Bé Omid é Didar (2011)

Goodbye zou in combinatie met A Separation vertoond moeten worden. Want na het zien van A Separation had ik het gevoel dat de vrouw in Iran iets meer ruimte kreeg, iets meer rechten en vooral iets meer vrijheid. Maar na het zien van Goodbye kan ik die gedachte alweer in de prullenbak gooien. Want de vrouw heeft in Iran nog steeds niets te zeggen (zonder haar man). En dat weet regisseur Mohammad Rasoulof ontzettend sterk in beelden te vangen. Hij zet namelijk haar hoofdpersoon constant in een kader waar ze niet uit kan. Daarbij gebruikt hij vrijwel alleen maar interieurscènes die in een soort van blauwe waas zijn opgenomen en je krijgt al snel een deprimerend en claustrofobische gevoel waarin de vrouw zich in Iran mag voortbewegen.

Na Abbas Kiarostami, Jafar Panahi, familie Makhmalbaf, Asghar Farhadi, Bahman Ghobadi, Rafi Pitts, Bahman Ghobadi, Majid Majidi - en waarschijnlijk mis ik er nog een paar - heb ik met Mohammad Rasoulof alweer een regisseur gevonden waarmee ik weer even vooruit kan. Erg benieuwd naar eerder werk!

Regisseur Mohammad Rasoulof werd in december 2010 veroordeeld tot 6 jaar gevangenisstraf en dit werd in oktober 2011 teruggebracht naar 1 jaar straf, dus kwam hij spoedig daarna vrij.

Hij werd veroordeeld omdat hij de staat in gevaar zou hebben gebracht.

Iran voelde zich dus bedreigd door deze man, nou ja, het is maar net hoe je jezelf als land in het nauw gedreven voelt.

Deze film werd trouwens grotendeels gemaakt in het geheim en is een goed voorbeeld hoe Iran heden ten dage met vrouwen en anders denkenden omgaat.

Realiseer je eens goed na het kijken van deze film, hoe vrij wij zijn in Nederland!!!

Mensen die iets meer willen doen voor de onderdrukten kunnen eens gaan kijken op de site van Amnesty Internationaal.

Ik vond het verschrikkelijk saai. Langdradige scenes en kon me totaal niet verdiepen in het hoofd personage. Film mist wat diepgang, en is eigenlijk 100 minuten lang het zelfde. Werd (helaas niet geraakt) en bleef zitten met een hoop vragen.

Goed? Ik zag het helaas niet.

Hier sluit ik me bij aan ondanks ik gek ben op films uit het Midden-Oosten.

goed realistisch gefilmd, voor mij net wat te traag en te low budget.

Zeer traag, maar hoeft niet altijd vervelend te zijn.

Maar zat helemaal geen afwisseling in deze film, die nergens boeiend werd.

Dacht misschien net als a seperation een juweeltje uit Iran, maar helaas eentje met een dikke onvoldoende en naar mijn mening overslaan!!!

Mohammad Rasoulofis door de Iraanse autoriteiten een beroepsverbod opgelegd, zodat deze productie het land uit gesmokkeld moest worden. Ik vond het moeilijk om, met deze wetenschap, de film te beoordelen.

Een uiterst traag, zwaar, grauw en poëtisch politiek drama, met een somber verhaal, over een onderdrukte vrouw die alles in het geheim moest zien te klaren, dat werd verteld met simpele beelden die stijf stonden van de symboliek.