de hand houdt en de dialogen perfect verpakt. Ik ben doorgaans allergisch voor films met te veel tekst, zeker Franse films, maar hier had ik daar geen moment last van, want iedere zin is het overdenken waard. Een verademing bij alle rotzooi en onbenulligheid die langskomt.

Erg grappig en fraai scherp in de observaties - en hoe daar vervolgens een situatie omheen gefabriekt wordt. Het doet me de vraag aan waarom we dit soort komedie in Nederland op de een of andere manier niet voor elkaar krijgen - als we hier zoiets proberen is het al bij voorbaat plat en flauw, terwijl het in Frankrijk vrijwel zonder uitzondering charmant, lichtvoetig en spitsvondig blijft. En dan nog met zo veel (en erg plezierig) bloot als Sara Forestier laat zien - daar zouden toch kamervragen over gesteld worden bij ons, in Frankrijk vinden we dat dan gewoon grappig en in functie van de film.

Aan de andere kant is deze film ook voor Frankrijk zonder aarzeling buitengewoon goed, dat moet ook gezegd, en wellicht komt dat vooral door Leclerc die het halfgare verhaal niet alleen mede verzonnen heeft, maar ook in de rails weet te houden - en die combinatie zie je toch niet echt vraag. Dit is de eerste film van zijn hand die ik zie, en dat zet aan om de andere titels ook eens op te zoeken.