Atlantis, the Lost Continent (1961)

Een van de eerste films die ik ooit heb gezien, was er toen erg onder de indruk van als klein jongetje. Later nog eens op tv terug gezien. Viel mij niet tegen.

4*

Wist niet zo goed wat ik hiervan moest verwachten.

Maar uiteindelijk viel de film mij niet tegen .

De film ziet er zeer kleurrijk uit .

Ook de decors die duidelijk nep zijn vond ik toch wel wat hebben.

Wat ik wel minder vond waren de kostuums en de acteurs al sprong Edward Platt als hogepriester Azor er nog wel boven de rest uit.

Het verhaal is fantasierijk en vermakelijk om te volgen.

De special effects zien er wat gedateerd uit wel is het nog mooi om te zien hoe uiteindelijk Atlantis zonk.

Kortom een vermakelijke film die leuk is om een keer gezien te hebben

Ik heb een zwak voor dit soort cheesy avonturenfilms, en ook deze beviel me dus goed. Het soort film dat elke jonge jongen wel zal willen meemaken. De jonge visser Demetrios redt een prinses Antillia op zee maar de prinses komt uit Atlantis en samen gaan ze dan ook op avontuur naar die wereld. Onderweg zien ze een onderzeeër in de vorm van een vis die zo weg gelopen lijkt te zijn uit een Disney-film. En dat is niet de enige film waar we verwijzingen van lijken te herkennen wat dacht je van Ben-Hur, Island of Lost Souls, The Prodigal of Quo Vadis? Daarnaast heeft de film een christelijke ondertoon. Na de belevenissen op Atlantis, eindigt de film natuurlijk met wat volgens de legende is gebeurd. Echter elke scene in de film is hoogst vermakelijke en ook al is het niets nieuws onder de zon, het is een heerlijke eigenzinnige pseudo-oude wereld die we te zien krijgen!

In de jaren ’50 probeerde de grote filmstudio’s van Hollywood het publiek weer terug naar de bioscopen te lokken met grootse publiekfilms. Deze films waren vooral gesitueerd in de Romeinse tijd en met films als Ben-Hur, The Ten Commandments en Spartacus scoorden ze hun grootste successen. Zowel commercieel als artistiek.

Een film over het mythische rijk Atlantis was dan ook een dankbaar onderwerp voor een grootse film, maar filmstudio MGM stelde slechts een mager budget beschikbaar. Regisseur George Pal liep al lange tijd rond met een idee voor een film rondom de ondergang van Atlantis. Nadat hij in 1960 een groot succes boekte met The Time Machine kreeg hij van MGM de mogelijkheid om zijn droom te verwezenlijken, maar zoals gezegd met een mager budget. Door de aanhoudende staking onder scriptschrijvers moest hij het tevens doen met een onaf gerond script. Het eindresultaat is hierdoor dat Atlantis: The Lost Continent een middelmatige film is geworden, met een mager verhaal en weinig indrukwekkende scènes die we toch wel gewend zijn bij dergelijke films.

Door de beperkingen in zijn budget moest regisseur Pal het doen met vele archiefbeelden van oude films als Quo Vadis en The Naked Jungle. Zo zien we in diverse massa scènes mensen in Romeinse kledij rondlopen. En dat terwijl het verhaal zich in feite duizenden jaren voor de opkomst van het Romeinse tijdperk behoort af te spelen. Volgens de legende speelde de ondergang van Atlantis zich af zo’n 11.000 jaar geleden, maar in de film is er al sprake van een Griekse cultuur (die zo’n 3.000 jaar geleden begon). Historisch is de film dan ook niet erg accuraat, maar dat is de minste zorg bij deze film. De film is gewoonweg niet interessant genoeg. Het verhaal komt traag op gang, het acteerwerk is middelmatig en de trucages zien er vaak behoorlijk knullig uit. De ondergang van het mythische rijk Atlantis had een betere film verdiend dan deze pulpfilm.

Leuke en vooral ook cheesy avonturenfilm, het verhaal is prima en ook de cast doet zijn best. Voor de rest vind ik dit soort jaren 60 avonturenfilms erg leuk om te zien 3 sterren totaal.