George Washington (2000)

Hopeloos saaie bedoeling die ook nog eens pretentieus is. Er wordt de hele tijd geprobeert een soort Terrence Malick achtige sfeer te creeren maar in zijn films werkt het oneindig veel beter. Het acteerwerk is nog wel te pruimen maar de karakters blijven oninterresant.

Geen A-Z verhaal maar eerder een hypnotische blik op een groep opgroeiende kinderen in een klein dorpje. Zeer mooi geschoten, Malick lijkt duidelijk een invloed. Totaal andere muziek dan Malick doorgaans gebruikt wel. Veel ambient achtige geluiden. Tegelijk ongrijpbaar en voor mij tamelijk afstandelijk. Intrigerende film, zeker een om vaker te zien en wellicht dan hoger te waarderen. Een debuut dat ook erg nieuwsgierig maakt na wat erna kwam, ik ga binnenkort dus maar eens Undertow en All the Real Girls zien.

3.5*

Ik was er bij voorbaat van overtuigd dat ik deze film geweldig ging vinden, en dat gebeurde vervolgens niet. Veel genoemd als talentvolle mumblecore: eenzelfde echtheid, maar dan netjes. Niet dat deze film over Amerikaanse, zwarte zelfkant nu zoveel fout doet. Maar hij kroop niet onder mijn huid. Voelde een beetje Gus van Sant-like, en die krijgt dat toch altijd beter voor elkaar.

George Washington mag dan wel niet de ruwe uitstraling van films als Gummo en James Clauer's The Aluminum Fowl hebben, veel van de soort poëtische mijmeringen zijn wel overeenkomstig. Jammer dat David Gordon Green het plot niet nog wat meer losliet - zoals op het einde van de film wel het geval is - en de kijker meer bewust liet worden van de al dan niet realistische visies van de kinderen. Hun gedachtegangen en de beelden die daarmee gepaard gaan zijn op zich al mooi genoeg. Zo vond ik het slotstuk met George's 'heldenstatus' erg mooi werken.

Iets meer ballen (nu was het soms iets te gemaakt mooi), iets meer stof happen en (audiovisuele) lyriek hadden hiervan een onvergetelijke ervaring kunnen maken. Toch was dit uiterst boeiend en maakt me benieuwd naar de rest van zijn oeuvre.

Toch wel een sterke prent hoor dit. En best verrassend dat David Gordon Green zich vandaag de dag op een compleet ander soort cinema stort, getuige daarvan Pineapple Express (waar ik overigens ook graag naar heb gekeken, maar om andere redenen).

George Washington is een sfeervolle, poëtische sfeerfilm waarin Green wederom inzoomt op een klein, godvergeten Amerikaans dorpje. Het tempo wordt bepaald door het seizoen, zo lijkt, met die zomerse, lome waas over het hele gebeuren. Zorgt voor een geslaagd sfeertje dat dankzij de audiovisuele flair nog wordt versterkt. Cinematografisch niet heel bijzonder, maar toch erg overtuigend (vooral de hand-held shots laten indruk na). Ook de score is zonder meer klasse, waarbij vooral de melancholische klanktapijten raak treffen.

De acteerprestaties mogen er eveneens wezen en de kinderen spelen zonder uitzondering zeer sterk, met een enorme dosis naturel, wat eigenlijk voor de hele film geldt. De vele kleine details zorgen ervoor dat George Washington bijna documentair aanvoelt (zoals dat grappige knulletje dat op de achtergrond aan de kapstokken hangt) maar tegelijkertijd gaat er een poëtische kracht van uit die ervoor zorgt dat dit no-budget debuut ongrijpbaar blijft.

Mooi stukje cinema dat hier meer aandacht verdient.

Mooi filmpje over vier jongeren, waarvan er één door een onbedoeld ongeluk sterft. De dader lijkt in het reine te komen door later een heldendaad uit te voeren en als een superman verder gekleed gaat. Dit alles speelt zich af in een verpauperde plaats ergens in North Carolina midden in de zomer. Met wat mooi geschoten scenes doet George Washington daardoor wat dromerig aan. Jammer alleen dat de film afdwaalt met onnodige zijplotjes, maar al met al kan dit toch op een ruime voldoende rekenen.

De cinematografie lijkt veel op die van Monster’s Ball

Redelijke film waarin een paar kinderen een beetje rondhangen tijdens de zomervakantie. De hele zomerse sfeer, de verveling en de gemeenschap waarin de film zich afspeelt komen sfeervol over. Ietwat aan de saaie en trage kant. Mooi, naturel acteerwerk van de jeugdige cast. Een nipte 3.0 sterren voor deze debuutfilm van regisseur David Gordon Green.

Knap en sfeervol debuut van David Gordon Green, maar ook ik houd het (nipt) toch op een zesje, maar dan afgerond naar beneden.

3,2*