Entre Nosotros (2011)

Ze worden slechter en slechter...

Een groep Zuid-Amerikaanse familie en vrienden komt bij elkaar in een huis in Nederland. Er wordt gelachen en er is vreugde, maar er is ook droefheid en nostalgie. Sommige gaan weg of uit elkaar, al dan niet tijdelijk. Maar wie nou precies wie is, wie waarom weggaat. Waarom ze iets met elkaar hebben en wat en in welke mate ze iets met elkaar hebben blijft allemaal nogal vaag en onduidelijk. Toch zijn dit wel essentiële vragen waar je als kijker graag op zijn minst aan het einde van de film een antwoord op wil krijgen. Dat antwoord blijft helaas uit. En daarom is de film voor mij mislukt. Maar ze kunnen wel mooi gitaar spelen.

Net gezien en ik verbaas me eigenlijk over de lage rating hier. Ten eerste is het qua acteerwerk en scenario erg goed. Maar wat ik het sterkste vond -en dat wordt hier zo te zien als minpunt aangekaart- is het feit dat niet alles overduidelijk wordt uitgesproken.

Pablo is als politiek vluchteling naar Nederland gekomen, maar heeft hier nooit een gelukkig leven op kunnen bouwen. Zijn broer Diego, die besloot te blijven in Chili, is evenmin gelukkig en kwaad dat Pablo hem heeft verlaten. Ik vond dat een erg ontroerend beeld, dat een politieke situatie levens zo op de kop kan zetten. Wat ik ook wel aangrijpend vond is dat Pablo en zijn vrouw nog steeds lief en goed met elkaar omgaan. Voor mij suggereert dat dat ze eigenlijk gewoon bij elkaar passen, maar dat Pablo simpelweg zijn draai niet kan vinden, en waarschijnlijk ook nooit gelukkig zal worden.

Ik vind het een goede, sfeerrijke en emotionele film. Je belandt in een tafereel waarvan je de voorgeschiedenis niet weet, waardoor het best onduidelijk is wie er precies vertrekt, wat ze van elkaar zijn en waarom het allemaal gebeurd, maar gaandeweg wordt het iets duidelijker. Ook door de beschrijving hier op Moviemeter snap ik het beter. Bovendien vind ik ook niet dat het allemaal uitgelegd hoeft te worden bij deze film. Voor de mensen in de film is het wel duidelijk wat er speelt en als kijker ben je een toeschouwer die er middenin valt. Ik vind de muziek mooi en ik vind het acteerwerk sterk en realistisch. De hele film voelde realistisch voor mij. Mooi, helder beeld. Een 7. 3,5*