Il Giovedì (1964)

Eindelijk, na jaren zoeken, de poster gevonden en geplaatst.

Goed bezig met die posters . Een poster waar de Kessler twins misleidend prominent op staan, ze zijn in feite nog geen 5 minuten in beeld maar deze sterretjes waren toen schijnbaar gigantisch populair.

Misschien al populairder dan Chiari, wiens jaren 50 gloriedagen gepassseerd leken te zijn en wiens casting hier schijnbaar ook niet de idee van Risi was, die liever met Tognazzi of Gassman werkte. We moeten nu echter zeggen dat Chiari het enige is waardoor deze film zich van voorlopers als il sorpasso en i mostri onderscheidt.

Het betreft hier namelijk wederom een van die typische Risi films waarin het imago van de mannelijke semi-macho protagonist geheel afbladdert, met net als in het Tognazzi segment in i mostri het zoontje als voornaamste getuige van de uiterlijke ondergang van de anti-held.

Een hier ook Dino geheten anti-held trouwens, zoals gezegd een gescheiden levende mislukkeling die werkloos is en parasiteert op het geld van zijn maitresse, die niemand minder dan Michèle Mercier blijkt te zijn ! We zien haar in het begin al veelbelovend uit bed rollen en even in lingerie rondhupsen, maar die belofte wordt niet geheel waargemaakt, om eerlijk te zijn. Ze draaft nog maar weinig op, en in de strandsequentie dartelt ze rond in het ruimst mogelijke badpak ...om nog te zwijgen over haar sixties hairdo. Maar goed, wij zijn blij met bijna alles.

Het verhaal zal in zijn verloop niet verrassen , maar ook niet in zijn setting : behalve het strand, een bios en een pretpark vooral veel gecruise per gehuurde spider door de typische en vertrouwde "boom " omgeving zoals we die uit tig gelijkaardige films uit die tijd kennen : de troosteloze nieuwbouw in de Romeinse buitenwijken.

Niets nieuws onder de zon dus, mensen die il sorpasso of i mostri goed vonden zullen dit ook wel redelijk vinden, maar niemand zal hierdoor verrast worden.

Het scenario werd door Risi geschreven met kluchtkampioenen Castellano en Pipolo aan zijn zij, de fotografie werd geleverd door CAI regular Contini en de aanstekelijke score door Trovajoli. Dat laatste wel gelardeerd met genreconforme italopopdeuntjes uit die tijd.